วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี จัดพิธีร่วมบุญเพื่อสนับสนุนโครงการบรรพชาสามเณร 5,000 รูป โดยมีพุทธศาสนิกชนจำนวนมากพร้อมใจกันมาร่วมสั่งสมบุญบารมี สนับสนุนการสร้างศาสนทายาท
วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษ 3 วัน เพื่อเปิดพื้นที่ให้ทั้งชาวไทยและชาวท้องถิ่นได้ปลีกตัวจากภารกิจทางโลก มาฝึกใจให้หยุดนิ่งและสั่งสมบุญบารมี ท่ามกลางบรรยากาศที่สงบและร่มรื่น
พิธีฉลองชัยชิตังเม สวด "ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร" เนื่องในวันธรรมชัย 27 สิงหาคม 2567 ที่วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี เพื่อสร้างบุญบารมีและส่งเสริมพระพุทธศาสนา
ขอเชิญร่วมสนับสนุนการจัดพิมพ์หนังสือในวาระครบ 4 รอบ 48 ปี วัดพระธรรมกาย เพื่อไว้เป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญที่พวกเราทุกคนได้มา สร้างบุญบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์ และบันทึกบุญเพื่อเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตให้กับตนเอง และเป็นต้นบุญต้นแบบให้กับลูกหลานที่จะมาสืบทอดมโนปณิธานของมหาปูชนียาจารย์ต่อไปในอนาคต
การที่พุทธสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่งจะได้อภิญญาใหญ่ ต้องมีบุญบารมีที่สั่งสมมาอย่างเต็มเปี่ยม เพราะในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง จะมีผู้ที่สำเร็จอภิญญาใหญ่ได้เพียง 4 ท่านเท่านั้น และพระสาวกที่เหลือแม้จะได้อภิญญา แต่ก็ไม่เรียกว่าได้อภิญญาใหญ่ เพราะสามารถระลึกชาติย้อนไปได้เพียงแสนกัปเท่านั้น แต่ท่านผู้บรรลุอภิญญาใหญ่ จะสามารถระลึกชาติได้ถึงหนึ่งอสงไขยกับอีกแสนกัป
เรื่องเล่าเข้าพรรษา สำหรับท่านที่อยากจะเพิ่ม เพิ่มให้ได้บุญบารมีเต็มๆ ให้สมกับเข้าพรรษานี่ล่ะ อยากจะอธิษฐานอะไรเพิ่มเติมก็ทำไป เอาให้เต็มกำลัง เหมือนใคร ก็เหมือนอย่างกับท่านที่เข้ามา บรรพชาอุปสมบทในรายการบรรพชาอุปสมบท 1 แสน ทั่วประเทศไทยครั้งนี้นี่แหละ
จากผลที่ได้รับ...ทำให้ผมถึงกับน้ำตาซึมออกมา และนึกถึงบุญบารมีของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ
ครอบครัวของเรานับถือศาสนาพุทธแบบจีนๆ ประเภทไหว้เจ้า เขย่าติ้ว หิ้วไก่ไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษตามประเพณี ความรู้ทางศาสนาพุทธที่แท้จริงนั้นรู้น้อยมาก ขณะที่เป็นนักศึกษาลูกเคยใช้ชีวิตอย่างที่เข้าใจว่าคุ้มค่าคือทั้งเที่ยว กลางคืน ทั้งดื่มเหล้า เพราะในช่วงนั้นลูกมีปัญหาชีวิตมากมาย แต่ไร้ทางออก จากการที่ลูกได้นั่งสมาธิและศึกษาธรรมะ ทำให้ชีวิตของลูกเปลี่ยนไป ลูกใจเย็นขึ้นมีสติรู้เท่าทันใจตัวเอง หลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่จะทำให้ใจขุ่น เลิกกินยานอนหลับ เลิกเหล้า เลิกเที่ยวกลางคืน เลิกขี้โมโห แล้วหันมาสั่งสมบุญบารมี
ในวันงานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ก่อนที่จะรับพระของขวัญ เธอได้ยินคุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า “อยากได้อะไรให้อธิษฐานเอานะลูก” เธอจึงตั้งจิตอธิษฐานว่า “ถ้าหนูมีบุญบารมีพอที่จะมาเส้นทางนี้ ขอให้หนูได้สิ่งที่ดีที่สุดกลับบ้านไปด้วยเถิด” และเมื่อถึงคิวที่เธอจะรับพระของขวัญ เธอก็พนมมือไหว้แล้วแบมือรับพระของขวัญ
เราจะเห็นได้ว่า กว่าพระอริยเจ้าทั้งหลายที่จะมีวันนี้ได้ ต่างมีเบื้องหลังแห่งความสำเร็จ คือ การสั่งสมบุญบารมีมาอย่างเต็มที่ เต็มกำลังทั้งนั้น แต่ละท่านล้วนมีประวัติการสร้างบารมีที่งดงาม ไม่ใช่ว่า ปรารถนาจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ไม่ได้ลงมือทำความดีใดๆ อย่างนี้ไม่สมหวังแน่นอน
