ประสบการณ์ภายในในช่วงแรกๆของการนั่งสมาธิ ลูกก็ง่วงและชอบลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ให้ตัวเองได้เห็นไวๆค่ะ แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา มีแต่ความเครียด ต่อมาก็เกิดอาการวัยรุ่นปลง นั่งเอานั่ง คือ ไม่ได้คิดอะไรมากมาย แค่ได้นั่งก็ดีแล้ว ไม่ควรมีความคิด เรามีหน้าที่ดู ไม่ใช่ผู้กำกับการแสดง ไม่เจ้ากี้เจ้าการ
พี่เลี้ยงสุปราณี มีลูกสาววัย 5ขวบ ซึ่งชอบมาวัดกับคุณแม่ และมาอยู่เป็นเพื่อนกับคุณแม่ ตอนที่คุณแม่มาเป็น พี่เลี้ยง The Middle Way รุ่นหนึ่ง ซึ่งหมายความว่า การที่ต้องดูแลลูกน้อย วัยกำลังกินกำลังนอนนี้ ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการทำหน้าที่พี่เลี้ยงอันยิ่งใหญ่ เป็นงานอันทรงเกียรติ ที่คอยพิทักษ์รักษา สิ่งแวดล้อมที่ดี ทำให้ผู้เข้าอบรมรักษาอารมณ์สบาย จนเข้าถึงประสบการณ์ภายใน ในที่สุด
“สิ่งหนึ่งที่จะช่วยเราได้ในยามคับขัน ก็คือบุญของน้องเณรทุกรูป ให้น้องเณรทุกรูปเข้าศูนย์กลางกาย กลั่นใจให้ใส ให้ตัวเราเหมือนภูเขาที่ไม่หวั่นไหวต่อภัยพิบัติ ทำเหมือนมหาปูชนียาจารย์ของเรา อธิษฐานให้พายุฝนหยุดตก และให้ผู้ปกครองทุกคนกลับบ้านโดยปลอดภัย”
ดิฉันคิดว่า สมาธิคือของสากล ไม่ใช่สำหรับศาสนาพุทธเท่านั้น แต่ทุกคนสามารถทำสมาธิได้ โดยไม่ต้องคำนึงถึงอายุ ศาสนา วัฒนธรรม และเชื้อชาติค่ะ เราทุกคนสามารถรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกันได้ด้วยสมาธิ เราทุกคนรวมกันเป็นหนึ่ง และหนึ่งเดียวคือเราทุกคน
จากการทำหน้าที่ในหลายครั้งที่ผ่านมา ทำให้ลูกซาบซึ้งเลยค่ะว่า หนทางของผู้บุกเบิก มิใช่โรยด้วยกลีบดอกไม้ แต่ผลที่เกิดกับใจ เมื่อเราทำงานสำเร็จ ความสุขที่ได้รับ มีค่ากว่ารางวัลใดๆในโลก การเดินทางในนามเจ้าหญิงมองโกล แม้นชื่ออาจดูโอ่อ่าอลังการ แต่ในสถานการณ์จริง ไม่ใช่ไปแบบเจ้าหญิงเลย การไปมองโกเลียและรัสเซีย ชีวิตจริงต้องลุยๆ กรรมกรดีๆนี่เองค่ะ
“อาจารย์ได้ถ่ายทอดความรู้ ในการทำสมาธิแบบวัชรยานให้หมดแล้วนะ แต่การทำสมาธิของเรายังไม่เหมาะสำหรับทุกคน เป็นการปฏิบัติเฉพาะพระเท่านั้น หรือแม้แต่พระก็ไม่ใช่ทุกรูปด้วย ให้ท่านรอสักหน่อย วันหนึ่งจะมีสมาธิที่ง่าย ทุกคนสามารถปฏิบัติได้ และเกิดประโยชน์กับชาวโลกอย่างแท้จริงเข้ามา ให้ท่านรอเพื่อที่จะได้เชื่อมต่อ อีกไม่นาน เดี๋ยวเขาจะมา”
佛历2530年四月，我曾在法身寺出过家。在那段时间里，曾遇到詹老奶奶且说“你能生为男生是件好事，因为有机会出家”，那句话蒙起，我心里想解脱烦恼，不想还俗。当短期出家活动结束后，当时寺院还不允许继续出家。所以我就决定行头陀。第一个目的地，是清麦府金钱豹派的山洞，为了到洞里寻找有成就的修行人。那次的行头陀，除了到寺院外，还到过坟场，只有坟地那很受欢迎我。
หญิงคนหนึ่ง...เธอล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ ไปหาหมอตรวจร่างกายอย่างละเอียดก็ไม่พบ หนำซ้ำยังได้ยาผิดๆมา ทำให้เป็นหนักขึ้น จนตัวเธออีกคิดว่า คงจะไม่รอด ถึงกับพูดเป็นทำนองบอกลาลูกๆของเธอ...ต่อมาไม่นาน เธอได้กัลยาณมิตรพาไปพบหมอดี ได้ยาดี รักษาโรคจนหาย เหมือนได้กลับมาเป็นสาวอีกครั้ง อย่างอัศจรรย์
อเล็กซ็องชอบพระเดชพระคุณหลวงพ่อมากเขาบอกว่า "หลวงพ่อเป็นสุภาพบุรุษ (gentil ภาษาฝรั่งเศสอ่านว่า จองที) องอาจ สง่า กล้าหาญ แต่แฝงไปด้วยความเมตตาและอ่อนโยน ผมชอบรอยยิ้มของหลวงพ่อมาก เห็นครั้งแรกปุ๊บก็ชอบทันทีเลย แม้ว่าผมจะไม่เข้าใจภาษาไทย แต่ว่าน้ำเสียงของหลวงพ่อ เป็นเสียงที่ อ่อนโยน (doux อ่านว่า ดู) นุ่มนวล ผมประทับใจ และอยาก มาบวชเป็นพระอย่างหลวงพ่อครับ"
ลูกเป็นลูกคนโต มีพี่น้อง 3 คน ลูกคลอดที่ รพ.หญิง หรือ รพ.ราชวิถีในปัจจุบัน คุณแม่เล่าให้ฟังว่า ตอนแรกเกิดได้ 1 วัน มีสิ่งประหลาดเกิดขึ้นคือ พยาบาลนำลูกใส่กล่องมาให้แม่ดูแลเอง คุณแม่เห็นสิ่งประหลาด ไม่ใช่คน ไม่ใช่สัตว์ มีแต่หัวกลมๆ มีใบหน้าสีดำใหญ่มาก รอบๆหัวมีแสงสีเหลืองใหญ่ จ้องมองดูลูกไม่ยอมไปไหน คุณแม่ตกใจมาก เรียกคุณน้าที่นอนเฝ้าให้ตื่นคุณน้าก็ไม่ตื่น คุณแม่ต้องท่องนะโมฯ แล้วโยนพระที่คล้องคออยู่ เข้าไปในกล่องที่ลูกนอน สิ่งประหลาดนั้นจึงหายไป
