บรรยากาศการเดินธุดงค์ธรรมชัยของพระธรรมทายาท กองพันแสนรูป
กระผมคิดว่าการเดินธุดงค์เป็นกิจกรรมที่พระจะได้เข้าถึงชุมชนทุกระดับชั้น การที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อให้ลูกๆพระธรรมทายาททุกรูปได้เดินธุดงค์ ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่เยี่ยมยอดมากเลยครับ เพราะถ้าเราบวชแล้วอยู่แต่ในวัด เราก็จะเข้าไม่ถึงชุมชน เข้าไม่ถึงชาวบ้าน บางทีบวชจบโครงการแล้วชาวบ้านยังไม่รู้เลยครับ แต่พอเรามาธุดงค์บรรดาชาวบ้านต่างก็จะได้รับรู้ ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ก็จะตื่นตัวไปตามๆกัน
สรรพกำลังผู้รักในพระพุทธศาสนา ไม่ว่าจะเป็นทั้งฝ่ายคณะสงฆ์และฝ่ายฆราวาสในขณะนี้ ต่างตระหนักถึงความสำคัญของการบวชแสนรูปที่กำลังจะบังเกิดขึ้นในไม่ช้า ว่าเป็นสิ่งเดียวที่จะพลิกฟื้นความเข้มแข็งทางพระพุทธศาสนาให้กลับคืนมาอีกครั้ง กระชาก ความเป็นอดีตเมืองพุทธ ให้ห่างไกลจากผืนแผ่นดินไทย
“ต่อไปวันข้างหน้าถ้าไม่มีพระภิกษุสงฆ์อยู่แล้ว จะไปอบรมใคร สอนใคร ปกครองใคร ถ้าเราไม่มีทายาท พระพุทธศาสนาก็ตายไปกับเราอย่างแน่นอน ”
ทุกคนปลาบปลื้มและบอกว่างานนี้ทำให้รู้จักการทำงานเป็นทีมเป็นประสบการณ์ที่ดีในชีวิต บางคนบอกว่า มีกิจกรรมอื่นๆ ให้เข้าร่วมอีกไหม? เพราะงานลอยโคม มีแค่ปีละครั้งเอง อยากทำความดีมากๆ และมีความตั้งใจที่อยากจะมาช่วยทำกิจกรรมอันดีงามนี้อีก ในท้ายที่สุดจึงมีการจัดตั้งชมรมพุทธศาสตร์สากลแห่งประเทศมองโกเลียขึ้น หรือ IBS of Mongolia
ขณะนี้สถานการณ์ชิงหมื่นองค์จากทุกทวีปทั่วโลกกำลังจะสุกงอม ชนิดที่ชัยชนะมาจ่อที่ปลายจมูก ต่างฝ่ายต่างทุ่มเทกันสุดฤทธิ์ชนิดเทหน้าตัก ไม่ขยักฤทธิ์ให้ชีวิตต้องหงอยเหงา ต้องจับตาดูให้ดีว่า ระหว่างยุโรป อเมริกาและญี่ปุ่น ใครจะคว้าธงหมื่นได้ก่อนกัน
เราเดินรณรงค์กันตามย่านชุมชน แล้วแบ่งเด็กเป็นกลุ่มย่อย เดินสัมภาษณ์แม่ค้า และคนที่อยู่ตามชุมชน ด้วยความใสซื่อ บริสุทธิ์ของเด็กๆเวลาที่แบ่งทีมกันไปสัมภาษณ์ผู้ใหญ่ตามแหล่งชุมชน มีทั้งตลาดสด ศูนย์การค้า ธนาคาร หมู่บ้านจัดสรร ปรากฏว่าเด็กๆจะได้รับของฝาก ขนม น้ำดื่ม เป็นรางวัลกลับมาเป็นจำนวนมาก
บรรยากาศพิธีตักบาตรพระ 11,250รูปในครั้งนี้ บอกได้คำเดียวว่า สมราคาคุย เพราะงานนี้ทั้งพุทธบุตรและผู้มีบุญชาวล้านนา ต่างเดินทางมาร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก จนพื้นที่ที่เตรียมไว้รองรับผู้มีบุญที่จะมาร่วมกันตักบาตรในวันนี้ แน่นขนัดไปหมด จนล้นถนนนิมมานเหมินทร์ ถึงขนาดที่ว่าซอยนิมมานเหมินทร์ทั้ง 17ซอยยังล้น มองไปทางไหนก็เห็นแต่ผู้มีบุญเต็มไปหมด
กัลยาณมิตรรัชกิจ บุญรอดพานิช (ลุงเปี๊ยก) และ กัลยาณมิตรสุนันทา ยอดวัลลภ (ป้ากุ้ง) พอทราบข่าวหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ด้วยทองคำ ก็ถวายสร้อยคอทองคำรวม 12บาท ต่อมาพอถึงวันครูธรรมกาย ลุงเปี๊ยกเกิดจำได้ว่ายังมีทองในที่ลับอีก 1เส้น ป้ากุ้งก็ไม่น้อยหน้าถอดจากคอมาอีก
