ชีวิตของชาวซาไกอย่างพวกผม จึงค่อนข้างลำบากไม่น้อย ที่ต้องปรับตัวให้เข้ากับโลกในยุคโลกาภิวัตน์ในปัจจุบัน แต่สิ่งที่ผมและเฒ่าเสนภาคภูมิใจ และได้ปรับตัวให้เข้ากับโลกได้อย่างทันท่วงที และอินเทรนด์ไม่แพ้ใครๆในโลก ก็คือการได้มาบวชในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทยนี่แหละครับ
เธอบอกว่า “ในเมื่อโอกาสในการรื้อผังจนมาถึงแล้ว ทำไมเราต้องปล่อยให้โอกาสดีๆนี้ให้หลุดมือไป มันเป็นโอกาสที่ดีมากๆ ที่เราจะได้สร้างผังรวย”
ผู้สื่อข่าวบุญสว่างขอนำเสนอบรรยากาศ 3บิ๊กบุญที่จังหวัดนราธิวาส นั่นคือ พิธีตักบาตรพระ1,009รูป, พิธีถวายสังฆทาน 266วัด และพิธีมอบกองทุนหนุนแรงใจช่วยครูใต้
ไม่ว่าผู้สื่อข่าวบุญสว่าง จะไปติดตามกระแสการทำความดีที่ไหน จังหวัดนั้นก็มีแต่การเรียกร้องให้ไปจัดกิจกรรมที่นั่นอีก จนบางที่ถึงกับเอ่ยว่า “กิจกรรมดีๆแบบนี้ ไม่น่าจะเป็นเพียงแค่โครงการเท่านั้น น่าจะเปลี่ยนให้เป็นประเพณีเลยดีกว่า” กิจกรรมดีๆที่ทุกคนกล่าวถึงนี้ก็คือ โครงการตักบาตรพระ 5แสนรูป 76จังหวัด ทุกวัดทั่วไทย
เธอเกิดในครอบครัวชาวจีน แต่ไม่ต้องไหว้เจ้า มีโอกาสได้ไปวัด สวดมนต์ ฟังธรรม ฝึกนั่งสมาธิตั้งแต่ยังเล็ก แถมเธอยังชอบหมอลำเป็นอย่างยิ่ง...สุขภาพของเธอไม่ค่อยแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่เธอมีอาการไทรอยด์เป็นพิษ คอพองโต หมอสันนิษฐานว่าเธอขาดไอโอดีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนใต้ ทานอาหารทะเลอยู่เสมอๆ...เธอเคยจะถูกจับให้แต่งงาน ถูกทำเสน่ห์ แต่ก็สามารถประคองตัวถือพรหมจรรย์มาได้ จนได้มาเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีอยู่ในวัดพระธรรมกาย จนถึงปัจจุบัน
คณะพระสงฆ์ก็ต่างทยอยมากัน จนกลายเป็นมาเกิน มาแบบเกินความคาดหมาย ฝ่ายฆราวาสก็ไม่ยอมแพ้ ทะลุยอดไม่ต่ำกว่าหมื่นห้า เข้าพื้นที่กันมาทุกทิศทุกทางจนเต็ม ผู้คนนั่งซ้อนกันแล้วซ้อนกันอีก เราก็ขยายซาแลนด์แล้วขยายซาแลนด์อีก แต่ก็ยังมิอาจทัดทานได้ จำเป็นต้องใช้พลาสติกรองนั่งมาเพิ่มในที่สุด และที่สำคัญคือ เราจะสังเกตเห็นว่า คนใส่ชุดขาวมากันเยอะมาก
งานตักบาตรครั้งนี้ ชาวเชียงรายต่างเฝ้ารอคอย และพากันมาร่วมงานอย่างเนืองแน่น เพียงแค่ 6โมงเช้า ผู้คนก็มามากขึ้นจนล้นศูนย์กลางพิธีไปยังฟุตบาท และล้นต่อไปถึงสนามบาสเกตบอลด้านข้าง ผู้มีบุญมาจากทุกทิศทุกทาง จนกระทั่งต้องขยับป้ายสามเหลี่ยมงานตักบาตรออกไปจากเดิมถึงเกือบ 100เมตร พื้นที่นั่งยืดยาวออกไปถึง 300กว่าเมตร
เพราะตอนนี้สังคมขาดศีลธรรม คนขาดจิตสำนึก สังคมก็เลยเฟะ ในฐานะที่ลูกเป็นครูและเป็นผู้บริหาร เราต้องเริ่มต้นนับหนึ่งที่ตัวเรา ถ้าเราไม่นับหนึ่ง สอง...สาม...ก็จะไม่มี ลูกคิดว่าสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทำ โดยการเป็นผู้ที่ดำริและเริ่มต้นนับหนึ่งก่อน ตอนนี้ได้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจให้กับลูกและคุณครูเป็นจำนวนมาก ที่จะช่วยกันก้าวเดินต่อไป
โดยเฉพาะคุณครูที่อยู่ในท้องที่ที่ห่างไกลตามอำเภอต่างๆ ซึ่งเขาไม่เคยได้รับน้ำใจส่วนนี้จากใครเลย เพราะฉะนั้นเมื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้มอบกองทุนนี้แก่คุณครู เขาก็ดีใจมากเลยนะครับ ที่อย่างน้อยยังมีคนคอยช่วยเหลือ ให้กำลังใจคุณครูและเห็นความยากลำบากของพวกเรา
พอมองลงไป ลูกเห็นองค์พระอยู่ภายใน องค์พระท่านขยายใหญ่แล้วหายไป ดวงแก้วเล็กๆดวงใหม่ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ขยายเป็นองค์พระแล้วหายไป ลูกมองเพลินไม่ได้นับเลย จนองค์สุดท้าย ท่านหยุดอยู่กลางท้องขนาดประมาณ 5นิ้ว สีขาว ไม่ค่อยสว่างเท่าไหร่ นั่งหันหน้าออกทางเดียวกับตัวลูก รู้สึกโปร่ง เบาสบาย
