ผู้ดูแลจะต้องอยู่ในบุญ และใช้อำนาจใจอธิษฐานให้บุญที่เราทำมาดีแล้วช่วยคุ้มครองคนไข้ด้วย ซึ่งจะทำให้เกิดผลดีแก่การรักษาคนไข้ยิ่งๆ ขึ้นไป
บุพกรรมใด ทำให้น้องชายป่วยหนัก ตับอ่อนและสำไส้อักเสบบวมจนอุจจาระปัสสาวะไม่ได้ ขณะที่พระน้องชายมานำน้องชายให้นึกถึงบุญและทำสมาธิ ทำไมถึงมีของเสียสีดำๆ ไหลออกมาได้ แล้วอาการของน้องชายก็ดีขึ้น
กรรมใดทำให้พ่อของลูกป่วยหนัก ติดเชื้อในกระแสเลือดจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดคะ
นายแพทย์ท่านหนึ่ง ได้รับรักษาผู้ป่วยซึ่งเป็นมะเร็ง ซึ่งจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน เขาได้สอนให้ผู้ป่วยนักสมาธิ จนเธอได้พบกับที่พึ่งที่ระลึกภายใน …น่าอัศจรรย์ อาการป่วยของเธอดีขึ้นอย่างมาก จากเดิมที่ต้องนั่งรถเข็น กลับสามารถเดินได้เองอย่างแข็งแรง …เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ให้เรา หมั่นนั่งสมาธิเจริญภาวนา อย่างสม่ำเสมอ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง เพราะเราอาจไม่โชคดีอย่างเธอ…
ก่อนที่เธอจะเกิดมา คุณแม่ของเธอเคยเสียลูกชายไปตั้งแต่เขาอายุได้เพียง 7วัน คุณแม่ได้เอาเขม่าดำก้นหม้อ ป้ายที่หน้าผากด้านซ้าย ก่อนนำศพไปเผา...เมื่อเธอเกิดมา ก็มีปานที่หน้าผากตรงจุดเดียวกัน คุณแม่เชื่อว่าเธอคือลูกชายที่ตายไปมาเกิด...ในวัยเด็ก เธอเคยพบเหตุการณ์ประหลาด มีเด็กตัวเล็กๆสูงแค่เข่า (ตอนนั้นเธออายุ 5ขวบ) มาเล่นกับเธอ แล้ววิ่งหายไปในดงเถาวัลย์เตี้ยๆข้างรั้ว...ปัจจุบัน เธอเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดในวันอาทิตย์
อานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกาย ประจำตัวนั้น มีมากมายอย่างไม่มีประมาณ...เมื่อยามมีชีวิตอยู่ก็รักษาคุ้มครองให้หายทุกข์ทรมานจากโรคภัย ต่ออายุขัยให้ยาวนานขึ้น ...เมื่อ ละโลกไปแล้ว ก็ยังช่วยปิดอบาย ให้มีชีวิตที่สุขสบาย ในปรโลก
ตอนที่เธอตั้งครรภ์ ได้ประมาณ 5 เดือน มีอาการความดันขึ้นสูง เส้นเลือดในสมองตีบ ทำให้เธอมองอะไรไม่เห็นเป็นเวลา 2 วัน และในที่สุดก็แท้งลูก...ต่อมา เธอตั้งท้องอีกครั้ง เมื่อคลอดออกมาเป็นเด็กผู้ชายฝาแฝด สามีก็เปลี่ยนไป สภาพครอบครัวกลายเป็นต่างคนต่างอยู่ ลูกทั้งสองคนของเธอ กว่าจะพูดได้ก็ช้ากว่าเด็กทั่วๆไป แต่ชอบฟังเสียงสวดมนต์ รักในการทำบุญ ตั้งแต่ยังเล็ก...
คำถาม : มีคุณโยมท่านหนึ่งถามมาว่าคุณพ่อป่วยหนักระยะสุดท้าย การที่ไม่ให้คุณหมอปั๊มหัวหรือพยุงชีพจัดเป็นบาปหนักอนันตริยกรรมหรือไม่ครับ
คำถาม : ถ้าญาติป่วยหนัก จะมีวิธีเยี่ยมไข้อย่างไรให้ใจเค้าเป็นบุญเป็นกุศลค่ะ
ลูกต้องดิ้นรนทำงานทั้งๆ ที่ป่วยหนัก เพื่อเลี้ยงลูก 2 คน ลูกทุกข์ทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจ กายไม่มีแรง จิตใจท้อแท้หดหู่สิ้นหวัง ร้องไห้ตลอดเวลาว่า ทำไมชีวิตเราต้องเป็นแบบนี้
