โรคที่แขน / มือ ประกอบด้วย แขนหัก แขนพิการ แขนลีบเล็กผิดปกติ ชาตามแขน มือมีเหงื่อออก มือกุด มือใหญ่ เก้งก้าง ฝ่ามือมีแผลพุพอง ฝ่ามือมีอาการร้อน หนังที่นิ้วหลุดลอกจนไม่เห็นลายนิ้ว นิ้วมือติดกันจนเป็นแผง และนิ้วมือหงิก
โรคอัมพาต อัมพฤกษ์ ก็มีด้วยกันหลายรูปแบบ หนัก-เบาแตกต่างกันไป โรคอัมพาต อัมพฤกษ์ เกิดจากกรรม การสั่งฆ่า ยินดีในการฆ่า และการทำร้ายสัตว์ ผูกมัดสัตว์
โรคที่ขา / เท้า ประกอบด้วย ปวดขา ขาบวม เดินไม่ได้ เดินไม่ไหว โปลิโอ ขาลีบ ขาพิการ ขาหัก ใช้หลังเท้าเดิน เท้าต้องเปียกน้ำตลอดเวลา มีน่อง เท้าใหญ่ นิ้วชี้ยาวกว่านิ้วอื่น ถูกตัดขา เข่าเสื่อม ข้อเข่าเสื่อม ข้อเข่าอักเสบ คันเท้า ฝ่าเท้าพุพอง และนิ้วเท้าหงิกงอ
โรคเกี่ยวกับช่องปาก และความผิดปกติของการพูด ประกอบด้วย พูดไม่ได้ เป็นใบ้ อ้าปากไม่ได้ ขากรรไกรค้าง พูดได้ตอนอายุมาก พูดไม่ชัดติดอ่า เปล่าคำพูดไม่ครบทุกคำ พูดเร็ว ปากแหว่งเพดานโหว่ ลิ้นแหว่ง ประสบอุบัติเหตุจนลิ้นเกือบขาด กัดลิ้นตัวเอง ไม่มีสันเหงื่อ มีปานที่ปาก คางทูม เกิดจากวิบากกรรมการด่า การนินทา การวิจารณผู้มีศีล
เรื่องราวของหนูน้อยมหัศจรรย์ ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นข่าวใหญ่มากในหน้าหนังสือพิมพ์ เป็นผู้โดยสารบินเดี่ยวที่อายุน้อยที่สุด เท่าที่เคยมีมาในโลก ขณะเป็นทารกอายุเพียง 5เดือนเท่านั้น และเรื่องของพลังจักรวาล ที่สามารถช่วยให้มนุษย์หายเจ็บป่วยนั้นมีจริงหรือ เป็นสมาธิอย่างเดียวกับวิชชาธรรมกาย หรือไม่
ชายคนหนึ่งได้เรียนคาถามหาเสน่ห์จากความฝัน ...ต่อมาได้พบกับผู้ที่สอนวิชานี้ให้ จึงอ้อนวอนให้สอนให้จนสำเร็จ ...เขาได้ทดลองวิชาที่ได้เรียนมากับลูกสาวของนายจ้าง ผลลัพธ์กลับทำให้ต้องพาครอบครัวหนีตาย ไปอาศัยพระอยู่ ในเขตวัดหน้าป่าช้า ...และเส้นทางการสร้างบารมีของนักสร้างบารมี ผู้ที่มีความปรารถนาจะหลุดพ้นจากวัฎสงสารในพุทธันดรหน้า
ความตายเป็นเพียงจุดสิ้นสุดของชีวิตในภพภูมิหนึ่งๆ เท่านั้น และความตายนี้ย่อมเป็นสิ่งที่น่ากลัวและไม่น่าปรารถนาของสรรพสัตว์ แต่ไม่ว่าเราจะปรารถนาหรือไม่ก็ตามเราทุกคนล้วนแต่ต้องตาย แต่ตายแล้วจะไปไหน
ในโลกที่เราอาศัยอยู่นี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ เหตุการณ์ หรือเรื่องราวต่างๆ ล้วนมีทั้งแง่ดีและแง่ไม่ดีสลับกันไป การมองโลกในแง่ดี และเรียน
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือสิ่งของก็ตาม ล้วนมีความไม่เที่ยง แปรปรวนอยู่ตลอดเวลา เปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมโทรมทุกอนุวินาที และในที่สุดต้องแตกดับสลายไป มนุษย์ทุกคนเกิดมาแล้วก็ต้องตาย แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นเลิศกว่าใครในภพสาม ยังต้องทิ้งพระวรกายของพระองค์ไว้ในโลก และดับขันธปรินิพพาน
