ประวัติศาสตร์การต่อสู้ดิ้นรนของชาวฟินน์ เคยถูกรีดไถ ทรัพยากรไปหมด ไม่เหลือแม้ไม้หมอนรางรถไฟ แต่ชาวฟินน์กลับมามุ่งมั่นฟื้นฟู พัฒนาอุตสาหกรรม จนปัจจุบัน ผู้คนมีคุณภาพชีวิตที่สูง เป็นประเทศที่มีการคอร์รัปชั่นต่ำสุด และเป็นประชาธิปไตยมากที่สุดในโลก (จากการจัดอันดับของเวิลด์ออดิต)
การเปิดศูนย์ในครั้งนี้ กลายเป็นปรากฏการณ์ที่สร้างความตื่นตะลึง เมื่อชาวไทยในไซปรัสได้มีโอกาสเห็นพระภิกษุองค์จริงๆในผ้ากาสาวพัสตร์เหลืองอร่าม ทันทีที่คณะพระภิกษุเดินลงจากเครื่องบิน พร้อมกับเสียงสาธุการของชาวพุทธที่ไปรอรับ ทันใดนั้นแสงแฟลช จากกล้องถ่ายรูปก็วิบวับ รับกับจีวร เจ้าหน้าที่ของสนามบินออกมารุมขอถ่ายรูป ผู้คนแถวนั้นแตกตื่นกันมาก ราวกับพระท่านเป็นดาราดัง
พระกฤตสกล และ พระเกียรติศักดิ์ พระภิกษุ 2รูปจากวัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย ได้มาถึงประเทศแอฟริกาใต้ เมื่อปีที่แล้ว และเปิดศูนย์ปฏิบัติธรรม โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อให้ชาวเคปทาวน์ทุกคนได้มีชีวิตอยู่อย่างไม่เคร่งเครียด และมีจิตใจที่เป็นสุข ท่านกล่าวว่า “บ่อยครั้งที่ผู้คนในเคปทาวน์มักจะจ้องมองแสดงความสนใจมาที่ท่าน พวกเขามักแสดงท่าทีว่าอยากรู้จักว่า ท่านเป็นใคร และมาทำภารกิจอะไรที่นี่”
แต่ทว่า เมื่อไม่นานมานี้ ได้ปรากฏมีนิมิตหมายใหม่ เป็นอะไรที่ "อินเทรนด์" สุดๆ เพราะความแตกต่างที่พอกพูนสะสมมานับร้อยนับพันปี กำลังจะหลอมรวมเป็น "ความเหมือน" หนึ่งเดียว เพราะ ศูนย์ปฏิบัติธรรมเคปทาวน์ เซ้าท์แอฟริกา ได้จัดปฏิบัติธรรมพิเศษ รวมผู้คนจากสามสีผิว จำนวนสิบกว่าคน แม้จะจิ๋วแต่ก็แจ๋ว
คนที่ปลื้ม และปีติใจที่สุด จนน้ำตาไหล เห็นจะเป็นบรรดาคณะผู้จัดงาน ลูกพระธัมฯพันธุ์แท้ และเมื่อได้เห็นภาพงานอันทรงพลังแห่งความบริสุทธิ์ ที่เกิดขึ้นจากจิตใจของทุกคนที่ช่วยกันเตรียมงานกันอย่างเบิกบาน ทุกคนมีแต่รอยยิ้มที่ไม่รู้จักเหนื่อย เมื่อได้เห็นผู้คนทยอยเดินเข้ามาร่วมกิจกรรมอย่างไม่ขาดสาย ใจก็แผ่ขยาย เบ่งบาน เพิ่มขึ้นๆ นี่เองคือความสุขของการเป็นผู้ให้
ในอนาคตเมื่อเป็นหมอ ผมจะมีรูปแบบในการทำงานแบบนี้ คือรักษาไข้กายและไข้ใจให้ผู้คนด้วยครับ และการทำสมาธินี่แหละครับ คือกิจกรรมที่ดีที่สุดต่อร่างกาย และจิตใจ สามารถทำได้ทุกคน ไม่ใช่เฉพาะพระสงฆ์หรือชาวพุทธเท่านั้น ทุกศาสนาสามารถฝึก และได้รับประโยชน์การทำสมาธิได้เหมือนกัน
พระภิกษุรูปหนึ่ง ท่านรักในการอยู่ธุดงค์ ปลีกวิเวก...เมื่อครั้งที่ท่านได้เดินทางไปที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง ท่านได้ไปพบหินสีดำ มีลักษณะคล้ายเสมา จึงเอ่ยปากขอลอยๆ แล้วนำติดตัวกลับมาวัดที่ท่านพำนักอยู่...หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ผิดธรรมชาติหลายอย่าง และเมื่อเวลาท่านนั่งสมาธิ ท่านยังเห็นนิมิตประหลาดอีกด้วย...7วันต่อมา ในขณะที่สาธุชนราว 30ชีวิต กำลังร่วมกันปฏิบัติธรรม ได้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างน่ากลัว ผู้คนพากันแตกตื่น หอฉันซึ่งยังสร้างไม่เสร็จได้พังลงมา
ชีวิตของผู้คนทั้งสองหมู่บ้านนี้ ล้วนมุ่งดำรงชีพด้วยสัตว์ทั้งหลายทั้งเล็กและใหญ่ และสิ่งของที่ได้มาจากป่า วันแล้ววันเล่าที่เขาต้องสะพายถุงสัมภาระ ในมือมีธนูเข้าสู่ป่า แสวงหาเหล่ามฤคและสัตว์ป่านานาชนิด
งานของฉัน เป็นงานที่ต้องอยู่กับศีรษะของมนุษย์ แต่ละคนที่มาตัดผม เขาไม่ได้เพียงให้ฉันตัดภาระของเส้นผมบนศีรษะให้เท่านั้น แต่ฉันกลายเป็นที่ระบายความทุกข์ของเขาด้วย ฉันต้องฟังผู้คนเหล่านั้น เล่าปัญหาต่างๆให้ฟังตลอดเวลา วันนี้ฉันไปเจออย่างนั้นอย่างนี้ คนนี้เป็นอย่างนั้น คนนั้นเป็นอย่างนี้ บางเรื่องก็ Negative มากๆ
ชาวนาผู้หนึ่ง เขาเคยบวชเป็นสามเณร มีความรักในเพศสมณะ เป็นที่ยอมรับนับถือของผู้คนจำนวนมาก แต่ด้วยวิบากกรรมเก่า ทำให้เขาต้องลาสิกขาออกมาเพื่อช่วยพ่อ-แม่ ทำมาหากิน เขาเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่ลูกในเรื่องความขยันอดทน และไม่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่...เขารักในการปฏิบัติธรรม จนมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี จนตัวเขาเองถึงกับปรารภว่า “ถึงตายก็ไม่เสียดายชีวิต เพราะมีพระธรรมกายเป็นที่พึ่งอันประเสริฐแล้ว”...
