หลวงพ่อครับผมเป็นผู้ชายธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาครับ เพราะตั้งแต่ 5ขวบ โยมพ่อกับโยมแม่เกิดปลื้มอะไรก็ไม่ทราบ เอาผมไปปล่อยไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
แรกๆ ผมก็ยังนึกอะไรไม่ออก จึงเอาแต่ท่องสัมมาอะระหัง และพอท่องไปได้สักระยะหนึ่ง ก็รู้สึกว่า ดีแฮะ รู้สึกหายร้อน หายเมื่อย เพราะใจเรามันไม่ไปเกาะเกี่ยวกับความร้อน ความเมื่อย
การบวชทำให้กระผมได้เรียนรู้อะไรมากมายอย่างที่กระผมไม่คาดคิด ได้เข้าใจเรื่องบุญบาปและกฎแห่งกรรม อีกทั้งที่สำคัญได้ฝึกนั่งสมาธิ
