นักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลบ้านสุขกายสบายใจ เนิร์สซิ่งโฮม โดยเป็นสถานพยาบาลและดูแลผู้สูงอายุ หรือผู้มีภาวะพึ่งพิง ได้เข้าร่วมอบรมคุณธรรม เพื่อเสริมนิสัยดีให้แก่นักศึกษาผู้ช่วยพยาบาล ก่อนที่จะปฏิบัติหน้าที่จริง
จดหมายจากนาคธรรมทายาทปฏิพัทธ์ ปัญญาใจ อายุ 27 ปีตัวแทนนาคธรรมทายาท จากศูนย์อบรมวัดพระธรรมกาย ก่อนเข้าโครงการผมทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาล อยู่ประจำห้องผ่าตัด สังกัดงานวิสัญญีแพทย์ครับ ผมมีชีวิตเหมือนชาวโลกทั่วไป คือสุขบ้างทุกข์บ้าง แต่มาพักหลังๆ นี้รู้สึกจะทุกข์มากกว่าสุขครับ
หลวงพ่อค่ะ ลูกเพิ่งเข้าใจว่าการทำบุญมันปลื้มแบบนี้นี่เอง รู้สึกมีความสุขมาก แม้ลูกจะเป็นเพียงแม่ค้าแผงลอยหาเช้ากินค่ำก็สามารถทำบุญใหญ่กับเขาได้ หลวงปู่นี่ศักดิ์สิทธิ์จริงๆเลยนะเจ้าค่ะ และตั้งแต่ลูกทำบุญเป็นประธานกองกฐินไป ยอดขายของร้านลูกก็ไม่ตกเลยนะคะ ทั้งๆที่ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่มาก
เราสามารถเชื่อมโยงสันติภาพด้วยด้วงใจที่หยุดนิ่ง โดยทำสมาธิ เริ่มจากหลับตาเบาๆ ผ่อนคลายสบายๆ ทำใจให้โล่งๆว่างๆเฉยๆ
สักพักหนึ่ง องค์พระท่านก็ค่อยๆ ใสขึ้นๆ ลูกรู้สึกมีความสุขมาก ขณะที่กำลังมีความสุขเพลินๆ จู่ๆ ลูกก็ถูกดูดอย่างแรง เหมือนตัวลูกเข้าไปอยู่ในดวงแก้วใสๆ ในกลางองค์พระอีกทีหนึ่ง พลูกรู้สึกเย็นกายเย็นใจ มีความสุขมาก แม้จะเลิกนั่งแล้วก็ตาม ความรู้สึกยังคงเป็นเหมือนเดิม คือ ใจยังอยู่ในดวงแก้วใสๆนั้นตลอดเวลา
เธอและคุณแม่ต้องลำบาก จนถูกผู้คนเรียกว่า “ครอบครัวผีปอบ” เพราะคุณพ่อเป็นนักเลงสุรา ...เมื่อคุณแม่ของเธอ เอือมระอาต่อความประพฤติที่ไม่ถูกต้องของเธอ ก็หันเข้าหาน้ำเมาบ้าง ...แปลกแต่จริง เมื่อตัวเธอเองต้องกลุ้มใจเพราะลูกสาว เธอก็หันเข้าหาน้ำเมา เป็นนักเลงสุราไปอีกคน แต่เพราะได้กัลยาณมิตรสองสามี-ภรรยา ซึ่งอดีตไม่ได้เป็นชาวพุทธ แนะนำให้รู้จัก DMC ชีวิตเธอก็เปลี่ยนไป หันเข้าสู่เส้นทางของการสร้างบารมี
อุทาหรณ์ของการผิดศีลข้อ 3...หญิงสาวคนหนึ่ง เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง พอมีพอใช้ แต่ด้วยวิบากกรรมเก่าที่เคยเป็นชายเจ้าชู้ ทำให้เธอต้องไปขายบริการในสถานอาบ อบ นวด...เธอเคยดำเนินชีวิตอย่างผิดพลาด เสพยา คบคนพาล จนต้องถูกตำรวจจับและต้องติดคุกติดตะราง...ต่อมา เธอได้พบกับสามีคนปัจจุบัน และได้ไปใช้ชีวิตในต่างแดน และได้รู้จักกับหมู่คณะ โดยกัลยาณมิตรแนะนำ เส้นทางการสร้างบารมีจึงได้เริ่มต้นขึ้น...
