แม่ทุกคนอยากจะเห็นชายผ้าเหลือง อยากเห็นลูกชายบวชเป็นพระจริงๆค่ะ
ลูกชายของแม่ ถ้ารักแม่ บวชให้แม่สักหนึ่งพรรษาได้ไหม เพื่อให้แม่ได้เกาะชายผ้าเหลืองพระลูกชายไปสวรรค์
เป็นลูกชาย ถ้ารักแม่...บวชให้แม่อย่างน้อยหนึ่งพรรษา ฝึกฝนตนเองให้เป็นพระแท้ เพื่อให้แม่เกาะชายผ้าเหลืองไปสวรรค์
ตอน ผ้าเหลืองห่มดอย ณ จังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดเชียงใหม่
จะมีสุขใด ทำให้แม่อิ่มใจมากไปกว่า การได้เห็นชายผ้าเหลืองพระลูกชาย และจะมีลูกผู้ชายสักกี่คน ที่มีหัวใจยอดกตัญญู บวช เพื่อทดแทนพระคุณมารดาผู้ให้กำเนิด
เมื่อกระแสการบวชรุ่นเข้าพรรษา กำลังแรงถึงขั้นฉุดไม่อยู่ หัวอกของผู้เป็นแม่ที่มีลูกชายนั้น ต่างก็ตั้งความปรารถนาอย่างสูงสุดอยากให้ลูกชายของตนเองได้บวชบ้าง อยากเห็นชายผ้าเหลืองของพระลูกชาย แต่จะมีลูกชายสักกี่คนที่ได้ทำความปรารถนาอันสูงสุดของแม่ให้เป็นจริง สมกับเป็นลูกผู้มีหัวใจยอดกตัญญู
ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ในผ้าเหลืองนี้นานวันเข้า ผมก็ยิ่งซาบซึ้งว่า ชีวิตพระเป็นชีวิตที่ประเสริฐที่สุด ผมรู้สึกอย่างนี้จริงๆ ครับ เหตุที่ทำให้ผมเข้าใจความ “ประเสริฐสุดซึ้ง” เพราะผมเคยใช้ชีวิตแบบ “แสบสุดอึ้ง” มาแล้วนั่นเอง เมื่อครั้งวัยรุ่น ผมดำเนินชีวิตตามกระแสโลก สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืน ผม “สนุกสนาน” แต่พ่อกับแม่ “เศร้าสนิท” พร้อมนำเรื่อง “ปวดหัว” มาทำให้ท่าน “ปวดใจ” เป็นประจำ ผมรู้อยู่เต็มอกว่า ทำให้ท่านเสียใจ แม้จะรู้สึกผิด แต่ก็ไม่คิดกลับตัว เพราะคบคนพาลเป็นมิตร จึงเป็นพิษกับชีวี ผมหลงทำผิด “สูบ เสพ เสี่ยง” ครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งเมื่ออายุครบ 20 ปี แม่จึงเอ่ยปากว่า “บวชให้แม่หน่อยได้ไหม”
จากชีวิตที่ต้องลำบากตั้งแต่ยังเด็ก เนื่องจากคุณพ่อไปมีครอบครัวใหม่ พอโตขึ้นมา พ่อก็กลับมารับไปอยู่ด้วย …คิดว่าชีวิตจะดีขึ้นแต่กลับถูกใช้งานอย่างหนัก และต้องเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของพ่อ และแม่เลี้ยง จนทนไม่ไหวต้องหนีออกมา …หลังจากใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาอยู่พักหนึ่ง ก็คิดได้ ตัดสินใจบวชเป็นสามเณร ต่อมา ได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย และ ตั้งใจที่จะตายในผ้าเหลือง …
