พระวชิรพล จารุวชิโร รุ่นกองพันสถาปนา

กระผมมีสติตั้งมั่นอยู่ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 รู้สึกโล่งๆ กว้าง ๆ รู้สึกตัวเบา สบาย ๆ ไม่รู้สึกถึงความปวดเมื่อยใดๆ และก็ได้เห็นจุดแสงสว่างเล็กๆอยู่ไกล ๆ จากนั้นกระผมก็มองดูไปเรื่อยๆ เฉยๆ สิ่งที่เห็นคือ แสงสว่างก็สว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนเหมือนพระอาทิตย์ยามเที่ยงตรง

มงคลที่ ๓๑ บำเพ็ญตบะ - พรรษาแห่งการบรรลุธรรม

แม้ดวงตาภายนอกจะมืดบอด แต่ตาภายใน คือ ธรรมจักษุของท่านนั้น สว่างไสวยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน เป็นแสงสว่างที่นำมาซึ่งความสุข ความบริสุทธิ์ และความรู้แจ้งในธรรมทั้งหลาย แทงตลอดในนิพพาน ภพสาม โลกันตร์ อีกทั้งในพรรษานั้น ท่านยังได้สั่งสอนลูกศิษย์และพุทธบริษัทให้ได้บรรลุธรรมกันมากมาย

แค่นั่งๆนานๆขึ้น นิ่งๆนานๆเข้า เท่านี้เอง

ลูกได้เห็นแสงสว่างภายในเป็นครั้งแรก ทำให้ต้องเปลี่ยนความคิดที่เคยคิดสงสัยว่า “คนอื่นเขาคิดไปเอง อุปาทานกันไปเอง” ก็เปลี่ยนเป็นมั่นใจว่า “นี้คือของจริง” กลับจากภูเรือ ลูกเริ่มไปวัดทุกวันอาทิตย์ นั่งสมาธิทุกวัน วันละหลายๆรอบ ช่วงปิดเทอมจะนั่งวันละไม่ต่ำกว่า 5ชั่วโมง นั่งไปก็ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่นั่งๆนานๆขึ้น นิ่งๆนานๆเข้า เท่านี้เองค่ะ