อยู่มาวันหนึ่ง เศรษฐีกรุงพาราณสีได้เกิดความคิดอย่างนี้ขึ้น ด้วยความรักและความคุ้นเคยในพระโพธิสัตว์ว่า "ชื่อว่าการบวชเป็นทุกข์ เรายังปริพาชกชื่อว่า วัจฉนขะ ผู้เป็นสหายของเราให้สึก แล้วแบ่งสมบัติทั้งหมดให้แก่ปริพาชกไปครึ่งหนึ่ง เราทั้งสองก็จักอยู่ด้วยความปรองดองกัน"
พระองค์ถือเอาความสิ้นไปของหยาดน้ำค้างนั้น เป็นอารมณ์ จึงมองเห็นภพทั้งสามดุจมีเพลิงลุกไปทั่ว จากนั้นได้เสด็จไปหาพระบิดาซึ่งกำลังประทับอยู่ ณ ศาลาวินิจฉัย เพื่อทูลลาบวช พระบิดาทรงห้ามว่า "อย่าผนวชเลย ถ้าเธอยังพร่องในเบญจกามคุณทั้งหลาย ฉันเพิ่มเติมให้ ถ้าผู้ใดเบียดเบียนเธอ ฉันก็จะห้ามปราม"
พระบรมศาสดาตรัสเตือนพรหมตรงๆ ว่า "พกพรหม ผู้เจริญ ตัวท่านกำลังตกอยู่ในอำนาจของอวิชชา เพราะได้พูดสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าเที่ยง กล่าวถึงธรรมที่ไม่อาจนำออกจากทุกข์ว่า เป็นธรรมที่นำออกจากทุกข์ได้ ท่านกล่าวเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ไม่สมควรแก่ท่านเลย"
พระเดชพระคุณพระพรหมวชิรโพธิวงศ์ เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา และหัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล เป็นประธานในพิธีบรรพชาสามเณรท้องถิ่นชาวเนปาล จำนวน 500 รูป ณ ชาตสถานอุทยานลุมพินี สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล สถานที่ประสูติขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
กำหนดการงานบุญวันอาทิตย์พิธีมุทิตาสักการะในโอกาสอายุวัฒนะมงคล ๘๐ ปีพระพรหมวชิรปัญญาจารย์และพิธีถวายโคมมาฆประทีปที่วัดพระธรรมกาย
งานสัมมนารวมใจคณะสงฆ์ภาคอีสาน รับฟังแนวทางโครงการกฐินสามัคคีทั่วไทย 30,000 วัด พร้อมรับโอวาทพระเดชพระคุณพระพรหมสิทธิ และบรรยายพิเศษจากรองเจ้าคณะจังหวัด
พิธีตัดปอยผมและบรรพชาอุปสมบทหมู่ รุ่นที่ 2 จำนวน 81 รูป ณ วัดพระธรรมกายโจฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้ ระหว่าง 22 มิ.ย.–5 ก.ค. 2568 โดยมีพระครูภาวนาคุณวิเทศ วิ. เป็นประธานสงฆ์ และพระพรหมดิลกเป็นพระอุปัชฌาย์
