การต่อสู้ตะลุมบอนกันอย่างดุเดือดเลือดพล่านระหว่างกลุ่มองค์รักษ์ผู้พิทักษ์ขบวนเสด็จของพระราชโอรส กับกลุ่มพวกโจรร้ายหรือกองโจรปริศนา ก็ได้เริ่มขึ้น
ถึงแม้ว่าพระราชโอรสและท่านมหาเสนาบดีจะคลี่คลายคดีความที่สร้างความเดือดร้อนให้แก่พวกชาวบ้านตาดำๆ ที่อาศัยอยู่ในเขตหัวเมืองชายแดนแห่งนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตาม แต่ถึงกระนั้น พระราชโอรสก็ยังทรงเป็นห่วงและรู้สึกไม่วางพระทัยในสถานการณ์ที่พร้อมจะบานปลายได้อยู่เสมอ ที่พระองค์ทรงมีความรู้สึกกังวลพระทัยเช่นนี้ ทั้งนี้ก็เป็นเพราะ....
วิธีการสอบสวนเหล่าข้าราชการที่ดูแลหัวเมืองแห่งนั้นพระราชโอรสกับท่านมหาเสนาบดีก็ได้ทำงานร่วมกันแบบ 2 ประสาน โดยพระราชโอรสจะทรงทำหน้าที่เป็นฝ่ายบุ๋น ด้วยการใช้วิธีการสอบสวนอย่างนุ่มนวลละมุนละไม แบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น
จากตอนที่แล้ว ท่านมหาเสนาบดีได้เห็นถึงบุคลิกอันเปี่ยมล้นด้วย ความเมตตาและไม่ถือพระองค์ของพระราชโอรส อีกทั้ง ยังทำให้ท่านมหาเสนาบดีได้เห็นถึงพระอัจฉริยภาพอันยอดเยี่ยมในการวางแผนของพระองค์
จากตอนที่แล้ว พระราชโอรส ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กไปแล้วโดยปริยาย ก็ได้พาพวกเด็กๆ ไปเที่ยวงานเทศกาลในส่วนอื่นๆ ต่อ โดยมีท่านมหาเสนาบดี พร้อมกับเพื่อนๆ ของท่าน ตามไปด้วย แล้วทั้งหมดก็เดินมาถึงบริเวณพิธีที่สำคัญที่สุดในงานเฉลิมฉลองครั้งนี้ นั่นก็คือการชิงช่อดอกไม้
พระราชาสดับดังนั้น ทรงมีปีติเป็นยิ่งนัก จึงทรงดำริว่า ลูกเรามาเกิดเพื่อสืบต่อวงศ์ของเราโดยแท้ เปรียบเหมือนล้อรถที่หมุนตามกันมา ฉะนั้น เหตุนี้เองพระองค์จึงทรงขนานพระนามของพระราชโอรสว่า เนมิราชกุมาร ซึ่งแปลว่า กุมารผู้เป็นเหมือนล้อรถ ที่หมุนเวียนมาเพื่อตามรักษาประเพณีอันดีงามของวงศ์ตระกูลให้สืบต่อไป
สามเณรทัพพะ บวชและได้บรรลุอรหัตผลตั้งแต่อายุ ๗ ขวบ เป็นสามเณรรูปแรกที่สำเร็จเป็นพระอรหันต์และเป็นภิกษุรูปแรกที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบวชยกให้ท่านเป็นภิกษุทั้งที่อายุไม่ครบยี่สิบปี
หลังจากที่หลวงน้าของลูกสำเร็จหลักสูตรการฝึกทหารชุดพิเศษแล้ว ตัวท่านได้เป็นนายทหารที่อยู่ในหน่วยดูแลความสงบเรียบร้อยของประชาชนภายในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
หลักฐานสำคัญที่ใช้ในการเปิดโปงมัดตัวเสนาบดีฉ้อฉลผู้คิดไม่ซื่อนั้นก็คือ บรรพบุรุษของเสนาบดีผู้นั้น ล้วนเป็นคนของแคว้นกันชนฝั่งทิศเหนือ ที่ถูกส่งตัวมาเพื่อทำงานลับเฉพาะกิจทั้งสิ้น
สาเหตุที่แม่ทัพภาคท่านนี้ไม่ค่อยชอบในความขยันของท่านมหาเสนาบดี เพราะท่านเป็นคนขี้คร้าน จึงรู้สึกขัดใจมาก เมื่อได้เห็นคนที่ขยันทำงานเกินหน้าเกินตาตัวท่าน อย่างท่านมหาเสนาบดี
