คุณแม่ก็บอกว่า “มันจะเอารถไปได้ยังไง หลวงปู่...ท่านนั่งอยู่ในรถ” แล้วคุณแม่ก็บอกให้น้องไอซ์นึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ นั่งสมาธิแล้วอธิษฐานจิตกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ คุณแม่บอกว่า “มั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้คืน” ทุกคนก็ช่วยกันอธิษฐานจิตตลอด คุณป้าอธิษฐานว่า “ขออานุภาพของหลวงปู่ ให้หลานสาวได้รถคืนภายใน 24ชั่วโมงด้วยเถิด”
ผู้นำรถที่นี่ เขาก็ไม่ธรรมดา เพราะเขาบอกว่า “ที่อื่นแรงคูณสอง แต่ที่โคราชนี่แรงคูณร้อย” และด้วยเป้าหมายสำคัญครั้งนี้ คือ การตามลูกหลานของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ผู้มีบุญ มาร่วมงานกฐินหลวงปู่ครั้งนี้ให้ได้ ผู้นำรถโคราชจึงคิดว่า “ความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ ต้องเกิดจากการรวมใจเป็นหนึ่งแบบแรงคูณร้อยเท่านั้น”
ในวันงานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ก่อนที่จะรับพระของขวัญ เธอได้ยินคุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า “อยากได้อะไรให้อธิษฐานเอานะลูก” เธอจึงตั้งจิตอธิษฐานว่า “ถ้าหนูมีบุญบารมีพอที่จะมาเส้นทางนี้ ขอให้หนูได้สิ่งที่ดีที่สุดกลับบ้านไปด้วยเถิด” และเมื่อถึงคิวที่เธอจะรับพระของขวัญ เธอก็พนมมือไหว้แล้วแบมือรับพระของขวัญ
จนกระทั่งเมื่อวันงานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ที่ผ่านมา ในขณะนั่งสมาธิลูกสังเกตเห็นคุณพ่อท่านนั่งได้นิ่งมาก และยิ้มอย่างมีความสุข ท่านมาเล่าให้ฟังภายหลังว่า ช่วงบ่ายก่อนประกอบพิธีหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ในขณะที่ท่านนั่งสมาธิอยู่ ท่านรู้สึกเหมือนเผลอๆ แล้วอยู่ดีๆก็มีดวงกลมขึ้นมาตรงหน้า ขนาดประมาณฟองไข่
เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ.2551 ที่ผ่านมา ทีมงานและลูกศิษย์จากโครงการ The Middle Way ได้มารับชมสุนทรพจน์สันติภาพระดับโลกของ ดร.ไมเคิล โนเบล แล้วต่อด้วยสุนทรพจน์สันติภาพระดับโลกของคุณครูไม่ใหญ่ (พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์) ซึ่งทุกคนต่างลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า จะต้องให้ชาวแอฟริกันได้รับรู้เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ในวันนั้นให้ได้