ตลอดระยะเวลาที่ตัวลูก ได้ทำหน้าที่อุปัฏฐากดูแลพระเถระ ตัวลูกก็ไม่ได้ละเลยเรื่องการปฏิบัติธรรมเลย แต่ด้วยความใจร้อน จึงทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของตัวลูกไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรจะเป็น
หลังจากที่ตัวลูก ได้เดินทางไปถึงวัดใหม่ของพระเถระ(ผู้สืบทอดวิชชาฯ ต่อจากพระมหาเถระ หรือคุณยายอาจารย์ของเรา) แล้วตัวลูกก็ได้มีโอกาสไปฟังธรรมและนั่งสมาธิกับพระเถระ
ก่อนที่คุณพ่อของลูกจะเสียชีวิต ด้วยความที่คุณพ่อของลูกเป็นคนที่มีพื้นฐานจิตใจดี ชอบฟังธรรมะของพระเถระ ชอบทำบุญ อยู่ในบุญและปลื้มปีติในบุญทุกๆ บุญที่ตัวท่านได้ทำร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะ
หลังจากที่พระมหาเถระได้มรณภาพไปแล้ว พระเถระก็มีความตั้งใจที่จะบูชาคุณของพระมหาเถระ ด้วยการสร้างพระเจดีย์สำหรับบรรจุอัฐิธาตุของพระมหาเถระเอาไว้ที่วัดใหม่ เพื่อให้มหาชนทั้งหลายได้มากราบไหว้บูชาและตามตรึกระลึกนึกถึงคุณของพระมหาเถระ
พระเถระอดีตพระราชาองค์ที่ออกบวช ทรงมีดำริที่จะช่วยเหลือประชาชนที่อาศัยอยู่ในแคว้นเพื่อนบ้านซึ่งกำลังประสบทุพภิกขภัย
คนไทยในประเทศยุโรปมีที่พึ่งทางใจ มีที่ปฏิบัติภาวนา สร้างสรรค์เส้นทางบุญกันได้มากขึ้น เมื่อวัดพระธรรมกายตั้งสาขาวัดในยุโรป 10 ประเทศ รวมถึง 21 วัด ยังมีแผนขยายให้มากขึ้นอีก ที่มีผลงานขนาดนี้นอกจากวิสัยทัศน์ยาวไกลของพระเถระจากวัดพระธรรมกายในเมืองไทยแล้ว ข่าวเด่น,
มหาเถรสมาคม มีมติให้รองเจ้าคณะภาค 8,9,10 และ 11 ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะภาค
เมื่อพระอานนทเถระได้รับอนุมัติจากสงฆ์แล้ว จึงออกเดินทางพร้อมพระภิกษุอีก 500รูป มุ่งหน้าไปยังวัดโฆสิตาราม เมืองโกสัมพี ซึ่งเป็นที่พำนักของพระฉันนะ ครั้นพระฉันนะรู้ว่า พระอานนทเถระมาเยี่ยม จึงรีบเข้าไปหา ไหว้พระเถระด้วยความนอบน้อม เพราะรู้ว่าฐานะตำแหน่งทางโลกนั้น พระอานนท์เป็นพระอนุชา เป็นเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ส่วนตนเป็นเพียงข้าทาสคนรับใช้ จึงมีความยำเกรงพระอานนท์เป็นพิเศษ
พระราชาเห็นว่า การเข้าหาสมณะผู้สงบและรับฟังธรรมะจากท่าน คงจะทำให้ใจสงบขึ้นมาได้ จึงเสด็จพระราชดำเนินไปอารามที่พระนารทเถระจำพรรษาอยู่ พระเถระได้แสดงธรรมให้พระเจ้ามุณฑะว่า "ขอถวายพระพรมหาบพิตร ในโลกนี้มีฐานะอยู่ ๕ประการ ที่สมณพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใครๆในโลกไม่พึงได้ ฐานะ ๕อย่างนั้นคือ
พระเถระได้อนุโมทนาในกุศลจิตของพระกุมาร แต่เมื่อตรวจดูอายุสังขารของพระกุมารแล้ว ได้บอกว่า พระกุมารจะมีชีวิตอยู่เพียง ๕เดือนเท่านั้น แม้ได้ทราบความนั้น พระราชกุมารก็ไม่ท้อใจ เพราะเข้าใจดีว่า คงเป็นกรรมในอดีตตามมาส่งผล ก็ไม่ได้หวาดหวั่นพรั่นพรึงอะไร จึงถามพระเถระถึงวิธีการที่จะหลุดพ้นจากความตาย
