โครงการบวชพระโครงการนี้เป็นโครงการที่ดีมากๆ ตอนนี้ผมมีกรรมฐานหล่อเลี้ยงจิตใจ ทำให้รู้สึกชุ่มชื่นใจตลอดเวลา
การบูชาบุคคลผู้ควรบูชาเป็นมงคลอย่างยิ่ง
การมาบวชครั้งนี้ ทำให้กระผมได้ฝึกฝนตนเอง ได้นั่งสมาธิ ทำให้กระผมได้พบกับความสุขภายในแบบที่ไม่เคยเจอที่ไหนมาก่อนเลย
การบวชทำให้กระผมได้เรียนรู้อะไรมากมายอย่างที่กระผมไม่คาดคิด ได้เข้าใจเรื่องบุญบาปและกฎแห่งกรรม อีกทั้งที่สำคัญได้ฝึกนั่งสมาธิ
ตัวลูกอยู่ในวัยสาวแรกรุ่นอายุ ๑๙ ปี บางครั้งก็ออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ ในหมู่บ้านบ้าง คุณแม่ของลูกก็มักจะบ่นว่าอยู่เสมอ จนลูกรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ จึงตัดสินใจประชดคุณแม่ ด้วยการเอาปืนมายิงขาตัวเอง บริเวณน่องด้านซ้าย กระสุนโดนบริเวณกลางๆ น่อง
แฟนผมโทรมาหาผม แล้วพูดกับผมว่า “ได้ข่าวว่า... พี่จะบวชหรือ งั้นพี่ก็บวชเลยแล้วกัน ตามสบาย” และเธอก็จบท้ายด้วยประโยคที่ว่า “ทางใครทางมันแล้วกัน” ช่วงขณะนั้นผมกลับดีใจมากๆ เลยครับ ที่แฟนบอกเลิก
ปัจจุบันกระผมจึงผันตัวเองจากร้องเพลงมาสวดมนต์ จากมือถือไมค์มาถือบาตร จากชุดนักร้องมาครองผ้ากาสาวพัสตร์
กระผมเกเรตั้งแต่ชั้น ม.4 ขลุกอยู่แต่ในก๊วนเพื่อนที่เสพยาม้า ดูดกัญชา ดมกาว โดยถือแนวคิดของชีวิตที่ว่า เกิดมาแล้วต้องชั่วให้คุ้ม
จากเหตุการณ์นี้ จึงทำให้ผมคิดว่า ชายคนนี้คือใคร ทำไมเขาต้องกระวีกระวาดช่วยผมขนาดนั้น
พอดวงขยาย แสงสว่างก็มากขึ้น กระผมปล่อยสบายๆ ดวงแก้วก็กระจายตัวกว้างออกไปเรื่อยๆ
