ผู้หญิงคนหนึ่ง เกิดมาในครอบครัวที่มักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ มีการทุบตีกัน ตั้งแต่ คุณตาตีคุณยาย ผลักคุณยาย ตกบันไดทั้งๆที่ท้องแก่ จนทำให้คุณยายต้องเสียชีวิตไปในที่สุด มาถึง คุณพ่อ ก็มักจะทุบตีคุณแม่อยู่บ่อยๆ...เธอต้องมีชีวิตที่ยากลำบากมาตลอด ต้องจากพ่อแม่มาตั้งแต่อายุเพียง 11 ปีกว่าๆ เคยต้องไปรับจ้างได้เงินเพียงเดือนละ 600 บาท...แต่เมื่อเธอได้มาเจอกับหมู่คณะ หนทางแห่งการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น...คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า...เธอได้พลัดพรากจากหมู่คณะมาจากกัปที่แล้ว จึงกลับมาเจอหมู่คณะแบบสะบักสบอม คล้ายชีวิตของพระมหา อดีตพระลูกชายของครูไม่ใหญ่หลายองค์ที่ทำอย่างนี้...หมายความว่าอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ไม่ค่อยจะทำบุญด้วยตัวเอง...ชายคนหนึ่ง เป็นคนมีความขยัน และตั้งใจ แม้จะพลัดพรากจากพ่อ-แม่ตั้งแต่เด็ก แต่ก็สามารถเรียนได้ด้วยตัวเอง จนได้ทำงานในองค์การสหประชาชาติ ต้องเดินทางไปทำงานในหลายประเทศ...บั้นปลายของชีวิต เขาป่วยเป็นมะเร็งที่ม้าม และตับ ต้องทุกข์ทรมานเป็นเวลา 1 เดือน ก่อนที่จะเสียชีวิต...เขาทำบุญบ้างตามประเพณี แต่ไม่บ่อยนัก โชคดีที่ลูกชายได้ทำบุญให้เขาในวาระสุดท้ายของชีวิต...ชีวิตหลังความตายของเขาจะเป็นอย่างไร...และกับคำถาม อาชีพนักสืบเป็นสัมมาอาชีวะหรือไม่...
ความประมาทนั้นสามารถบรรเทาได้ด้วยความไม่ประมาท คือค่อยๆ ถ่ายถอนความประมาทออกทีละน้อย แล้วเพิ่มพูนความไม่ประมาทเข้าไปแทนที่ เหมือนถ่ายเทน้ำเก่าอันขุ่นออกแล้วใส่น้ำใหม่ที่ใสสะอาดเข้าไป พยายามรักษาความไม่ประมาทที่ทำได้แล้วมิให้เสื่อมลงไปอีก กีดกันความประมาทที่ห่างไปแล้วมิให้เข้ามาอีก ดวงใจที่ห่างจากความประมาท อยู่ด้วยความไม่ประมาท มีสติระวังรอบคอบ ย่อมก่อให้เกิดปัญญา ปัญญานั้นว่องไว คล่องแคล่ว ปัญญานั้นสูงส่งดุจปราสาท กล่าวคือ ทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ สามารถเห็นสัตว์ทั้งหลายผู้เคลื่อนจากภพอยู่ (จุติ) และเกิดอยู่ (ปฏิสนธิ) เหมือนคนยืนอยู่บนปราสาท มองลงมาเห็นคนยืนอยู่เบื้องล่างรอบๆ ปราสาท อนึ่ง เมื่อคนทั้งหลายเศร้าโศกอยู่ เพราะพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักบ้าง เพราะพบกับความเสื่อมจากญาติจากโภคะบ้าง เพราะประจวบกับสิ่งอันไม่เป็นที่รักบ้าง บัณฑิตย่อมไม่เศร้าโศก เพราะได้มองเห็นความจริงเสียแล้ว มองเห็นความสุขและความทุกข์อย่างโลกๆ โดยความเป็นของเสมอกันคือ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่มีตัวตน มีแต่กระแสอันไหลเชี่ยวแห่งกลุ่มธรรมอันหนึ่ง นักปราชญ์เช่นนั้นย่อมมองเห็นคนพาลเป็นผู้น่าสังเวช สงสารเหมือนผู้ยืนอยู่บนภูเขามองเห็นคนยืนอยู่ที่เชิงเขา
ความน้อยใจเป็นต้นเหตุ ทำให้ต้องพลัดพรากจากถิ่นฐานบ้านเกิดจนตลอดชีวิต ...ความแค้นเคืองที่ติดตามมาจากอดีตชาติ ...ผลบุญที่ได้จากการทำนุบำรุงพระศาสนาของคนกับพระ และคำถาม 1.กรรมใดทำให้ถูกส่งตัวไปประเทศจีนแล้วไม่ได้กลับมาเมืองไทยอีกเลย 2.บุพกรรมใดทำให้โดนกระชากสร้อย และถูกผลักให้ล้ม ตอนล้มมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดมาช่วย จึงมีความรู้สึกเหมือนค่อยๆ ล้ม และได้รับบาดเจ็บไม่มาก...
เรื่องขอเด็กที่เกิดมากลางวงไพ่ และโตมากับวงไพ่ ...ความไม่รู้ที่ทำให้เกือบต้องไปอยู่ในปรโลก ...กุมารทองจอมซนที่เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในบ้าน ...พบกับโรคภัยที่มากับการดื่มสุรา ...ความทรมานของคนที่ถูกถอนฟันจนเกือบหมดปาก และคำถาม 1. ทำไมข้าพเจ้าจึงต้องเกิดในวงไพ่ ครอบครัวแตกแยกและต้องพลัดพรากจากพี่ชาย 2. กรรมใดทำให้คุณแม่ป่วยเป็นไทรอยด์ จะทำบุญอย่างไรให้ดีขึ้น 3. การเข้าวัดแบบมีคนชวนกับไม่มีคนชวน สร้างบุญมาต่างกันอย่างไร..
วัดพระธรรมกายโอ๊คแลนด์ จัดงานบุญบูชาข้าวพระ มีการสวดมนต์ ทำบุญ และทอดผ้าป่าบำรุงวัด เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ผู้เข้าร่วมในงานบุญครั้งนี้.
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ได้จัดพิธีบุพเปตพลี ครั้งที่ 139 เพื่ออุทิศบุญกุศลให้แก่หมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว และสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา
ฟุ้งไปในเรื่องราวต่าง ๆ นานา ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เกี่ยวกับคนสัตว์สิ่งของ ทำให้ใจไม่หยุดนิ่ง
กำหนดการพิธีตักบาตรฉลองสามเณรบวชใหม่ และพิธีปล่อยปลาให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน โครงการสามเณรยุวธรรมทายาท รุ่นที่ 27 (ปิดเทอมตุลาคม) วันอาทิตย์ที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ ศูนย์ฝึกอบรมธรรมทายาท อาคารแจ่มจันทร์
คำถาม : เหตุใดความทุกข์จึงเที่ยงแท้แน่นอน ในเมื่อสาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์นั้นไม่เที่ยง
