วันวิสาขบูชาเป็นวันที่พวกเราเหล่าพุทธบริษัทควรจะได้ได้ชักชวนชาวโลกให้มาเจริญพุทธานุสติ ระลึกถึงหนทางการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้าย หันมาศึกษาหลักธรรมที่ทรงประทานไว้ เป็นดังประทีปธรรมนำทางชีวิตที่ถูกต้องไปสู่สวรรค์นิพพาน เราทั้งหลายจะได้มาร่วมกันนั่งสมาธิเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายซึ่งเป็นกายแห่งการตรัสรู้ธรรม ทุกท่านควรจะหาโอกาสได้ไปจุดประทีป เดินเวียนประทักษิณรอบพุทธเจดีย์ที่ตนเคารพนับถือเพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชา ให้ภายนอกได้สว่างด้วยแสงเทียน ภายในสว่างด้วยแสงธรรม
วัดพระธรรมกายในวันนี้ ๔๐ ปีผ่านไป สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา คือ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป แต่มโนปณิธานของหมู่คณะวัดพระธรรมกาย ก็ยังไม่แปรเปลี่ยน ยังคงยึดมั่นที่จะสืบทอดมโนปณิธานของ พระมงคลเทพมุนี และคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ที่ปรารถนาจะนำพระพุทธศาสนา วิชชาธรรมกาย แผ่ขยายออกไปทั่วโลก เพื่อให้ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปสร้างสันติสุขให้บังเกิดขึ้น ในใจของมวลมนุษยชาติ
ในขณะที่เรากำลังเตรียมและจัดงานวิสาขบูชาอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น ก็พบเรื่องราวอัศจรรย์เกิดขึ้นหลายประการ เป็นประจักษ์พยานถึงความสำคัญของวันนี้ ที่มีต่อพุทธศาสนิกชนชาวมองโกเลียและชาวโลก
ตลอดเวลาแห่งการรับบุญ จึงต้องหมั่นรักษาใจของเรายิ่งกว่าไข่ในหิน ห้ามหงุดหงิด ทำงานให้สนุกเบิกบาน ดังคำของพระมุงจากัลที่ว่า Don’t worry, No problem, I can do it, Go now (ไม่ต้องกังวล, ไม่มีปัญหา, ผมจัดการได้, ไปกันเดี๋ยวนี้เลย) ซึ่งเป็นประโยคยอดฮิตของทีมงาน ที่เรายึดถือปฏิบัติกันมาโดยตลอด
