สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ สยํ กตานิ ปุญฺญฺานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ. สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ๆ บุญทั้งหลายที่ตนทำ เอง บุญนั้นจะเป็นมิตรในสัมปรายภพ
หลวงพ่อคะ แต่ก่อนลูกก็มีบ้าน มีรถใช้อยู่ดีๆค่ะ แต่พอมาทำธุรกิจขายตรง ชีวิตก็พลิกเลยค่ะ แต่ไม่ใช่พลิกรุ่งนะคะ แต่เป็นพลิกร่วงค่ะ..หล่นตุ๊บลงมา จนติดหนี้ติดสิน ทั้งบ้านทั้งรถโดนยึดไม่เหลือเลยค่ะ ลูกจึงต้องผันตัวเองมาเป็นแม่ค้าแผงลอยเร่ร่อนขายของตามตลาดนัด
บทความดีๆ จากสมาชิก : ชีวิตเรานับถ้อยหลังไปทุกวัน เราขยันหมั่นเพียรนั่งสมาธิ
ทำไมการฆ่าตัวตายจึงบาป การฆ่าตัวตายบาปหรือไม่ วิธีฆ่าตัวตายที่ดีที่สุดมีไหม พระพุทธศาสนากล่าวถึงการฆ่าตัวตายไว้อย่างไรบ้าง
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ตอนที่ภรรยาให้กำเนิดลูกชาย...เมื่อคลอดออกมาเด็กมีอาการหอบจนตัวเขียว ติดเชื้อในปอดอย่างรุนแรง มีโอกาสเสียชีวิตถึง 90เปอร์เซ็นต์ แม้ทั้งคู่จะเป็นหมอ แต่ก็ไม่อาจที่จะช่วยเหลือลูกของตนเองได้...เดชะบุญได้กัลยาณมิตร ชี้ทางสว่างให้ ลูกของพวกเขาจึงรอดตายมาได้อย่าอัศจรรย์...เหตุใดลูกของพวกเขาจึงต้องมีชะตากรรมเช่นนี้ และรอดชีวิตได้อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
พี่ชายคนที่ 4 ที่แสนดีของลูกคนที่เป็นกัลยาณมิตรชวนลูกเข้าวัดนั้น ยังได้เป็นกัลยาณมิตรให้ลูกสาวของลูกอีกด้วย และยังได้นำลูกแก้วมาให้หลานเพื่อเอาไว้ให้ตรึกก่อนนั่งสมาธิ พอลูกสาวของลูกดีใจมากรับลูกแก้วไว้ในมือแล้วก็พูดขึ้นว่า “หม่าม้า...นี่คืออาณาจักรของหนู”
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ความจนเป็นทุกข์ของผู้ครองเรือนในโลก คนยากจนเข็ญใจยากไร้ย่อมกู้ยืม กู้แล้วต้องใช้ดอกเบี้ย หากไม่ใช้ดอกเบี้ยตามกำหนด เจ้าหนี้ย่อมตามทวง หากทวงไม่ได้ ย่อมถูกติดตาม และถูกจองจำ เหล่านี้เป็นทุกข์ของผู้ครองเรือนในโลก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างที่เรารู้ไซร้ สัตว์ทั้งหลายยังไม่ให้แล้วจะไม่พึงบริโภค อนึ่ง ความตระหนี่อันเป็นมลทินจะไม่พึงครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แต่เพราะสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างที่เรารู้ ฉะนั้น สัตว์ทั้งหลายจึงไม่ให้ แล้วบริโภคเสียเอง อนึ่ง ความตระหนี่อันเป็นมลทินจึงยังครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น
หมู่สัตว์ที่เกิดมาแล้วจำจะต้องตายในโลกนี้ หากได้ทำกรรมอันใดไว้คือบุญและบาป บุญ และบาปทั้งสองประการนั้นแลเป็นสมบัติของเขา และเขาจะพาเอาบุญและบาปนั้นไป อนึ่ง บุญและบาปย่อมเป็นของติดตามเขาไป ประดุจเงาติดตามตนไป เพราะฉะนั้น บุคคลพึงทำกัลยาณกรรมสะสมไว้เป็นสมบัติในปรโลก ด้วยว่า บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก
หนนฺติ โภคา ทุมฺเมธํ โภคทรัพย์ ย่อมฆ่าคนมีปัญญาทราม ทรัพย์สมบัติทั้งหลาย ย่อมจะเป็นของดี ของมีค่าที่จะอำนวยประโยชน์สุข ให้แก่ผู้เป็นเจ้าของ และเป็นการประกาศฐานะของตน คนไหนมีทรัพย์สมบัติมาก ก็จะเป็นคนมีหน้ามีตา ไปไหนก็จะมีแต่คนรู้จักทักทาย ยกย่องสรรเสริญ ต่างก็มีคนยินดีรับใช้
