เราต้องรีบชิงบวชตอนที่เรายังแข็งแรงอยู่ เพราะเราไม่ทราบเลยว่า มรณภัยจะมาถึงเราเมื่อไหร่ ความตายไม่มีนิมิตหมาย
แม้แต่สัตว์เดียรัจฉานในแคว้นกุรุ ยังประกอบด้วยการเจริญสติถึงเพียงนี้ ไม่ยอมเป็นผู้ประมาทในชีวิตแม้มีมรณภัยมาถึง เราทุกคนซึ่งได้โอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์ มีชีวิตที่ประเสริฐกว่า มีสองแขนสองขา มีสติปัญญา สามารถทำความดี ได้เต็มที่มากกว่า เราจึงควรดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท
มะเร็งลามจากต่อมน้ำเหลืองสู่ลำคอ แล้วลามต่อไปถึงปอด อันเป็นระยะสุดท้าย วินาทีนั้น...ลูกหวาดกลัวจนตัวสั่น หน้าซีดเหมือนไก่ถูกต้มสุก รู้สึกเคว้งคว้าง สับสน เหมือนหลงทางอยู่กลางป่าเพียงลำพัง หวั่นไหว หวาดกลัวมรณภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ แต่ใครเล่าจะยอมตายจากลูกน้อยที่แสนรักแสนห่วงใย ตราบยังมีลมหายใจ ชีวิตย่อมมีความหวัง
โยมพ่อโยมแม่ของสามเณร เห็นพวกโจรกำลังเตรียมมีดเตรียมหลาวต่อหน้าต่อตา ทั้งหวาดกลัวต่อมรณภัย ทั้งโกรธเคืองตัดพ้อสามเณรที่ไม่ยอมบอก ว่า ในป่ามีโจรคอยดักทำร้าย ปล่อยให้พ่อแม่มาหาที่ตายแท้ๆ สงสัยสามเณรคงเป็นพวกเดียวกับโจร ๕๐๐ เหล่านี้เป็นแน่ พวกโจรได้ยินเสียงพร่ำบ่นของคนทั้งสอง จึงรู้ว่าสามเณรเป็นคนรักษาคำพูด แม้เป็นโยมพ่อโยมแม่ก็ไม่ยอมบอก เพราะกลัวจะเสียสัจจะที่ให้ไว้กับโจร
สำหรับผู้ที่ได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต หมั่นสั่งสมบุญสร้างบารมีอยู่เป็นนิตย์ ย่อมไม่หวั่นต่อมรณภัยที่อยู่เบื้องหน้า
เมื่อวานทำไมโชคดี วันนี้ทำไมโชคร้าย พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร คงต้องขึ้นอยู่กับดวงใช่หรือไม่
คำถามข้อที่ 1. คุณแม่ของลูกเสียชีวิตแล้ว ท่านไปอยู่ที่ไหน...มีความเป็นอยู่ในปรโลกเป็นอย่างไร และท่านมีข้อความอะไรฝากมาถึงตัวลูกและทุกๆ คนในครอบครัวบ้างไหมคะ
คำถามข้อที่ 1. น้องชายของลูกตายแล้วไปไหน เขามีความเป็นอยู่ในปรโลกเป็นอย่างไร และเขามีข้อความอะไรฝากมาถึงคนในครอบครัวบ้างไหมครับ
คำถามข้อที่ 1.โยมพ่อของลูกตายแล้วไปไหน ท่านมีความเป็นอยู่ในปรโลกเป็นอย่างไร และท่านมีข้อความอะไรฝากมาถึงตัวลูกและทุกๆ คนในครอบครัวบ้างไหมครับ
