ในวาระวันคุ้มครองโลก วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่จะถึงนี้ เป็นวันครบ 6 รอบ หรือ 72 ปี ของคุณครูไม่ใหญ่ ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ได้ตั้งใจจะเอาบุญใหญ่บูชาธรรมคุณยายอาจารย์ฯ ด้วยการหล่อรูปเหมือนทองคำคุณยายฯ ขนาดเท่าครึ่งขององค์จริง เพื่อประดิษฐาน ณ อาคาร 100 ปี คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งกำลังจะสร้างแล้วเสร็จในไม่ช้านี้
วันเสาร์ที่ 30 มกราคม จะไม่มีกิจกรรมพัฒนาวัด ถ้าใครสะดวกก็สามารถมานั่งสมาธิปฏิบัติธรรมที่ห้องแก้วสารพัดนึก เพื่อกลั่นกาย วาจา ใจให้ใสๆ เตรียมมาร่วมกิจกรรมในวันอาทิตย์ที่ 31 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของโครงการ
วันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม ก็จะมีพิธีจุดประทีป และลอยกระทงธรรม บูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร ณ อนุสรณ์สถานคลองบางนางแท่น
พรุ่งนี้ วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม ก็จะมีพิธีจุดประทีป และลอยกระทงธรรม บูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงปู่ที่วัดสองพี่น้อง พระอารามหลวง จ.สุพรรณบุรี อนุสรณ์สถานแห่งที่ 2 สถานที่เกิดในเพศสมณะของพระเดชพระคุณหลวงปู่
วันนี้เราไปเปิดฉากความปลื้ม กับการทำกิจกรรมบุญกิจกรรมสว่างของพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ ที่ได้กระจายกำลังกระจายความปลื้มไปตามชุมชนของวัดที่ท่านได้เคยไปใช้เป็นที่พักค้างและเป็นที่พักระหว่างทางบนเส้นทางธุดงค์ธรรมชัยเมื่อปีก่อน
บรรยากาศวันนี้เป็นอะไรที่ปลื้มมากๆตลอดเส้นทางธรรมยาตราเต็มไปด้วยผู้มีบุญ ดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหวไปด้วยเสียงสาธุการ และเต็มไปด้วยกลีบดาวรวยหนานุ่ม รองรับเท้าอันเป็นมงคลของพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ 1,131 รูป
ความปลื้มเมื่อวานนี้ที่กองพลจักรพรรดิดาวรวยได้ร่วมกันต้อนรับคณะพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ1,131 รูป ที่วัดพระธรรมกายอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ภาพแห่งความปลื้มปีติเหล่านี้ยังคงติดตาตรึงใจของทุกคนไม่เสื่อมคลาย ได้กลายเป็นภาพประวัติศาสตร์ที่กองทัพสื่อมวลชนทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ อดใจไม่ไหว ได้ช่วยกันเผยแพร่ภาพดีๆ เหล่านี้ ออกไปทั่วโลก
วัดพระธรรมกายดีซี จัดกิจกรรมงานบุญวันอาทิตย์ ด้วยการปฏิบัติธรรม ตักบาตร ฟังธรรม และถวายคิลานเภสัช
เมื่อวานนี้..ใครมาร่วมพิธีทอดกฐินธรรมชัยสร้างทุกสิ่งบ้างจ๊ะ...? แล้วใครมาร่วมหล่อพระเดชพระคุณหลวงปู่ด้วยทองคำองค์ที่ 8 บ้าง...? ปลื้มกันไหม...? ถ้าไม่ปลื้ม...ก็ขาดทุนเมื่อวานนี้ ไม่ว่าจะหันไปทางไหนเราจะเจอแต่คนหน้าบานเพราะยิ้มกันไม่ยอมหุบ ยิ้มรับทรัพย์กันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ราวกับพกแต่ความบริสุทธิ์ผ่องใสมาร่วมพิธี
วยความที่ลูกเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนมาก พอจบ ม.3 ก็ต้องจากบ้านที่สกลนคร เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ โดยมารับจ้างเลี้ยงเด็ก แล้วส่งเงินเดือนทั้งหมดกลับไปให้แม่ ซึ่งใหม่ๆลูกนั่งร้องไห้ทุกวันเลยค่ะเพราะรู้สึกน้อยใจในชีวิตที่เกิดมาจนทำให้ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ ทั้งๆที่ยังไม่ถึงวัยอันควรเป็นเพราะความจนแท้ๆ
