คืนพระจันทร์วันเพ็ญลอยดวงเด่นเหนือท้องฟ้า ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งต่างจ้องมองและสังเกตว่า มีดวงแก้วดวงหนึ่งส่องรัศมีสว่างไสวดุจดังพระจันทร์วันเพ็ญ ดวงแก้วนั้นเคลื่อนคล้อยลอยมาจากปลายด้านหนึ่งของหุบเขา และลับหายไปในความมืด เหตุการณ์ดังกล่าวนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง จนชาวบ้านขนานนามภูเขาแห่งนี้ว่า “เขาแก้วเสด็จ” ขุนเขาแห่งดวงแก้วที่จะเสด็จมาทุกคืนวันเพ็ญ
กระผมอยากให้ทุกคนมีดวงใจที่สว่างไสว และได้พบกับความสุขภายในแบบเดียวกันกับกระผมครับ
ปัญหาสามี-ภรรยา ๑ ประกอบด้วย ถูกคลุมถุงชน สามีเจ้าชู้ สามี-ภรรยามีอาการทางประสาท ดูแลสามีพิการ เลิกกับสามี สามีมีอาการคล้ายคนติงต๊อง ไม่ได้รับความรักความเคารพยกย่อง มีสามีอายุมาก สามีห้ามทำบุญ มีสามีต่างศาสนา มาช่วยสามีรับภาระหนี้ สามีทิ้ง สามีให้ท้ายลูกที่ด่าว่า ภรรยาติดอบายมุข และสามีดื่มสุรา / ทุบตี
บุพกรรมใดทำให้ลูกสาวของลูกเมื่อคลอดออกมา มีเนื้อเยื่อปิดที่ทวารเบา ไม่มีช่องทางออกเลย หมอจึงเอามีดกรีดออกให้ หมอบอกว่า เด็กที่เป็นอย่างนี้มีเพียงหนึ่งในล้านเท่านั้น
อยู่ๆก็มีดวงแก้วโปร่งใสใหญ่ขนาดลูกเทนนิส ลอยมาจากที่ที่ลึกมากๆ ตอนนั้นใจสบาย
ในวันอาทิตย์ ผมได้นั่งสมาธิกับหลวงพ่อผ่าน DMC ผมนั่งวางใจตามเสียงหลวงพ่อไปเรื่อยๆ ตอนนั้นใจนิ่งมาก ผมก็เห็นว่ามีดวงกลมๆขนาดเท่ากับหัวไม้ขีดไฟ ลอยอยู่ในกลางท้องของผม
เมื่อนั่งหลับตา พอใจนิ่งแล้ว ก็เห็นว่ามีดวงกลมๆขนาดใหญ่เท่ากับฟองไข่ไก่ มีแสงสว่างนวลๆเหมือนแสงจันทร์ อยู่ในกลางท้องของผม ผมก็ปล่อยใจว่างๆ ดูดวงนั้นนิ่งๆ แล้วสักพักดวงนั้นก็ค่อยๆใสขึ้นจนเป็นแก้ว ส่องแสงประกายเจิดจ้า สว่างเต็มท้องผมเลยครับ
พอเข้าสู่วันที่สาม ใจของกระผมก็เริ่มสงบ และเบาสบายขึ้น วันนั้นกระผมนั่งนิ่งๆวางใจสบายๆ และนึกว่าเรามีดวงแก้วใสๆอยู่กลางท้อง นั่งไปสักพักใจเริ่มเบา และนิ่งมาก กระผมก็เห็นว่ามีดวงแก้วกลมๆใสๆเหมือนดวงดาวอยู่ในท้องของกระผมจริงๆ กระผมก็มองไปที่ดวงนั้นแล้วก็เอาใจนิ่งๆไปแตะเบาๆที่ดวงนั้น อยู่ดีๆดวงกลมๆนั้นก็ขยายออก ขยายใหญ่มากเท่ากับดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์
และความดำรินี้เอง คือ จุดเริ่มต้นของความหายนะที่กำลังจะเกิดกับพระราชโอรสในอนาคตอันใกล้ นับแต่วันนั้น เมื่อพระราชาทรงสดับถ้อยคำสรรเสริญเยินยอของพระราชโอรสครั้งใด ก็คล้ายดั่งคมมีดที่กรีดใจทีละน้อยทีละน้อย ความริษยาก็เริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้น
นับแต่นั้นมา เจ้าหญิงนันทาก็ทรงเป็นที่โปรดปรานของเจ้าชายจุลนีตลอดเรื่อยมา แม้เจ้าชายจุลนีจะเสด็จกลับไปครองบัลลังก์แห่งปัญจาลนครแล้วก็ตาม พระนางก็ยังคงติดตามพระสวามีดุจดังพระฉายาที่ไม่อาจพรากจากกัน และเพราะเหตุนี้เอง พระแม่เภรีจึงได้ทูลถามพระเจ้าจุลนีว่า “พระนางนันทาเทวีทรงมีโทษอะไร เหตุใดพระองค์จึงทรงคิดจะประทานพระนางให้แก่ผีเสื้อน้ำเป็นลำดับที่สอง”