หนังสือพิมพ์ที่มีข่าวสารบ้านเมืองที่ควรรู้ จำเป็นต้องรู้สำหรับเป็นข้อมูลไปเทศน์สอนชาวบ้าน ก็อ่านเถอะ ไม่ได้ผิด แต่ว่าในช่วงที่กำลังเข้าธุดงค์ ต้องการความสงบใจอย่างมาก ก็ไม่ควรอ่านอย่างยิ่ง
ในยุคสมัยนั้น พระราชาจะเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินทั้งหมด แล้วทรงมอบหมายให้ทางราชการจัดสรรที่ดินทำมาหากินให้กับพวกชาวบ้าน
คุณแม่คลอดลูกอีกคนก็คือตัวลูก แต่ที่น่าประหลาดใจ คือทุกคนสังเกตเห็นว่า ที่แผ่นหลังของลูกมีปานดำๆ ลักษณะเหมือนรอยเขม่า ที่พ่อได้ป้ายหลังศพลูกชายที่ตายไป จึงทำให้ลูกถูกเข้าใจมาตลอดว่า คือ ลูกชายคนก่อนของพ่อกลับชาติมาเกิดใหม่
สัตบุรุษย่อมให้ทาน คือ ข้าวและน้ำที่สะอาด ประณีตตามกาล สมควร เนืองนิตย์ ในผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ผู้เป็นเขตดี บริจาคของมากแล้วก็ไม่รู้สึกเสียดาย ท่านผู้มีปัญญาเห็นแจ้งย่อมสรรเสริญทานที่สัตบุรุษให้แล้วอย่างนี้ เมธาวีบัณฑิตผู้มีศรัทธา มีใจอันสละแล้ว บริจาค ทานอย่างนี้แล้ว ย่อมเข้าถึงโลกอันไม่มีความเบียดเบียนเป็นสุข
การที่พระเวสสันดรให้พระโอรส พระธิดาเป็นทานไปนั้น เพราะท่านเป็นผู้มีปัญญามาก ต้องตัดใจทิ้งลูกทิ้งเมีย เพื่อรบกับกิเลส ชนะกิเลสครั้งนี้ ลูกเมียจะเดือดร้อนอย่างมากก็แค่ชาตินี้ ชาติต่อไปจะไม่มีคำว่าเดือดร้อนอีกแล้ว ทรงมองเห็นอย่างนี้ จึงทำอย่างนั้น พวกเราเวลาพิจารณาอะไร อย่าเอาภาวะฐานะที่ตัวเองเป็นอยู่ไปตัดสินใครเขา
พ่อของลูก เป็นชาวนาที่ขยัน ใจบุญ แต่คุณพ่อมีชีวิตที่ต่างจากพี่น้องคนอื่นของท่าน คือ พ่อไม่ได้รับการแบ่งมรดกเหมือนพี่น้องคนอื่นๆเลย พอพ่อป่วยและเสียชีวิตแม่ของลูกจึงถูกไล่ออกจากบ้านอย่างไม่มีใครใยดี เพราะญาติทางฝ่ายพ่อกลัวว่าแม่กับลูก จะมีส่วนในสมบัติของตระกูลเขา
ความปรารถนาของเขา ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปที่จะคิดได้ จะมีเฉพาะกับผู้ที่มีหัวใจประดุจพระโพธิสัตว์ และชอบช่วยเหลือผู้อื่นเท่านั้น
เมื่อวิบากกรรมที่เคยทำผิดทำพลาดไว้ในอดีตได้ช่องตามมาส่งผล ย่อมทำให้เกิดความทุกข์ ความเดือดร้อน แม้กระทั่งความตาย
จากชีวิตที่เหลวแหลกเป็นอันธพาล เสพยาบ้า สู่ชีวิตที่มีคุณค่าเป็นเนื้อนาบุญให้แก่ชาวโลก บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษา ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
เคาะโลง รับศีล ไม่ใช่ให้ คนตาย มารับศีล แต่เพื่อเป็นการบอกคนที่มาร่วมงานว่าเอาแต่มัวเมาประมาทขาดสติ ไม่สนใจใน หลักธรรมคำสอน เมื่อตายไปหมดโอกาสทำความดี
