พระเจ้าอังคติราชสดับเช่นนั้นแล้ว เกิดความสลดสังเวช กลัวที่จะต้องไปบังเกิดในมหานรก จึงตรัสว่า "บัด นี้ ข้าพเจ้าแทบจะล้มเหมือนต้นไม้ที่ถูกตัด ข้าพเจ้าหลงผิดจึงไม่รู้จักทิศ ท่านฤๅษี ขอท่านจงเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า เสมือนกับน้ำดื่มแก้กระหายในเวลากระหายน้ำ ขอท่านจงเป็นเหมือนเกาะเป็นที่อาศัยในห้วงมหาสมุทร และขอท่านจงเป็นเหมือนประทีปส่องสว่างในที่มืดของข้าพเจ้าด้วยเถิด
ครั้นเทวดาที่สิงสถิตอยู่ที่เศวตฉัตรของพระราชา ไม่ได้สดับธรรมเทศนาของพระโพธิสัตว์หลายวัน และรู้ว่ามโหสถถูกกลั่นแกล้ง คนดีเทวดาต้องคุ้มครองรักษา พระราชาพระองค์นี้เป็นคนหูเบา มีปัญญาน้อย ไม่รู้จักเลือกใช้คนให้เป็น อาศัยกินบุญเก่าเท่านั้นถึงได้มาบังเกิดเป็นพระราชา เทวดาจึงคิดหาวิธี ที่จะให้มโหสถกลับมาอยู่ในราชสำนักตามเดิม เพื่อตนจะได้ฟังธรรมของมโหสถอีก
้าวสักกะไม่ยอมคืนรถ และอ้างว่าเป็นเจ้าของรถ เมื่อตกลงกันไม่ได้ ชาวบ้านที่เดินสวนทางมาเห็นเข้า จึงบอกให้ทั้งสองไปหามโหสถบัณฑิต เพื่อช่วยตัดสินปัญหาว่า ใครเป็นเจ้าของรถ ใครเป็นคนขโมยกันแน่
บั้งไฟพญานาค เรื่องราวอันน่าอัศจรรย์นี้เกิดขึ้นในวันมหาปวารณา ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ หรือตรงกับวันออกพรรษาของประเทศลาว ซึ่งวันออกพรรษาของไทย ถึงก่อนวันออกพรรษาของลาวหนึ่งวัน
ปวงสัตว์ในโลกผู้อาศัยอาหาร เป็นอยู่ทุกจำพวก ขอจงได้อาหารอันน่าพอใจด้วยใจของเรา เมื่อตั้งจิตอย่างนี้ อาหารทั้งหลายก็บังเกิดขึ้น พระองค์สามารถเลี้ยงคนได้ทั้งโลกเพียงแค่ใจนึกคิดเท่านั้น
การกระทำของเราตอนมีชีวิต จะมีผลต่อชีวิตหลังความตายอย่างไร...ชายคนหนึ่ง เป็นคนใจดี ยิ้มแย้มแจ่มใส สวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็น และตักบาตรทุกวัน อาชีพหลักคือ เป็นมัคทายก มักชอบทำความสะอาดพื้นที่ของวัดเป็นประจำ...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นพ่อที่รักลูกมาก แต่ชอบดื่มเหล้าเป็นอาจิณ พอเมานิสัยก็เปลี่ยน ไม่มีเงินซื้อเหล้าก็เอาที่นาไปขาย แม้เป็นอัมพาตซีกขวา ก็ยังกินเหล้า...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสองคนนี้ เป็นอย่างไร
หลังจากนั้นเราก็ย้ายไปอยู่ตุรกี ตอนนั้นลูกอยากดู TV ช่องไทย ซึ่งอาเหม็ดก็พยายามจูนให้ ซึ่งเป็นเรื่องบังเอิญที่เขาเปิดเจอช่อง DMC และบังเอิญยิ่งกว่านั้น คือภาพที่ปรากฏหน้าจอขณะนั้นคือ ภาพองค์พระธรรมกาย อาเหม็ดตื่นเต้นมากรีบเรียก “นี่ๆคุณรีบมาดูเร็ว องค์พระแบบนี้แหละที่ผมเห็นที่พังงา”
หญิงสาวคนหนึ่งป่วยเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย ผ่าตัดมาแล้วถึง 7 ครั้งแพทย์ที่อเมริกาบอกว่า หมดทางรักษา ขนาดขอยามาทานหมอยังไม่ให้ บอกว่าไม่มีประโยชน์ และยังบอกอีกว่า ผู้ป่วยจะมีชีวิตอยู่ได้เพียง 1 เดือนเท่านั้น ...หลังจากที่เธอได้พบกับคุณครูไม่ใหญ่ ทำให้เธอเกิดความศรัทธาขึ้นมาอย่างแรงกล้า เธอตัดสินใจขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนบัว และได้พบกับองค์พระภายใน...เมื่อกลับไปหาแพทย์ที่อเมริกาอีกครั้ง ปรากฏว่า หมอตรวจไม่พบเซลล์มะเร็งเลย เหมือนกับว่าเธอไม่เคยเป็นมะเร็งมาก่อน...
การนั่งสมาธิ เป็นของสากล สำหรับคนทุกเพศ ทุกวัย ทุกความเชื่อ สามารถทำได้ ถ้าได้ทำ...เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ เธอได้พูดคุย เพื่อระบายเรื่องความลำบากของชีวิตให้เพื่อนคนหนึ่งฟัง เพื่อนได้ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร แนะนำให้เธอนั่งสมาธิ เพื่อให้จิตใจสบาย และมีที่พึ่งทางใจ...เมื่อเธอปฏิบัติตาม ปรากฏว่า เธอเห็นดวงแก้วภายใน เธอมีความสุขมาก และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ เธออธิษฐานขออะไรจากดวงแก้วภายใน เธอก็สมความปรารถนา...ดวงแก้วภายใน กลายเป็นที่พึ่งของเธอในทุกเรื่องจนวาระสุดท้ายของชีวิต...
