วันที่ ๑๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๕๘ เป็นวันสำคัญที่มหาชนทั้งหลายจะได้พร้อมใจกันรำลึกถึงมหาปูชนียาจารย์ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พระผู้ปราบมาร เพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันบังเกิดขึ้นด้วยกายเนื้อของท่าน ครบ ๑๓๑ ปี ดังนั้นเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้มีบุญทั่วโลกจึงรวมใจกันน้อมบูชาธรรมท่านด้วยการบำเพ็ญบุญกุศล พร้อมทั้งประพฤติปฏิบัติธรรมเป็นกตัญญูบูชา
วันครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ จึงเป็นวันสำคัญที่เหล่าศิษยานุศิษย์จะพร้อมใจกันไปร่วมพิธีบูชาครูผู้ค้นพบวิชาธรรมกายและสักการะรูปหล่อทองคำพระมงคลเทพมุนีที่วัดพระ-ธรรมกายโดยพร้อมเพรียงกัน เพื่อรำลึกถึงวันที่พระเดชพระคุณหลวงปู่สละชีวิตเป็นเดิมพันเมื่อวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๖๐ ณ อุโบสถวัดโบสถ์บน ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี จนบรรลุวิชชาธรรมกายและนำมาสั่งสอนจนกระทั่งสืบทอดมาถึงปัจจุบัน
เมื่อถึงวันที่ ๒๗ สิงหาคม ของทุกปี เหล่าศิษยานุศิษย์กัลยาณมิตรทั้งหลายต่างรำลึกเสมอว่าเป็น “วันธรรมชัย” (วันแห่งชัยชนะโดยธรรม) คือ วันที่หลวงพ่อธัมมชโย เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายและประธานมูลนิธิธรรมกาย เข้าบรรพชาอุปสมบท ณ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
นิมิตฺตํ สาธุรูปานํ, กตญฺญูกตเวทิตา, ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี ทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ ต่างก็ต้องการจะเป็นคนดีด้วยกันทั้งนั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็จะต้องหมั่นรำลึกนึกถึงพระคุณของท่านอยู่เสมอ และสิ่งสำคัญยิ่งไปกว่านั้น ก็จะต้องสร้างความดีให้เกิดขึ้นกับตน ให้สังคมมองเห็นว่า เราเป็นคนดี
เรียงความวันภาษาไทยแห่งชาติ เพื่อรำลึกถึงคุณค่าของภาษาไทย ซึ่ง 29 กรกฎาคมของทุกปีเป็นวันภาษาไทยแห่งชาติ นี่เป็นตัวอย่างเรียงความวันภาษาไทยแห่งชาติสำหรับน้องๆ หนูๆ ค่ะ...
วัดเกาะพญาเจ่งได้รับการบูรณะตั้งแต่ครั้งสมัยรัชกาลที่ ๓ ในสมัยที่บุตรหลานท่านเป็นเจ้าเมืองนครเขิ่นขัน แต่เดิมวัดนี้มีชื่อว่า"วัดเกาะบางพูด"และเพื่อเป็นก่ีรำลึกถึงบรรพบุรุษจึงได้ขอเปลี่ยนชื่อเป็น"วัดเกาะพญาเจ่ง"
วัดพระธรรมกายนิวเจอร์ซี ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดงานบุญอาทิตย์ และพิธีปิดแผ่นทอง เพื่อน้อมรำลึกคุณของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี
วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา จัดสัมมนากฐินยาย 101 ปี พร้อมทั้งได้ไปร่วมงานวันกตเวทิตาธรรมรำลึก ซึ่งเกี่ยวเนื่องในวันครบรอบวันมรณภาพของพระธรรมราชานุวัตร (หลวงเตี่ย)
ภายหลังจากถวายราชสมบัติแด่องค์รัชทายาทแล้ว มโหสถก็หวนรำลึกถึงคำปฏิญญาของตนที่ได้ถวายไว้แด่พระเจ้าจุลนีว่า “เมื่อใดพระเจ้าวิเทหราชเสด็จสวรรคต และหากว่าตนยังมีชีวิตอยู่ เมื่อนั้นแหละ ตนถึงจะมีโอกาสได้รับใช้พระเจ้าจุลนี”
เมื่อพระเจ้าวิเทหราช ได้ทรงสดับคำของอาจารย์เทวินทะแล้ว ก็ทรงหวนรำลึกถึงถ้อยคำที่พระองค์ได้เคยบริภาษมโหสถไว้เมื่อคราวก่อน ซึ่งบัดนี้พระองค์ก็ได้ทรงตระหนักแล้วว่ามีเพียงมโหสถเท่านั้น ที่จะช่วยให้พระองค์รอดพ้นจากเหตุการณ์คับขันในครั้งนี้ได้ แต่เมื่อไม่อาจจะตรัสอะไรได้มากไปกว่านี้ ทั้งๆที่มโหสถบัณฑิตก็นั่งอยู่ใกล้ๆ
