ขัลลฏิยชาดก เป็นเรื่องความหลงผิดของสตรีนางหนึ่ง ซึ่งนางหลงประกอบมิจฉาชีพและทำจนคุ้นชิน ความสำนึกในบาปบุญคุณโทษก็หมดสิ้นไป เมื่อได้มาในสิ่งที่ต้องการ ก็ยิ่งหลงทำผิด ทำบาปเพิ่มมากยิ่งขึ้น จนเป็นเหตให้นางไปเกิดเป็นนางเวมานิกเปรต
ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเป็นมหาดเล็กรักษาพระองค์ พระอาจารย์หัวหน้างานของลูกจึงอดทนต่อบทฝึกที่หนักหนาสาหัส เพื่อไปให้ถึงจุดมุ่งหมาย
มหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำที่ไหลมาจากทุกทิศทุกทาง ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ พระราชาไม่ทรงอิ่มด้วยราชสมบัติ คนพาลไม่อิ่มด้วยบาป หญิงไม่อิ่มด้วยของ ๓ อย่าง คือ เมถุนธรรม เครื่องประดับ และการคลอดบุตร พราหมณ์ไม่อิ่มด้วยมนต์ ผู้ได้ฌานไม่อิ่มด้วยวิหารสมาบัติ คือการเข้าฌาน พระเสขะไม่อิ่มด้วยการสละออกในการให้ทาน
เมื่อเทพบุตรภุมมเทวาปฏิบัติธรรมได้ผลดีเช่นนี้ ก็ยิ่งส่งผลทำให้ใบหน้าและผิวพรรณของท่านมีความผ่องใสสว่างไสวมากขึ้นไปกว่าเดิม
ลูกเป็นพี่ชายที่แสนดี ให้คำปรึกษาในเรื่องต่างๆกับน้องสาว และยังทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตร ด้วยการชักชวนให้เธอสั่งสมบุญอยู่เสมอ
ลูกได้แลเห็นความเสื่อมในสังขารของตนเองและภรรยา เพราะทุกๆคนบนโลกใบนี้ ล้วนมีความแก่เป็นธรรมดา ยังไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้
ลูกต้องมาเกิดเป็นผู้หญิงในภพชาติปัจจุบัน ทั้งนี้ก็เป็นเพราะวิบากกรรมกาเมฯของลูกในหลายๆพุทธันดรก่อนๆโน้น ได้ช่องตามมาส่งผล
เมื่อตัวลูกในภพชาตินั้น เติบใหญ่ขึ้น ลูกก็ได้ทำตามความใฝ่ฝันของตนเอง ด้วยการไปสมัครเข้ารับราชการเป็นทหารหญิง
ขุมทรัพย์ คือบุญนี้ ให้สมบัติน่าใคร่ทุกอย่างแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายได้ เหล่าเทวาและมนุษย์ทั้งหลาย ปรารถนาผลใดๆ ผลนั้นๆ ทั้งหมด สำเร็จได้ด้วยบุญนิธินั่น
การทำบาปในปัจจุบัน แม้ไม่เป็นประจำ แต่จะกลายเป็นวิบากกรรมหลักที่ไปดึงดูดเศษกรรมในทำนองเดียวกันในภพชาติก่อนๆให้มาส่งผล
