ตอนนี้ กระแสฮิตอินเทรนด์ ลูกผู้ชายตัวจริง...ต้องบวช ได้รับการตอบกลับมาดีมากๆ ยิ่งได้เห็นอานิสงส์แห่งบุญของการทำหน้าที่เชิญชวนคนมาบวชด้วยแล้ว ทำให้รู้สึกตื่นตัว ตื่นตา เลือดสูบฉีดมากเป็นพิเศษ นั่งอยู่กับที่ไม่ไหว ต้องลุกออกไปลุยทำหน้าที่กัลยาณมิตร เชิญชวนผู้มีบุญมาบวชกันอย่างยกใหญ่ จนหลายต่อหลายคนบอกว่า เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้นเอง มันสั้นเหลือเกิน ขอต่อเวลาอีกสักอาทิตย์จะได้ไหม
แม้แต่คุณหมอจบจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเคยบวชธรรมทายาทมาแล้วถึง 2ครั้ง แม้ว่าคุณหมอจะเคยบวชไปแล้ว แต่ก็อยากจะขอบวชอีกรอบ คุณหมอบอกว่า “บวชแล้วมันดีจริง เจ๋งจริง บวชแล้วมันมีแต่ได้กับได้ ได้สิ่งดีๆมากมายที่ไม่เคยได้สัมผัสมาเลยทั้งชีวิต ได้เรียนรู้ความรู้ต่างๆที่มหาวิทยาลัยก็ไม่มีสอน และสิ่งต่างๆที่ได้จากโครงการนี้สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้จริงๆ”
คุณพ่อของน้องจุฑารัตน์รับราชการทหาร ชื่อ สิบเอกเสกสรร กลุ่มจอหอ อายุ 43ปี สังกัดมณฑลทหารบกที่23 ค่ายศรีพัชรินทร์ เป็นข้าราชการทหารตัวอย่าง กลางวันทำงานประจำ หลังเลิกงานก็ขายขนมหารายได้เสริม กลางคืนก็นั่งดู DMC พร้อมหน้าทั้งพ่อ-แม่-ลูก ท่าน ผบ.บ้าน คือ คุณยุคลธร กลุ่มจอหอ เมื่อทราบว่าคุณพ่อบ้านมีกุศลจิตอยากบวชก็อนุมัติและอนุโมทนาบุญด้วย พร้อมทั้งกล่าวสนับสนุนว่า “ครั้งหนึ่งในชีวิต พ่อควรเข้าไปสัมผัสธรรมะด้วยตัวเอง ให้ไปวัดใจตัวเอง”
การบวชพระ คือ คำตอบที่ถูกต้องที่สุด แต่กว่าผมจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีแก่นสาร ก็ได้สร้างรอยแผลอันเหอะหวะไว้ในหัวใจอย่างมหาศาล และเรื่องราวบาดแผลในใจที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ น่าจะเป็นเครื่องเตือนใจ ไม่ให้เกิดแผลใดๆ กับลูกผู้ชายคนอื่นๆ ต่อไปได้บ้าง จึงขออนุญาตนำมาเล่าครับ
ผมอดีตธรรมทายาทรุ่นบูชาธรรม 100 ปีคุณยายอาจารย์ “บัณฑิต ตระกูลคูศรี” ขอรายงานตัวกับหลวงพ่อในฐานะที่ผ่านการอบรมเป็นบัณฑิตทั้งทางโลกและทางธรรม ครับ แม้ผมจะเป็นแมนเต็มตัวไม่เคยกลัวใครประเภท “เทียนปู๋พ่า ตี้ปู๋พ่า” คือฟ้าไม่กลัว ดินไม่เกรง จะกลัวอย่างเดียวคือบวชที่วัดพระธรรมกายนี่แหละ มันกังวลคิดไปสารพัด ทั้งห่วงงาน ทั้งห่วงครอบครัว ทั้งกลัวติดใจเดี๋ยวอยู่ยาวแบบที่เค้าชอบลือกัน
"ดูก่อนโสณะ พรหมจรรย์มีภัตรหนเดียว ต้องนอนผู้เดียวตลอดชีวิต เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก ท่านเป็นคฤหัสถ์อยู่ในเรือน จงหมั่นประกอบพรหมจรรย์อันมีภัตรหนเดียว นอนผู้เดียว ซึ่งเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายเถิด" แม้พระอาจารย์จะทักเช่นนี้ แต่ด้วยมโนปณิธานอันแน่วแน่ที่จะบวชให้ได้ ท่านเพียรเข้าไปขออนุญาตพระเถระถึง ๓ครั้ง
กิจกรรมประจำวันของความเป็นพระ คือ การปฏิบัติธรรม กระผมรู้สึกว่ากิจวัตร กิจกรรม ที่ผ่านไปในแต่ละวัน เป็นช่วงเวลาที่กระผมมีความสุขที่สุดในชีวิตของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เพราะกระผมได้เป็นส่วนหนึ่งของพระรัตนตรัย ได้อยู่ในเพศภาวะที่ประเสริฐที่สุด การที่ได้นุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ซึ่งเป็นธงชัยของพระอรหันต์ เป็นสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดในชีวิตของลูกผู้ชายครับ
เรื่องราวในอดีตของนักรบแห่งกองทัพธรรม...จากชีวิตที่ผิดพลาด คบคนพาล, ดื่มเหล้า จนทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดต้องอดหลับอดนอนเพราะความเป็นห่วงลูกชาย ในเวลาที่เมาแล้วไม่กลับบ้าน หลายครั้งที่ทำให้แม่ต้องร้องไห้...เคยมีชีวิตเฉียดตายหลายครั้ง แต่ก็รอดมาได้ ต่อมา เมื่อได้บวชในพระพุทธศาสนา ในที่สุดได้ตัดสินใจครองผ้ากาสาวพัสตร์จนถึงปัจจุบัน...และกับคำถาม ในระหว่างบวชท่านเคยป่วยเป็นมะเร็งในช่องท้อง แต่ต่อมาก็หายเป็นปกติ...วิบากกรรมใดทำให้ท่านเป็นโรคนี้ หายได้เพราะเหตุใด จะกลับมาเป็นอีกหรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
เขาก็ร้องอยากจะไปแต่บ้านลุงพอเจอหน้าลุงและป้าเขาก็เรียกลุงป้าว่าพ่อแม่ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อว่าเขาเป็นลูกชายของลุงป้าที่กลับชาติมาเกิด เขาจึงพาไปดูต้นไม้ที่เขาปลูกไว้คือต้นมะขามและพาไปดูเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ เขา ไปจับเสื้อลายสก๊อตที่เขาเคยใส่ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตะลึง เพราะเขาพูดถูกหมดทุกอย่าง
