อุทาหรณ์ของผู้ประกอบอาชีพที่เป็นมิจฉาอาชีวะ...ผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นลูกสาวคนโตของพ่อแม่ เธอมักจะทำบุญตามประเพณี ชอบทำบุญสงเคราะห์โลก และเป็นลูกที่กตัญญู เมื่อเธอหาเลี้ยงตัวเองได้ เธอได้ขอร้องให้แม่เลิกทำงาน และดูแลค้าใช้จ่ายทุกเรื่องของพ่อแม่ แต่นอกจากอาชีพหลักแล้ว เธอยังมีอาชีพเสริม คือ เป็นเจ้ามือหวยใต้ดิน ต่อมาเมื่อฐานะดีขึ้นก็หันมาประกอบธุรกิจเปิดโรงกลั่นเหล้าขาว...ต่อมาไม่นาน ก็มีเหตุให้เธอเสียชีวิต...เธอตายแล้วไปไหน
พ่อพอเห็นลำตัวของแม่ซึ่งถูกไฟไหม้จนเกรียมเท่านั้น พ่อรีบตรงเข้าไปกอดไว้แน่น ร้องไห้ฟูมฟาย พร่ำรำพันว่า..นี่ถ้าพ่ออยู่ด้วย พ่อรับรองว่าแม่จะต้องปลอดภัย ลูกเห็นแล้วก็ยิ่งสงสารจับใจ เพราะว่าแม่นั้นเป็นสุดยอดหัวใจของคุณพ่อค่ะ...
เธอเกิดในตระกูลสูงศักดิ์ ท่านพ่อของเธอเป็นหม่อมเจ้า ราชนิกุล ท่านมีความซื่อสัตย์สุจริต ทำงานโดยไม่เห็นแก่อามิสใด รับราชการอยู่ในกรมราชทัณฑ์ ทำหน้าที่ควบคุมบริหารงานเรือนจำ และดูแลการประหารชีวิตนักโทษ...การประหารนักโทษด้วยการตัดคอ มีขั้นตอนและวิธีการอย่างไร...การที่เพชฌฆาต ได้ขอขมาต่อนักโทษประหาร และนักโทษนั้นได้อโหสิกรรมให้แล้ว เพชฌฆาตจะมีวิบากกรรมหรือไม่
คณะของผู้มีบุญ ได้ร่วมเดินทางกันมาจากจังหวัดเชียงราย เพื่อร่วมงานบุญวันมาฆบูชา ขากลับ เวลาประมาณเที่ยงคืน วันนั้นฝนตกถนนลื่น รถทัวร์ได้เสียหลักตกลงข้าทาง พลิกคว่ำ คณะผู้มีบุญต่างได้รับบาดเจ็บมากน้อยแตกต่างกันไป...สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง สามีเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้ ส่วนภรรยาถูกตัวรถทับไว้ เธอรอดชีวิตมาได้ แต่ก็ต้องกลายเป็นคนพิการ...มาร่วมกันศึกษาเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
บางคนมีความเข้าใจไม่ถูกต้อง คิด ว่าบุญบาปไม่มี เพราะเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น จึงไม่เชื่อเรื่องบุญกุศล แต่ผู้รู้ทั้งหลาย ได้พิสูจน์แล้วว่า บุญบาปมีจริง เป็นของละเอียดที่รู้เห็นได้ด้วยธรรมกายเท่านั้น สิ่งที่ละเอียดลึกซึ้งเกินกว่าวิสัยของปุถุชนจะคิดเองได้ เป็นสิ่งที่ไม่ควรคิด เป็นอจินไตย ดังที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อจินไตย ๔ อย่างนี้ ไม่ควรคิด ผู้ใดคิด ผู้นั้นพึงมีส่วนแห่งความเป็นบ้า ได้รับความลำบากเปล่า"
บุญจากการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จะไปกำจัดกิเลส 3 ตระกูลคือโลภะ โทสะ โมหะ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ และคุณสมบัติเสื่อมลง
