วันหนึ่ง พระโพธิสัตว์กับพราหมณ์ผู้เป็นพ่อ ได้ออกไปไถนาตั้งแต่เช้าตรู่ พ่อก็ไถนาไป ส่วนท่านกำลังเผาหญ้าอยู่ งูเห่าตัวหนึ่งได้เลื้อยออกมาจากโพรงไม้ เพราะกลัวถูกไฟเผา ด้วยความโกรธจึงกัดท่านทันที เมื่อรู้ว่าถูกงูพิษกัด ท่านจึงเรียกพ่อให้มาช่วย พ่อได้วิ่งมาดู แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร
ชายใดที่ยังลังเลอยู่ ยังไม่คิดอยากจะบวช กระผมอยากบอกว่า ไม่มีอะไรที่มีคุณค่าในชีวิตลูกผู้ชายมากกว่าการบวชอีกแล้วครับ ถ้าบวชแล้วทุกอย่างต้องดีขึ้นอย่างแน่นอนครับ ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตเหมือนนักวิ่ง ที่วิ่งไปข้างหน้าอย่างสะเปะสะปะ ไร้จุดหมาย การบวชจะเป็นการจัดระบบชีวิตเราให้ไปสู่จุดหมายปลายทางได้เร็วยิ่งขึ้น มาบวชกันเถอะครับ มาบวชเอาบุญให้ตัวเอง ถวายเป็นพุทธบูชาและอุทิศบุญนี้ให้แผ่นดินครับ
พระฤๅษีจิตตบัณฑิตมีความสุขในฌาน อยากจะให้น้องชายได้รับรสแห่งความสุขภายในบ้าง จึงเหาะมาลงที่พระราชอุทยาน ท่านได้แต่งเพลงแก้ให้หนูน้อยคนหนึ่ง เอาไปขับร้องให้พระราชาฟัง หนูน้อยก็รีบวิ่งไปเฝ้าพระราชา แล้วร้องเพลงถวายว่า
พี่น้องชาวดอยที่อยู่รอยต่อจังหวัดตากและจังหวัดเชียงใหม่ ต่างรอคอยวันที่ถนนเส้นนี้จะสำเร็จบริบูรณ์ครับ เดิมในพื้นที่รอยต่อนี้จะมีปัญหาที่แก้ได้ยากคือเรื่องการปลูกฝิ่น การสูบฝิ่น แต่ปัจจุบันนี้เมื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อและกัลยาณมิตรทั่วโลก ได้เมตตาส่งเครื่องอุปโภคบริโภคมาสนับสนุน ทำให้พี่น้องชาวดอยหลายร้อยคนมาช่วยขุดขยายกระทั่งรถสามารถสวนทางกันได้ วิ่งกันได้สะดวกมาก
ลอนดอนพูดแล้วต้องทำ นี่..ไม่ใช่ยอดโม้นะ ตอนนี้ทยอยส่ง (ปัจจัย) เข้ามาแล้ว และจะเร่งรีบปิดองค์พระหนึ่งพันองค์แรกให้สำเร็จภายใน 2 สัปดาห์ พันองค์แรกนี้ เรียกว่า “พันกระตุ้น” คือ แค่กระตุ้นๆให้ศูนย์สาขาทั่วโลกตื่นตัว ว่าลอนดอนเขาถึงพันองค์แล้วนะ จากนั้นเราจะวิ่งเข้าสู่พันที่สอง เรียกว่า “พันกระตือรือร้น”
เท่านั้นล่ะครับ วงเหล้าในบ้านของผมก็วงแตกเลยครับครู ผมวิ่งหนีแทบไม่ทันแน่ะ กลัวว่าจะโดนลูกหลง แหมผมเสียดายอยู่อย่างเดียว คือว่า ผมยังได้ลายเซ็นญาติๆ ไม่ครบเลย ดันวงแตกซะก่อน
แรกๆท่านเล่าให้ฟังว่า ชาวบ้านกลัววิ่งหนี ไม่เข้าใจว่าท่านคือใคร เพราะไม่เคยเห็นพระมาก่อน บอกว่าพระเป็นผีชนิดหนึ่ง ท่านได้สั่งสอนชาวบ้านให้หันมานับถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง จากเดิมที่นับถือผีไม่เข้าใจว่าพระคือใคร ปัจจุบันชาวบ้านมาช่วยกันสร้างศาลาวัด และเข้าวัดทุกวันครับ วันละ 2เวลา คือ เวลาเช้า...ตีสี่ถึงหกโมงเช้า เวลาเย็น ประมาณหกโมงเย็นถึงสองทุ่ม
หลานชายเห็นท่าไม่ดี จึงรีบวิ่งหนี ชายคนนั้นวิ่งตามมาติดๆ พร้อมยิงปืนกระหน่ำ 6นัดซ้อน แต่ลูกปืนกลับไม่โดนหลานชายแม้แต่นัดเดียว ด้วยความตกใจหลานชายวิ่งเสียหลักหกล้ม ทำให้ชายแปลกหน้าที่ไล่ยิงมาติดๆได้ทีกระโดดนั่งคร่อม ล็อกตัวเอาไว้พร้อมเอาปืนจ่อที่แสกหน้า ตั้งใจกะยิงให้ตาย
เท่านั้นแหละครับ แผ่นเหล็กไปเกี่ยวกับสายไฟ ทำให้กระแสไฟ 220โวลต์วิ่งเข้าสู่ร่างกาย มือของกระผมยึดติดแผ่นเหล็กแน่น ความเจ็บปวดชาหนึบไปถึงปลายเท้า รู้ทันทีว่าความตายมาถึงแล้ว กระผมหลับตาลง ยอมรับความตายอย่างมีสติ พร้อมกับใจคลายความห่วงกังวลทั้งหมด มุ่งกลับฐานที่เจ็ดทันที
ก่อนที่เธอจะเกิดมา คุณแม่ของเธอเคยเสียลูกชายไปตั้งแต่เขาอายุได้เพียง 7วัน คุณแม่ได้เอาเขม่าดำก้นหม้อ ป้ายที่หน้าผากด้านซ้าย ก่อนนำศพไปเผา...เมื่อเธอเกิดมา ก็มีปานที่หน้าผากตรงจุดเดียวกัน คุณแม่เชื่อว่าเธอคือลูกชายที่ตายไปมาเกิด...ในวัยเด็ก เธอเคยพบเหตุการณ์ประหลาด มีเด็กตัวเล็กๆสูงแค่เข่า (ตอนนั้นเธออายุ 5ขวบ) มาเล่นกับเธอ แล้ววิ่งหายไปในดงเถาวัลย์เตี้ยๆข้างรั้ว...ปัจจุบัน เธอเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดในวันอาทิตย์
