เรื่องราวของทหารแห่งกองทัพธรรม...ผู้เปรียบประดุจช้างศึก ซึ่งแม้ในบางช่วงของชีวิตอาจเผลอใจไปบ้างเหมือนช้างศึกตกหล่ม แต่เมื่อได้ยินเสียงกลองรบก็ฮึกเหิมขึ้นจากหล่มได้ และเข้าสู่สมรภูมิอย่างองอาจ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ป้าเอียดจึงกราบขอโทษคุณครูไม่ใหญ่ตรงนั้นเลย แล้วพูดออกมาว่า “ลูกรู้แล้ว ลูกเข้าใจแล้ว” และยิ่งดู DMC ป้าเอียดก็ยิ่งปลื้มคุณครูไม่ใหญ่ เพราะสิ่งที่คุณครูไม่ใหญ่คิดและทำ มันตรงกับใจของป้าเอียด คือ “ทำอย่างไรให้พระพุทธศาสนาคงอยู่ถาวรตลอดไป” และที่สำคัญที่สุด ป้าเอียดได้คำตอบว่า พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ คือ มหาปูชนียาจารย์และเป็นผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย นั่นเอง
ในวันงานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ก่อนที่จะรับพระของขวัญ เธอได้ยินคุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า “อยากได้อะไรให้อธิษฐานเอานะลูก” เธอจึงตั้งจิตอธิษฐานว่า “ถ้าหนูมีบุญบารมีพอที่จะมาเส้นทางนี้ ขอให้หนูได้สิ่งที่ดีที่สุดกลับบ้านไปด้วยเถิด” และเมื่อถึงคิวที่เธอจะรับพระของขวัญ เธอก็พนมมือไหว้แล้วแบมือรับพระของขวัญ
อาตมาภาพประทับใจมากที่ผู้จัดงาน ทำได้อย่างเรียบร้อย สมบูรณ์แบบ เป็นที่น่าเลื่อมใสอย่างยิ่ง การแสดงตนเป็นพุทธมามกะนี้ ถือว่าเป็นประเพณีในทางพระพุทธศาสนามาช้านานแล้ว เป็นการประกาศตน แสดงตนแล้วก็ยืนยันว่า เราเป็นชาวพุทธที่สมบูรณ์แบบ ทั้งกาย วาจา และก็จิตใจ ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่แห่งหนตำบลใด อยู่ที่ไหนก็ตาม เราก็คงเป็นชาวพุทธ พร้อมด้วยกาย วาจา ใจ ตลอดไปในที่ทุกสถาน ในการทุกเมื่อ
