ร่วมสร้างปัญญาบารมี ด้วยการจัดพิมพ์หนังสือที่ระลึกงานอุปสมบทสามเณรนาคหลวง ชีวิตสมณะ ผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ หลวงพ่อธัมมชโย หมดเขตส่งรายชื่อ วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ.2565
ขอเชิญร่วมบุญจัดพิมพ์หนังสือธรรมะ น้อมถวายบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ในวาระวันคล้ายวันเกิด ประจำปีพุทธศักราช 2555 เพื่อเป็นของขวัญแก่คณะศิษย์ ในวาระอันเป็นมงคลนี้
คนพาลมักจะดำเนินชีวิตด้วยความประมาท ตายแล้วพลัดไปสู่อบาย ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เปรต สัตว์นรก จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์นั้นแสนยาก
หมอก็แนะนำว่า “คุณต้องเปลี่ยนไต” เขาจึงพอมีความหวังขึ้นมา จึงไปหาแม่ของเขา แล้วพูดกับแม่ว่า “คุณแม่ผมขอไตข้างหนึ่งได้มั๊ย ถ้าให้ได้ผมจะหายเป็นปกติ เหมือนคนทั่วๆไป” แม่ก็พูดกับเขาว่า “ถ้าให้แล้วแม่ต้องลำบากใช่ไหม ถ้าเช่นนั้นแม่ไม่ให้หรอก ” เมื่อผิดหวังจากคุณแม่ เขาจึงหันมาหาลูกพร้อมกับขอไตจากลูก
ชาวเน็ตแชร์ภาพ เณรน้อยยอดกตัญญู ซื้อข้าว-น้ำ ไปเยี่ยมพ่อที่ติดคุกทุกวัน ยืนร่ำไห้หน้าห้องขังด้วยความสงสารและคิดถึงพ่อ เป็นภาพที่น่าเวทนาต่อตำรวจและผู้ต้องขังรายอื่น ๆ
เหลืออีก 21 วัน จะออกพรรษากันแล้ว พรรษานี้ชื่อว่า พรรษาแห่งการบรรลุธรรม ซึ่งเป็นพระรัตนตรัยภายในตัวของเรา เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด สิ่งอื่นไม่ใช่ เพราะสิ่งอื่นช่วยอะไรเราไม่ได้ มีแต่พระธรรมกายในตัวเท่านั้น ช่วยเราได้ทั้งในปัจจุบัน แม้ละโลกไปแล้ว จนกระทั่งช่วยให้พ้นจากวัฏสงสารก็ได้ เนื่องจากท่านมีธรรมจักษุ ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่างรวมประชุมกันอยู่ภายในองค์ท่านและเป็นที่รวมหมวดหมู่แห่งธรรมด้วย ท่านเป็นที่พึ่งที่ระลึกอย่างเดียวเท่านั้น
ด้วยมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่นี้เอง ทำให้ท่านต้องแก้โจทย์ที่ยากและยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยท่านต้องคิดว่า จะใช้วิธีการใด... ถึงจะทำให้ตัวเท่าและสรรพสัตว์ทั้งหมดทั้งมวลพ้นจากภพ 3 และจะต้องทำอย่างไร..ถึงจะรื้อวัฏสงสาร เพื่อไม่ให้มนุษย์ทุกคนกลับมาเกิด แก่เจ็บ ตายอีก...!!!
ถ้ามีใครว่าร้ายพระรัตนตรัย อย่าเพิ่งโกรธเขา ควรให้ความสงสารเขามากกว่า เพราะเขาช่างไม่รู้อะไรเสียเลย และกำลังหาบาปด้วยปากแท้ๆ ถ้ามีโอกาสก็ต้องพยายามเป็นกัลยาณมิตรให้กับเขา
การได้บังเกิดเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น ที่จะพาตนเองและสรรพสัตว์ทั้งหลายให้พ้นจากห้วงแห่งวัฏสงสารนี้ได้
เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของบิดามารดาแล้ว พระโพธิสัตว์ก็บังเกิดความสงสารเป็นกำลัง ได้คิดหาวิธีที่จะพาท่านทั้งสองออกจากบริเวณนั้นให้ได้ จึงรีบไปหาไม้ที่มีความยาวกะว่าว่าให้พ้นภัยจากพิษร้ายของอสรพิษ แล้วนำมาให้บิดามารดาจับที่ปลาย ส่วนตนจับที่หัวไม้เท้า แล้วบอกกับท่านทั้งสองว่า “พ่อกับแม่ จงจับที่ปลายไม้เท้านี้เถิด ลูกจะนำท่านทั้งสองออกจากที่นี้กลับสู่อาศรมของเรา”
