โภชาชานียชาดก-ชาดกว่าด้วยความเพียรอันยิ่งใหญ่
พุทธกาลครั้งนั้น ณ เชตวันมหาวิหารในนครสาวัตถี สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมีพระเมตตาธิคุณต่อพระภิกษุรูปหนึ่งซึ่งกำลังเบื่อหน่ายคลายความเพียรลง ทรงอนุเคราะห์ด้วยพุทธวาจาว่า “ดูก่อนภิกษุ บัณฑิตในกาลก่อนนั้นได้ทำความเพียรที่ไม่น่าจะทำได้ แม้ได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงใด ก็มิได้ละความเพียร” แล้วพระพุทธองค์ก็ทรงระลึกชาติด้วย บุพเพนิวาสนุสติญาณด้วยชาดกขึ้นเรื่องหนึ่ง โภชาชานียชาดก ความเพียรอันยิ่งใหญ่
ข่าววัดพระธรรมกายอิบาราขิ วันมาฆบูชา
เหล่าสาธุชนวัดพระธรรมกายอิบาราขิ ทั้งชาวไทย ญี่ปุ่น และศรีลังกา ได้มาร่วมกัน เจริญพุทธานุสติ ธรรมานุสติ สังฆานุสติ ด้วยการมาพร้อมใจกันประพฤติปฏิบัติธรรม
การสร้างนิสัยดีตามพุทธวิธี
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงนำเอาเรื่องที่เราทุกชีวิตต้องคิด พูด และทำ ในชีวิตประจำวันมาเป็นบทฝึกนิสัย ด้วยการสั่งสอนให้เป็นผู้รู้จักมีสติเตือนตนอยู่เสมอ
เลี้ยงเหล้าเพื่อนจะทำให้มีวิบากกรรมอย่างไร
บุพกรรมใดทำให้ลูกต้องมาดูแลเด็กออทิสติก ๕๒ คน เด็กเหล่านั้นมีบุพกรรมใดถึงเป็นโรคออทิสติก และจะมีทางป้องกันแก้ไขหรือไม่
มหาสมัยสูตรครั้งที่ 2 (ตอนรายนามเหล่าเทวา)
สติของชนเหล่าใด แล่นไปแล้วในพระพุทธเจ้าเป็นนิตย์ ทั้งกลางวัน และกลางคืน ชนเหล่านั้น เป็นสาวกของพระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ
ประชุมวิชาการ “ครอบสุขครอบครัว ความสุขชุมชน”
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข จัดประชุมวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ครั้งที่ 9 และประชุมวิชาการพัฒนาสติปัญญาเด็กไทย ครั้งที่ 7 ประจำปี 2553
ครบรอบ 2 ปี วัดพระธรรมกายแวนคูเวอร์
วัดพระธรรมกายแวนคูเวอร์ บริสติสโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา จัดงานฉลองครบรอบสองปีการก่อตั้งวัด
พศ.จัดประชุมเจ้าสำนักปฏิบัติธรรมทั่วประเทศ
สำนักปฏิบัติธรรมใหญ่กว่า 1,140 แห่งทั่วประเทศ ร่วมสัมมนาเชิงปฏิบัติการเพื่อวางแผนงานการดำเนินงานสำนักปฏิบัติธรรมให้เป็นไปในแนวทางเดียวกันตามแนวสติปัฏฐาน 4
The Middle Ways in California
ดิฉันชื่อ คริสติน่า ครู๊ส-แมด-ดริด (Cristina Cruz Madrid) ชาวอเมริกันค่ะ นับเป็นความโชคดีของดิฉันที่ได้พบกับหมู่คณะวัดพระธรรมกายที่วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ในขณะดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองอะซูซ่า
ทศชาติชาดก เรื่อง มโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 172
คำกราบบังคมทูลที่สั้นๆ หนักแน่น และจริงจังของมโหสถบัณฑิต ทำให้พระเจ้าวิเทหราชนั้นทรงตกพระทัยกลัวจนแทบครองพระสติไม่อยู่ เกิดความเร่าร้อนในพระสรีระกาย จนปราณแทบจะดับลงในทันที จึงทรงครวญคร่ำรำพันไปต่างๆนานาว่า “มโหสถเอ๋ย ใจของเราเสียวสั่น สะท้านไหว เหมือนใบโพธิ์ที่ต้องลม บัดนี้ความเร่าร้อนได้เผาลนจิตใจของเราจวนเจียนจะละลาย เหมือนเบ้าหลอมทองที่ถูกสุมอยู่ในเตา"
