ผมภาวนาให้มีโอกาสได้ทำข่าวดีๆ ในประเทศนี้สักครั้ง แต่ดูเหมือนว่าทุกข่าวจะเป็นข่าวร้ายไปแล้วทั้งสิ้น ยิ่งได้เห็นสภาพความทุกข์ยากด้วยตนเอง ทำให้ผมคิดว่าจะเป็นคนขาวหรือคนดำก็มีความทุกข์ไม่แตกต่างกัน น่าสงสารเหมือนกัน คนหนึ่งมีทุกข์เพราะถูกจ้องปองร้าย ส่วนอีกคนทุกข์เพราะไฟแค้นสุมอก คอยเผาทำร้ายตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะสิ้นสุด
จนวันหนึ่งผมได้มาพบ ศูนย์ปฏิบัติธรรมแห่งแรกที่เมืองโจฮันเนสเบอร์ก ได้พบพระภิกษุ ผมระเบิดคำถามของชีวิตไปมากมาย เมื่อผมได้รับคำตอบที่อธิบายอย่างง่ายๆแต่ชัดเจน ทำให้ช่องว่างโหวงเหวงที่มีอยู่ในใจนั้นถูกเติมเต็ม เหมือนประตูที่ถูกปิดตายซ้อนกันหลายชั้น ถูกเปิดออกทีละบาน ผมเข้าใจหลักธรรมของศาสนาพุทธมากขึ้น
สักพักก็เกิดเป็นดวงสว่างปรากฏขึ้นมากลางท้อง ดวงนั้น ใสและสว่างมาก เป็นดวงที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ และแสงนั้นก็ไม่แสบตา ผมมีความสุขมาก รู้สึกสงบ สบายและในขณะที่กำลังมองเพลินๆ อยู่ๆก็มีพลังบางอย่าง ดูดตัวผมลึกลงไปตรงกลาง วืด...วืด...ลงไปเลย ผมตกใจมาก จึงรีบลืมตาขึ้นมา
คุณเคยขี้เกียจนั่งสมาธิหรือไม่? คุณเคยสมาทานศีล 8 แล้วยังพกดินสอเขียนคิ้ว กับอายแชโดว์หรือไม่? ประสบการณ์จริง กับกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ผู้ได้รับคำเตือนจาก ผอ-สระ-อี "ผี" ที่อาศัยอยู่ ณ ต้นแคแสด ดอยสุเทพปุย ซึ่งคอยทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ตักเตือนคนขี้เกียจนั่งสมาธิ เพื่อที่จะขอส่วนบุญ ให้ตนเองมีสภาพที่ดีขึ้น ส่วนเรื่องราวจะเป็นที่น่าสยดสยอง ขนพองสยองเกล้าเพียงใด กรุณาอย่ากระพริบตาในกรณีศึกษากฎแห่งกรรม ... ตอน ... "นั่นคุณแคแสดรึ !?!"
บุคคลไม่อาจให้สิ่ง ๓ อย่างเต็มได้ คือ ไฟเต็มด้วยเชื้อ มหาสมุทรเต็มด้วยน้ำ คนมีความอยากมากเต็มด้วยปัจจัย
