บรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์ในวันของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบนแผ่นดินบรมพุทโธ
มหาวิทยาลัยที่สอนทางด้านพระพุทธศาสนา ทางไกลแห่งแรกของโลก
ตามที่คุณครูไม่ใหญ่ (พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์) มีดำริในการสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้นแก่โลก ด้วยการจัดโครงการส่งเสริมคุณธรรมต่างๆมากมาย โดยเฉพาะในด้านการอบรมเยาวชน
ทุกคนปลาบปลื้มและบอกว่างานนี้ทำให้รู้จักการทำงานเป็นทีมเป็นประสบการณ์ที่ดีในชีวิต บางคนบอกว่า มีกิจกรรมอื่นๆ ให้เข้าร่วมอีกไหม? เพราะงานลอยโคม มีแค่ปีละครั้งเอง อยากทำความดีมากๆ และมีความตั้งใจที่อยากจะมาช่วยทำกิจกรรมอันดีงามนี้อีก ในท้ายที่สุดจึงมีการจัดตั้งชมรมพุทธศาสตร์สากลแห่งประเทศมองโกเลียขึ้น หรือ IBS of Mongolia
บางวิชาที่กระผมเรียน กระผมรู้สึกซาบซึ้งมากจนกระทั่งน้ำตาไหลออกมา อย่างเช่น วิชาศาสตร์แห่งการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กระผมได้เห็นความวิริยะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในการสร้างบารมีในหลายๆชาติ ที่ต้องใช้ความอดทนมากๆ เห็นถึงความยิ่งใหญ่ในการสละชีวิตให้เป็นทาน เพื่อมุ่งสู่สัพพัญญุตญาณ และสร้างบารมีอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
เมื่อได้เรียน DOU แล้ว ก็ติดใจรู้สึกว่ายิ่งเรียนยิ่งมีความสุขมากๆเลยค่ะ เพราะเป็นเหมือนได้ทบทวนวิชาที่ฟังจากคุณครูไม่ใหญ่ เช่น จักรวาลวิทยา เรื่องราวของมหาปูชนียาจารย์ การทำสมาธิที่เป็นขั้นเป็นตอน ทำให้รู้ว่า กว่าพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจะค้นพบวิชชาธรรมกายขึ้นมาได้ เป็นเรื่องที่ยากล้านๆๆยากจริงๆค่ะ
มีญาติโยมถามกระผมว่า เรียน DOU ยากไหม กระผมขอตอบได้เลยครับว่า ไม่ยาก เพราะกระผมเป็นเจ้าอาวาสมีภารกิจต้องดูแลบริหารวัด ต้องเทศน์สอน พร้อมๆกับทำกิจวัตร กิจกรรมของพระไปด้วย แต่กระผมก็เรียน DOU ได้จนจบ เพราะการเรียน DOU ไม่ได้เป็นภาระ แต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้กระผมทำหน้าที่ของความเป็นพระได้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น DOU ทำให้กระผมได้ทบทวนความรู้ที่เคยศึกษามาแล้ว
พอพวกเขาได้เห็นโคมขึ้นฟ้าเท่านั้น ทุกคนต่างโห่ร้อง ตบมือกันลั่นสนาม ด้วยความตื่นตาตื่นใจ คนเฒ่าคนแก่บางคนถึงกับยกแขนสองข้างขึ้นกางออก แหงนหน้าดูโคมลอยซึ่งค่อยๆกลายเป็นทะเลแห่งดวงดาว ดารดาษเต็มท้องฟ้า และค่อยๆเคลื่อนตามแรงลมไปในทิศทางที่มีพระจันทร์อย่างไม่น่าเชื่อ น้ำตาแห่งความปลื้มปีติและศรัทธาในองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว
