ชายคนหนึ่ง...เมื่อเขามีโอกาสได้บวช ก็ซาบซึ้งในพระธรรม อยากจะใช้ชีวิตสมณะเรื่อยไป แต่เพราะภาวะทางเศรษฐกิจ ทำให้กิจการของครอบครัวต้องประสบภาวะขาดทุน เป็นหนี้สินมากมาย ทำให้ต้องลาสิกขา...เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงาน จนสามารถใช้หนี้ได้หมด และยังมีเงินก้อนใหญ่เหลือเก็บ แต่เขากลับคิดว่า ตนเองโชคร้าย เพราะเขาอยากจะอยู่ในเพศสมณะมากกว่า
สมกับที่เป็นยอดนักบุญตัวอย่าง ร่วมบุญโมดูลทุกวันไม่เคยขาด จนถึงวันนี้ทอมมี่และครอบครัว มียอดทำบุญโมดูล 194.6เหรียญโซโลมอน หรือประมาณ 973บาทครับ และยอดรวมทั้งหมดที่พี่น้องชาวโซโลมอนช่วยกันทำโมดูลตอนนี้ คือ 20,000เหรียญโซโลมอน คิดเป็นเงินไทยประมาณ 100,000บาทครับ
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง ตัวเธอเองแม้ไม่ลำบากในเรื่องเงินๆทองๆ แต่ต้องทำงานหนัก จนเยื่อหุ้มกระดูกฉีก แม้ผ่าตัดแล้วก็ยังไม่หายดี อาจต้องเปลี่ยนหัวเข่า แม้จะเป็นขนาดนี้ แต่เธอก็ยังคงต้องทำงานหนักอยู่ดี...ทำไม จึงเป็นอย่างนี้...และกับคำถาม...เลี้ยงสัตว์ให้เขาฆ่า แม้ไม่ได้ฆ่าเองจะมีวิบากกรรม หรือไม่ อย่างไร...และ ทำไม คนบางคนไม่ว่าจะประกอบกิจการใดก็ไม่ประสบความสำเร็จ...ลูกฆ่าพ่อ-แม่ กับพ่อ-แม่ฆ่าลูก มีผลแห่งบาปแตกต่างกันอย่างไร...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
เมื่อก่อนภรรยาผม จะหงุดหงิดง่าย โมโหร้าย และมักชวนทะเลาะ ผมจึงใช้เทคนิคสร้างสันติสุขในครอบครัวอย่างง่ายๆ คือ เมื่อใดที่เธออารมณ์ไม่ดี เริ่มบ่น ผมจะรีบไปเปิด DMC ทันที แล้วบอกว่า "ดูสิ เดี๋ยวไปเกิดเป็นยักษ์นะ ทำไมเราไม่พูดกันดีๆ ทำไมต้องโมโห เห็นมั้ย...ดูหลวงพ่อสิ ท่านยิ้ม ท่านไม่โกรธ" เธอก็จะหยุดคิดแล้วสักครู่เธอก็หยุดบ่น เธอใจเย็น มีเหตุผลมากขึ้น ผมทึ่งจริงๆ ครับ ที่ DMC ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงไปอย่างใหญ่หลวงครับ
จดหมายฉบับนั้น คุณพ่อของลูกเป็นผู้รับโดยท่านเก็บไว้ไม่ให้ลูกอ่าน และหลังจากนั้นคุณพ่อเปลี่ยนความตั้งใจไม่ให้ลูกมาเรียนที่กรุงเทพฯ ทั้งที่ลูกเตรียมตัวพร้อมแล้ว
และหากแม่จะแสดงความเห็นอะไรขึ้นมาบ้าง ลูกทั้งสองคือคนโตและคนเล็กก็จะแผดเสียง ตะวาดอย่างก้าวร้าวว่า “หุบปาก ใครใช้ให้ออกความเห็น ไม่รู้เรื่องแล้วอย่าพูด…” คือแม่จะพูดอะไรเป็นผิดหมด และจะถูกดูถูกหาว่าโง่