ชาวลาวในอเมริกา...เธอป่วยด้วยอาการแปลกๆ แม้แต่หมอยังหาสาเหตุไม่พบ กล่าวคือ เริ่มแรกจะมีอาการคันคอ เจ็บคอ แล้วคอก็จะบวมเหมือนอาการหัวโน โดยจะบวมไล่เป็นวงกลมจากใบหน้าด้านซ้าย ไปจนถึงคอด้านขวา...นอกจากนี้เธอยังเคยฝันว่า ได้ไปเที่ยวเมืองบาดาลอีกด้วย...ลูกสาวของเธอ เป็นเด็กเลี้ยงง่าย ฉลาด รักบุญ ที่สำคัญผมของเธอนุ่มสลวย และยังมีกลิ่นหอมอีกด้วย
พระผู้เฒ่าที่ลูกพบ ท่านคือหลวงปู่พูสี และมีอายุ 400 ปี ดังที่หลวงปู่พินโพธิ์ บอกใช่หรือไม่คะ , ท่านไม่รับภัตตาหารที่ลูกถวาย แต่เอาไม้เท้าแตะๆ แล้วพูดว่า “ได้แล้ว ได้แล้ว” นั้นคืออะไรคะ , แล้วบุญที่เกิดจากการถวายภัตตาหาร ของลูกมื้อนั้นสำเร็จประโยชน์หรือไม่คะ , ท่านไม่ฉันภัตตาหารของลูก ท่านมีชีวิตอยู่ได้ด้วยการฉันสิ่งใดคะ
สามีเป็นคนติดเหล้างอมแงม มาเกือบ 10 ปีแล้ว 5 ปีต่อมาเขาป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรังขั้นรุนแรง ต้องดื่มจัดๆ ดื่มเหล้าแทนข้าวเป็นเวลา 2-3 เดือน ติดต่อกัน หิวเหล้ามาทีไรมือสั่นเท้าสั่น โมโหร้ายนัก มักจะมาลงไม้ลงมือกับลูก แต่ก็โดนลูกสวนกลับด้วยศิลปะแม่ไม้มวยไทย อัดด้วยหมัด ซัดด้วยศอก ตอกด้วยเข่า จนเขาล้มคว่ำสลบแน่นิ่งไป แต่ในที่สุดตัวลูกนี้แหละที่ต้องมาเดือนร้อนเอง เพราะต้องหามเขาส่งโรงพยาบาล และคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวเช็ดอุจาระปัสสาวะให้
เธอและสามี มีอาชีพค้าปลาโดยเป็นพ่อค้าคนกลาง ขณะเดินทางไปรับปลา เธอและสามีถูกลอบยิง ได้รับบาดเจ็บกันทั้งคู่ เป็นสาเหตุให้เธอต้องมีกระสุนปืนลูกซองฝังในอยู่ 3เม็ด ทราบภายหลังว่า เป็นการยิงผิดตัว…น้องชายของเธอ ต้องติดคุกถึง 50ปี ในข้อหาค้ายาเสพติด ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำ …
ผู้ชายคนหนึ่ง ทำอาชีพเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ เป็นเวลากว่า 50 ปี แต่เขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกชนิด เป็นคนมีจิตใจเอื้ออารี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แม้ในตอนแรกจะไม่ค่อยเข้าใจในพระรัตนตรัย แต่เขาได้พระลูกชาย ซึ่งบวชอุทิศชีวิต ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้ แนะนำให้เขาเลิกอาชีพที่ทำอยู่...เขายอมทำตาม และทำบุญ ตักบาตรเป็นประจำทุกวัน ตลอดระยะเวลา 10 ปี และยังได้ร่วมบุญกับทางวัดพระธรรมกายไม่เคยขาด บุญสุดท้ายในชีวิตที่ได้ทำคือ บุญกฐินจักรพรรดิ…ก่อนจะละโลก พระลูกชายยังได้ช่วยเขาทำศึกชิงภพตามหลักวิชชา...ชีวิตในปรโลกของเขาจะเป็นอย่างไร...
