ลูกได้ฟังเทศน์ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง และที่ลูกประทับใจที่สุดก็คือพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยบอกให้ลูกรับศีล 5 ลูกจึงเรียนถามหลวงพ่อว่า “คนจนๆอย่างลูก จะรักษาศีล 5 ได้หรือเจ้าค่ะ” หลวงพ่อตอบลูกว่า “ได้..เพราะศีลเป็นทางมาแห่งโภคทรัพย์” และก็ให้ศีลแก่ลูก ซึ่งนับจากวันนั้นเอง ลูกได้เปลี่ยนจากคนที่ไม่เคยมีศีลเลย มาเป็นคนที่มีศีลอย่างเคร่งครัดจนกระทั่งทุกวันน
ฝ่ายชายหนุ่มคนนั้น เมื่อได้สบตาคุณแม่ก็รู้สึกสะดุดใจเข้าอย่างจัง นึกถามตัวเองว่า “ทำไมเรารู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้จังเลยแปลกจริง” หลายวันต่อมาขณะที่ชายหนุ่มคนดังกล่าว นั่งทานข้าวอยู่ที่ร้านอาหารใกล้ๆ กับร้านของคุณแม่...คุณแม่เดินผ่านมาพอดีจึงเอ่ยทักว่า “พี่ทานน้ำมั๊ยคะ” และนี่เองคือ บทสนทนาครั้งแรก
ลูกก็มีชีวิตอยู่อย่างลำเค็ญ ต้องตรากตรำทำงานหนักตั้งแต่เล็ก ต้องเดินทางไปตักน้ำจากบ่อที่ห่างไกลจากบ้านเป็นกิโล หาบน้ำถังใหญ่จนตัวเอียง เพื่อใส่ตุ่มไว้ใช้ ลูกต้องอยู่บ้านที่มุงด้วยหญ้าคาครึ่งหนึ่งสังกะสีผุๆครึ่งหนึ่ง เพื่อให้พออยู่ได้ ซึ่งหลังคาสังกะสีก็มีรอยตะปูพรุนไปหมด พอฝนตกก็หนาวเปียกแทบจะนอนไม่ได้ เพราะน้ำรั่วทั้งบ้าน ลูกต้องอยู่อย่างอัตคัด หนำซ้ำยัง..
เธองามทั้งกาย และใจ ได้สามีที่รักและดูแลเธออย่างดี มีลูกชายเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรม แต่วิบากกรรมไม่ละเว้นผู้ใด เธอต้องสูญเสียสามี และพระลูกชายไป ศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอ เพื่อตอกซ้ำย้ำเตือนใจตัวเอง ให้หมั่นสั่งสมบุญ อยู่เสมอ ทั้ง ทาน ศีล ภาวนา และบุญพิเศษอื่นๆ เพราะความตาย ไม่มีนิมิตหมาย
ตัวอย่างของนักสร้างบารมี ผู้เอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างบารมี …สามี-ภรรยา คู่หนึ่ง นับแต่ได้รู้จักกับหมู่คณะ ทั้งคู่ก็ได้ทำบุญทุกบุญกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง …จนกระทั่ง ภรรยาได้ล้มป่วยด้วยโรคมะเร็ง หมอบอกพวกเขาว่า ต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดหลายแสนบาท และไม่รับรองว่าจะหาย …ภรรยาได้ตัดสินใจ นำเงินก้อนสุดท้ายมาทำบุญโดยไม่สนใจกับชีวิตของตนเอง ไม่เข้ารับการผ่าตัด…ต่อมา อาการของเธอทรุดหนัก สามีคอยอยู่เคียงข้าง ช่วยเธอทำศึกชิงภพ จนวาระสุดท้าย …
“ ถ้าคุณกับฉันต้องเลิกกันด้วยการจากเป็น..ฉันจะยิงคุณตายและจะยิงตัวเองตายด้วย โดยไม่สนใจว่า ใครจะเสียใจ ” ลูกตั้งใจทำเช่นนั้นจริงๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งมีปากเสียงกันรุนแรงมาก เขาขาดสติใช้กำลังกดคอและตัวลูกทำให้ลูกเจ็บและโกรธมาก ลูกสะบัดตัวหลุดจากตัวเขาและวิ่งขึ้นชั้น ๒ หยิบปืน .๓๘ ใส่กระสุนเต็มและวิ่งลงมา
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอได้เจอกับหมู่คณะตั้งแต่ปี พ.ศ.2528 ได้ทำบุญทุกบุญกับหมู่คณะ และทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างเข้มแข็ง เธอสามารถประพฤติพรหมจรรย์ได้ จนอายุ 45 ปี...เมื่อไม่นานมานี้ เธอได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ง อายุ 52 ปี เป็นพ่อหม้าย ลูกติด ภรรยาตาย รู้จักกันได้เพียง 3 เดือน ก็นัดหมายจะไปอยู่ด้วยกันแล้ว เธอเปลี่ยนไปมาก ไม่สนใจในการสร้างบารมีเหมือนแต่ก่อน ห่างจากบุญไป...ญาติพี่น้อง ต่างพากันคิดว่า เธออาจจะถูกคุณไสย...ความจริงเป็นอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
เรื่องราวของลูกสาวยอดกตัญญู...คุณแม่ของเธอเป็นชาวจีนที่ไม่เข้าใจพระพุทธศาสนา และเรื่องของบุญ ในระหว่างที่คุณแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่เธอได้พยายามทุกวิถีทางที่จะให้คุณแม่ของเธอได้ทำบุญ อยู่ในบุญ และเข้าใจในเรื่องของบุญ...เมื่อคุณแม่ของเธอเสียชีวิตแล้ว เธอก็ยังคงทำหน้าที่ของลูกที่ดี ด้วยการพยายามพูดให้คุณแม่ทำตามหลักวิชชาเพื่อจะได้มีสุคติเป็นที่ไป ทั้งยังทำบุญใหญ่ให้กับท่านในช่วงระยะ 7 วันหลังจากที่ท่านเสียชีวิตแล้วอีกด้วย...ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
