ลูกพระธัมฯนอร์เวย์ทุกคน มีความสุขกับบรรยากาศการสร้างองค์พระปิดเจดีย์ครั้งนี้มาก ทำให้ยอดสร้างองค์พระเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและง่ายเกินกว่าที่คาดคิด ตอนนี้ได้ทะลุ 1,000 องค์ไปแล้ว
การดำเนินชีวิตที่ผิดพลาดนั้นอันตราย เพราะจะมีอบายรองรับอยู่...ผู้หญิคนหนึ่งเป็นคนใจดี แต่ชอบสูบบุหรี่และเล่นการพนัน ก่อนเสียชีวิตเธอได้มีโอกาสสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว เมื่อเธอละโลกแล้วมีสภาพอย่างไร...และคำถาม ทำบุญอย่างไร จึงจะได้บุญมากๆ...ที่นี่มีคำตอบ
ลูกได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้กับเพื่อนๆ อีกหลายคน โดยชวนมานั่งสมาธิและชวนสร้างองค์พระ กิจกรรมประจำของลูกตอนนี้ก็คือ พกโน๊ตบุ๊คไปเปิดธรรมะของคุณครูไม่ใหญ่ให้เพื่อนๆ ได้ฟัง เพราะลูกฟัง DMC ผ่านอินเตอร์เน็ตค่ะ เวลาทำหน้าที่มีหลายคนถามว่า ทำไมลูกมีคำพูดที่ดี เลือกคำพูดอย่างไพเราะและเหมาะสมกับทุกคน ลูกก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันว่า พูดมาได้อย่างไร รู้แต่ว่าคำพูดมาจากองค์พระกลางกาย และตอนนี้ศูนย์กลางกายลูกมีองค์พระที่ชัด ใส สว่าง อยู่ตลอดเวลา ลูกมีความสุขมากๆ ค่ะ
“เธอไปอยู่ที่ไหนมา ฉันน่ะสร้างพระไปตั้งหลายองค์แล้วนะเธอรู้ไหม” หลังฟังถ้อยคำนี้ราวมีสายฟ้าฟาดที่กลางใจ “นี่ เรามาสายไปจริงๆ หรือนี่” หลังนิ่งอึ้งไปสักพัก ยอดหญิงแห่งกองทัพธรรม นามว่า จำเนียร เวลชินเออร์ ก็บอกตัวเองว่า “ไม่มีคำว่าสาย ตราบที่ลมหายใจยังมี เจดีย์ยังไม่ปิด เรามีสิทธิ์ชนะ”
พ่อของเธอ อยู่ๆก็ปวดสะโพกและเดินล้มบ่อยๆ ต่อมาก็ไม่มีแรงเดิน มีอาการเหมือนเด็กเพิ่งหัดเดินใหม่ๆ ต่อมาเธอได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้พ่อ แล้วให้ท่านอนุโมทนาบุญ พ่อของเธออาการดีขึ้นจนกลับมาเดินได้...คนที่เป็นโรคเม็ดเลือดขาวกินเม็ดเลือดแดง เป็นเพราะทำบุพกรรมใดมา...และด้วยเหตุจากความฝัน ทำให้ชายคนหนึ่ง กลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีได้อย่างเหลือเชื่อ
อานิสงส์อันไม่มีประมาณของการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว...พ่อของเขา ดื่มเหล้า สูบบุหรี่และเสพยา ในขณะที่เจ็บหนัก เขาได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว จารึกชื่อของพ่อ และให้ท่านอนุโมทนาบุญ เมื่อพ่อของเขาละโลกแล้ว จะมีสภาพเป็นอย่างไร...หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นคนมี “ดวงกินผัว” ในอดีตทำกรรมมาอย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เปิดโครงการหลักธรรมนำทางสร้างสุข เพื่อนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาสู่สถานประกอบการภาคเอกชน
วันที่ลูกกับคุณแม่ได้อัญเชิญผ้าไตรกฐิน ทุกย่างก้าวของลูก คือ ความปีติใจอย่างท่วมท้น น้ำตาแห่งความปีติไหลออกมาไม่ขาดสาย ตั้งแต่ก้าวแรกจนถึงก้าวสุดท้าย จนมานั่งรับพรก็ยังร้องไห้อยู่ ลูกไม่เสียดายทรัพย์เลย แค่เรานึกถึงบุญที่ได้ทำ ขนาดว่า หลังคามหารัตนวิหารคดยังไม่เสร็จเรายังปลื้มขนาดนี้ แล้วถ้าสร้างเสร็จจะปลื้มขนาดไหน
