ภายใน ๗ วันนั้น ทั้งเมืองจะหยุดการทำงานทุกอย่าง มีแต่การละเล่นมหรสพ และการดื่มสุราเท่านั้น โดยภรรยาจะจัดแจงหาสุรามาให้สามีดื่ม และคอยต้อนรับเลี้ยงแขกที่มาเยือน เมื่อครบ ๗ วัน ทุกคนจะเลิกดื่มกันทันที และต่างเริ่มงานกันตามปกติ แต่พวกภรรยาเห็นว่า สุราที่เตรียมไว้ยังมีเหลืออยู่ จึงอยากจะดื่มบ้าง
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอมักมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องแปลก ลี้ลับ...ครั้งหนึ่ง ตอนที่เธออาศัยอยู่ที่บ้านเช่าหลังหนึ่ง ในแต่ละคืน จะมีเงาสีดำ รูปคน ตัวใหญ่มาก ลอยมาทางหน้าต่าง พุ่งตรงมาทับร่างของเธอที่นอนอยู่ เป็นเช่นนี้เกือบทุกคืนจนเธอชินชา...อีกครั้งหนึ่ง เธอฝันเห็นชาย ร่างกำยำ 3คน นุ่งผ้าหยักรั้งสีแดง ไม่สวมเสื้อ มาหว่านล้อมให้เธอไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง...ต่อมา ไม่นาน เธอก็ฝันเห็นชาย 3คนนี้อีก...และอีกหลายเรื่อง...เรื่องไหนจริง เรื่องไหนไม่จริง เรื่องไหนเธอคิดไปเอง...ที่นี่มีคำตอบ
ที่ผ่านมาลูกนั่งสมาธิอย่างไม่มีเป้าหมาย ลูกคิดว่า นั่งสมาธิขอแค่ความสงบ ความสบายก็พอ คือ ขอแค่ให้ได้นั่ง นั่งคือนั่ง ส่วนจะนิ่งรึเปล่า ลูกดูเบาไม่เคยที่จะสังเกตวิธีการที่ทำใจให้นิ่ง และจะนึกเสมอว่า ถ้าจะนั่งเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย นั่นเป็นเรื่องยากสำหรับเรา ลูกคงไม่มีบุญขนาดนั้น ลูกจึงได้พบกับความปวด และความเมื่อยเป็นรางวัล
ดังนั้นก่อนที่จะนั่งสมาธิ ดิฉันก็จะขอบารมีของหลวงปู่ให้เมตตาช่วยฉันด้วย แล้วหลังจากนั้นก็หลับตาลง และบอกกับตัวเองว่า “ หยุด ขณะนี้ฉันจะหยุดคิด จะหยุดพัก” และค่อยๆวางใจเลื่อนลงตามศูนย์กลางกายฐานต่างๆอย่างช้าๆ ลงมาที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ที่กลางท้อง หลังจากนั้นดิฉันก็รู้สึกว่าในตัวไม่มีอวัยวะใดๆเลย รู้สึกเหมือนร่างกายกลวงภายใน และมีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีท้อง ไม่มีอะไรเลย และฉันใช้ความรู้สึกเข้าไปสัมผัสที่ดวงแก้วภายในตัว
การที่เรากระทำสิ่งใดลงไปก็ตาม สิ่งนั้นสามารถส่งผลเชื่อมโยงถึงกันได้ ยิ่งปัจจุบัน เราอยู่ในยุคโลกาภิวัฒน์ ที่ข้อมูลข่าวสารถึงกันหมด หากเรากระทำสิ่งที่ไม่ดี ย่อมจะเกิดผลกระทบเสียหายต่อคนรอบข้างและคนทั้งโลก เหมือนไม้ขีดไฟก้านเดียวสามารถลุกลามเผาป่าเผาเมืองได้ แต่หากเรากระทำความดีแม้เพียงเล็กน้อย และแม้จะกระทำกันเพียงกลุ่มเล็กๆ แต่ก็สามารถขยายผลแห่งความดีไปทั่วโลกและจักรวาลได้
ผมได้ยินข่าวงานบวชตั้งแต่อยู่ที่วัดเจริญภาวนาลอนดอน ผมเลยตัดสินใจมาบวชที่เมืองไทยเพราะผมชอบหลวงพ่อมากๆ เคยเห็นแต่ใน DMC อยากมาเห็นองค์จริงครับ และเมื่อได้มีโอกาสมาถวายปัจจัยหลวงพ่อใกล้ๆ ผมก็ยิ่งปลื้มมากขนลุก เดินยิ้มทั้งวันเลยทำให้อยากนั่งสมาธิมากขึ้นๆไปอีกครับ
หลังจากพบ DMC และได้นั่งสมาธิ แม้ลูกจะยังไม่มีโอกาสมาที่วัดพระธรรมกายเลย แต่ลูกกลับมีความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่า "จะต้องชวนให้คนอื่นๆ รู้จักการนั่งสมาธิให้ได้"
