ผมเขียนจดหมายฉบับนี้มาถึงหลวงพ่อและทุกๆ ท่านด้วยความสุขที่เปี่ยมล้นอยู่ในหัวใจ นับเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ผมได้รับเกียรติในการแต่งทำนอง เพื่อรองรับเนื้อเพลงอันศักดิ์สิทธิ์ของหลวงพ่อ เป็นการยากที่จะบรรยายถึงความตื่นเต้นของผม เมื่อได้รู้ว่าถ้อยคำที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คนนั้น กำลังอยู่ในมือผมแล้ว
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ.2551...ที่ผ่านมา ได้มีการจัดพิธีตักบาตรพระ 1,700กว่ารูป ณ บริเวณแยกน้ำพุ ถนนนกแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดเลย งานนี้ขอบอกว่าคึกคักและยิ่งใหญ่ไม่แพ้พิธีตักบาตรพระที่จังหวัดอื่น
หลังจากทีมงานลูกพระธัมฯ วัดพุทธโกเธนเบิร์ก ได้จัดโครงการอบรม ธรรมทายาทหญิงรุ่นแรกของยุโรป ไปเมื่อปลายเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา โอกาสบุญใหญ่ก็มาถึงอีกครั้ง เมื่อวัดพุทธโกเธนเบิร์กได้จัดโครงการอบรม และบรรพชาสามเณรธรรมทายาทรุ่นที่3ขึ้น ระหว่างวันที่ 13-27 กรกฎาคม พ.ศ.2551 โดยมีพิธีบรรพชาไปเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ.2551 ที่ผ่านมาค่ะ
ครั้งแรกๆเมื่อมีอาการแบบนี้ ลูกจะลืมตาทันที ถ้าเมื่อใดที่เกิดขึ้นแบบแรงมากๆ ลูกก็จะนึกถึงมหาปูชนียาจารย์ เพราะลูกรู้สึกว่ามันน่ากลัวมากๆค่ะ แต่ครั้งนี้ลูกได้ชนะสิ่งนี้แล้ว เพียงแค่ลูกหยุด นิ่ง เฉย อย่างเบา สบาย โดยไม่นึกถึงอะไรทั้งสิ้น มีอะไรก็เฉย ไม่ลุ้น ไม่ตกใจ...
ซึ่งตั้งแต่เข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ ลูกรู้สึกชีวิตนี้ มีแต่การแข่งขัน ต้องแก่งแย่งกันทุกอย่าง ดูวุ่นวายไม่เหมือนต่างจังหวัดเลย ลูกต้องตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ คือตีสี่ครึ่ง ฝ่าสภาพการจราจรที่คับคั่งเพื่อไปเรียน หนำซ้ำพอ 5โมงเย็น ถึงเวลาเลิกแล้ว ก็ต้องโหนรถเมล์ที่เบียดเสียด กว่าจะถึงบ้านก็หนึ่งทุ่ม ลูกรู้สึกเบื่อ หงุดหงิด เซ็ง จำเจ ไม่มีความสุขเลย
ในวัยเด็ก เธอเกเรมาก ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ชอบหนีเรียน ชอบขโมยผลไม้ของเพื่อนบ้าน แต่เมื่ออายุ 12 ปี เธอก็เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เลิกสิ่งไม่ดีเหล่านั้นได้หมด เธอบอกว่า สาเหตุเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงที่ดังออกมาจากในตัวของเธอ เป็นเสียงของชายและหญิง ที่คอยว่ากล่าวเมื่อเธอทำผิด คอยให้กำลังใจ และยังบอกเหตุที่จะเกิดล่วงหน้าได้อีกด้วย...เธอเคยถูกคนร้ายชิงทรัพย์ ถูกยิงแต่ไม่เป็นอะไรเลย...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
แต่ที่ดิฉันรู้ ณ วันนี้ ก็คือ ดิฉันได้เกิดเป็นมนุษย์ และพบพระพุทธศาสนา ได้เรียนรู้สมาธิเพื่อการเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งประเสริฐที่สุดแล้วค่ะ และดิฉันก็มั่นใจว่า พระธรรมกายภายใน ท่านกำลังรอให้ดิฉันเข้าไปพบท่านอยู่ค่ะ
ทั้งนี้ทั้งนั้น เกิดจากความเชื่อมั่นในมโนปณิธานของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ที่จะสร้างสันติภาพโลกให้เกิดขึ้น และสันติภาพภายนอก เริ่มจากสันติสุขภายใน ด้วยสมาธิ และเมื่อถึงวันนั้น ชุมชนทวีปแอฟริกา ก็ขอเดินเคียงข้างไปกับภูมิภาคอื่นๆทั่วโลก ในการสร้างสันติภาพโลกด้วย Meditation
ดิฉันคิดเองว่า วิธีการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายนี้ ควรเรียกแบบนี้ว่า “ทางด่วน” (Express Way) เช่น ในเซี่ยงไฮ้จะมีรถไฟที่แล่นเร็วจี๋เลย ทำให้ดิฉันนึกถึง DMC และการฝึกปฏิบัติสมาธิแบบเข้มข้น ที่เป็นเหมือนรถไฟด่วนขบวนพิเศษสำหรับผู้ฝึกใหม่ ควรจะมาเรียนรู้วิธีที่ถูกต้อง เพื่อการเข้าถึงความสุขภายในได้อย่างง่ายๆและเร็วจี๋ค่ะ
