การทำหน้าที่ชวนคนบวชของท่านเจ้าอาวาสวัดแสลง ทุกวันพระ ท่านจะบรรยายธรรมบอกอานิสงส์ของบุญบวช ส่วนวันธรรมดา ก็ออกไปเชิญชวนญาติโยมถึงที่บ้าน และยังเป็นติวเตอร์ให้เด็กดี V-Star โรงเรียนวัดแสลง ออกไปทำหน้าที่ชวนผู้ปกครองบวชด้วย
งานนี้ขอบอกว่าคนพันธุ์ R ที่นี่ เขาไม่ธรรมดา เขาเด็ดจริงๆ เพราะที่นี่มีเด็กเด็ดๆที่เป็นหัวเฮ็ดแนวหน้าผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก อยู่ที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาร้อยเอ็ด จ.ร้อยเอ็ด ซึ่งเป็นสถาบันอาชีวศึกษาที่ประสบความสำเร็จ จากการเข้าร่วมโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลกอย่างเป็นรูปธรรม
อานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว มากมายไม่มีประมาณ ส่งผลทั้งปัจจุบันและอนาคต...ผู้หญิงคนหนึ่ง บ้านของเธอรอดพ้นจากการถูกไฟไหม้ได้อย่างเป็นอัศจรรย์ ด้วยบุญที่สร้างพระธรรมกายประจำตัว...ผู้หญิงอีกคนหนึ่ง หลังจากเธอได้เสียชีวิตแล้ว ได้มีคนสร้างพระธรรมกายประจำตัวอุทิศบุญไปให้ บุญนี้มีผลต่อชีวิตหลังความตายของเธอหรือไม่อย่างไร...ติดตามเรื่องราวได้ที่นี่
อานุภาพแห่งบุญจากการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว ...ชายคนหนึ่งล้มป่วยลงอย่างกะทันหัน เมื่อภรรยาของเขานำตัวส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่า “ให้ทำใจได้เลย หมดหวังแล้ว” เนื่องจาก เส้นโลหิตแตกในก้านสมอง เลือดคั่ง และเป็นจุดที่ผ่าตัดไม่ได้ ...หลังจากได้กัลยาณมิตร แนะนำให้สร้างองค์พระ ปรากฏว่า เขาหายได้อย่างอัศจรรย์ ทั้งๆที่ความหวังมีเพียง หนึ่งในหมื่นเท่านั้น
ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ในผ้าเหลืองนี้นานวันเข้า ผมก็ยิ่งซาบซึ้งว่า ชีวิตพระเป็นชีวิตที่ประเสริฐที่สุด ผมรู้สึกอย่างนี้จริงๆ ครับ เหตุที่ทำให้ผมเข้าใจความ “ประเสริฐสุดซึ้ง” เพราะผมเคยใช้ชีวิตแบบ “แสบสุดอึ้ง” มาแล้วนั่นเอง เมื่อครั้งวัยรุ่น ผมดำเนินชีวิตตามกระแสโลก สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืน ผม “สนุกสนาน” แต่พ่อกับแม่ “เศร้าสนิท” พร้อมนำเรื่อง “ปวดหัว” มาทำให้ท่าน “ปวดใจ” เป็นประจำ ผมรู้อยู่เต็มอกว่า ทำให้ท่านเสียใจ แม้จะรู้สึกผิด แต่ก็ไม่คิดกลับตัว เพราะคบคนพาลเป็นมิตร จึงเป็นพิษกับชีวี ผมหลงทำผิด “สูบ เสพ เสี่ยง” ครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งเมื่ออายุครบ 20 ปี แม่จึงเอ่ยปากว่า “บวชให้แม่หน่อยได้ไหม”
ผีเสื้อน้ำที่สุวรรณภูมิอาศัยอยู่ในทะเล หากมีทารกเกิดในราชตระกูลเมื่อใด จะขึ้นมาจับทารกไปกินอยู่เสมอๆ ในวันที่พระเถระทั้งหลายไปถึงสุวรรณภูมิ และประจวบเหมาะกับเป็นวันที่เด็กเกิดในราชตระกูลพอดี พวกชาวเมืองเห็นพระเถระเข้า ก็พากันเข้าใจว่าเป็นพวกผีเสื้อน้ำ เพราะไม่เคยเห็นพระภิกษุมาก่อนเลย ต่างก็ถืออาวุธเข้าไปจะทำร้ายพระเถระ
พอถึงช่วงทำวัตรเย็น ผมก็จรดใจนิ่งไปที่องค์พระพร้อมกันไปด้วย...ผมเริ่มด้วยการผ่อนคลายร่างกาย ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า...ผมจะเริ่มด้วยการปล่อยให้ใจของผมฟุ้งไปให้เต็มที่ก่อน พอฟุ้งเต็มที่ใจมันก็หยุดฟุ้งเอง...ผมนั่งสมาธิทุกวันอย่างต่อเนื่องมาหนึ่งปีครึ่ง จนการปฏิบัติธรรมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
