คำถามข้อที่ 1 คุณแม่ตายแล้วไปไหน ท่านมีความรู้สึกอย่างไรและท่านมีข้อความอะไรฝากมาถึงลูกๆหลานๆ และเหลนๆ บ้างหรือไม่ครับ
บุพกรรมที่ทำให้ต้องมาป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบก็เป็นเพราะวิบากกรรมปาณาติบาต ในภพชาติก่อนๆที่ได้เคยทำร้ายคู่อริจนพิการ
วิบากกรรมที่ทำให้ต้องมาเสียชีวิตด้วยโรคหอบหืดในวัย 53 ปีนั้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะวิบากกรรมปาณาติบาต
ก่อนที่คุณพ่อของลูกจะเสียชีวิต ด้วยความที่คุณพ่อของลูกเป็นคนที่มีพื้นฐานจิตใจดี ชอบฟังธรรมะของพระเถระ ชอบทำบุญ อยู่ในบุญและปลื้มปีติในบุญทุกๆ บุญที่ตัวท่านได้ทำร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะ
ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิตหลายวัน คุณแม่ของลูกก็มีความรู้สึกลึกๆ ว่า “ตัวท่านเองคงจะอยู่สร้างบุญได้อีกไม่นาน
คุณแม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ ขี้โมโห ชอบทานอาหารที่ต้องฆ่าสัตว์สดๆ จึงจะอร่อย ลูกบอกให้ท่านเลิกเบียดเบียนชีวิตสัตว์ แต่ท่านบอกว่า มันเกิดมาเป็นอาหาร เราฆ่ามันไม่บาปหรอก
เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ภพของเรา ๗ ชั้น สูงสุดน่าหวาดเสียว นางเทพกัญญา ๑ แสน แวดล้อมเราเสมอ ความป่วยไข้ไม่มีแก่เรา ความเศร้าโศกไม่มีแก่เรา เราไม่เห็นความเดือดร้อนเลย นี้เป็นผลของการถวายหม้อน้ำหอมเป็นพุทธบูชา
ผลแห่งบุญและบาปที่เราเคยกระทำไว้ในตอนที่ยังมีชีวิต จะเป็นปัจจัยหลักที่จะนำเราไปเกิดในสุคติหรือทุคติ
ความปรารถนาของเขา ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปที่จะคิดได้ จะมีเฉพาะกับผู้ที่มีหัวใจประดุจพระโพธิสัตว์ และชอบช่วยเหลือผู้อื่นเท่านั้น
ทางมาแห่งการครองเรือนยังมีอีกหลายวิธี เช่น มีเทพธิดา ก. และเทพบุตร ข. ต่างก็มีวิมานของตน เมื่อไปเที่ยวชมสวนก็ดี ไปฟังธรรมที่ธรรมสภาก็ดี เมื่อเจอกันหากมีบุพเพสันนิวาสที่เคยอยู่ร่วมกันมา หรือร่วมบุญสร้างกันมา ก็จะรู้สึกชอบกัน
