ลูกเพิ่งรู้จักวัดพระธรรมกายเมื่อปลายปี พ.ศ. 2554 นี้เองค่ะ และพอปีพ.ศ.2555 ลูกก็ได้ทราบข่าวดีจากเมืองไทยว่า จะมีการหล่อหลวงปู่ทองคำองค์ที่ 6 ซึ่งพอฟังแล้วก็อยากทำบุญนี้มากในระดับ M เลยค่ะ เพราะตั้งแต่เกิดมาลูกยังไม่เคยทำบุญใหญ่แบบนี้เลย
ในช่วงปี พ.ศ. 2541 เป็นปีที่เศรษฐกิจตกต่ำสุดๆ ซึ่งลูกขอยืนยันว่าจริงค่ะ เพราะช่วงนั้นลูกตกงานเสียย่ำแย่นานเป็นปีเลยค่ะ หนำซ้ำไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ส่ายหน้าไม่รับ
วัดพระธรรมกายจอร์เจีย ประเทศสหรัฐอเมริกา จัดพิธีถวายไทยธรรมและเปิดใจผู้นำบุญที่ไปทำหน้าที่ชวนหล่อทองหลวงปู่
ก่อนเข้าวัดลูกมีชีวิตที่รันทดยิ่งกว่าละครอีกค่ะ เพราะมีโอกาสเรียนสูงสุดก็แค่ป.6 แล้วต้องออกมาเป็นแม่ค้าร้อยพวงมาลัยขายในตลาด ทำงานตั้งแต่ตี 3 ถึง สาม,สี่ ทุ่มทุกวัน จนลูกคิดหนีจากความลำบากยากจน โดยตัดสินใจแต่งงานกับลูกเจ้าของโรงงาน เพื่อให้ชีวิตสบายเป็นคุณนายสัก...
เมื่อวานนี้..ใครมาร่วมพิธีทอดกฐินธรรมชัยสร้างทุกสิ่งบ้างจ๊ะ...? แล้วใครมาร่วมหล่อพระเดชพระคุณหลวงปู่ด้วยทองคำองค์ที่ 8 บ้าง...? ปลื้มกันไหม...? ถ้าไม่ปลื้ม...ก็ขาดทุนเมื่อวานนี้ ไม่ว่าจะหันไปทางไหนเราจะเจอแต่คนหน้าบานเพราะยิ้มกันไม่ยอมหุบ ยิ้มรับทรัพย์กันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ราวกับพกแต่ความบริสุทธิ์ผ่องใสมาร่วมพิธี
หลวงพ่อคะ ลูกเข้าวัดครั้งแรกตั้งแต่ปี 2535 ค่ะ หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ไปนั่งสมาธิที่เชียงใหม่ และตัดสินใจกับดาร์ลิ้งค์เป็นประธานกฐิน M แรกทันที ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้รวยหรอกนะคะ แต่เราคิดว่า..อยากเป็นประธานกองกฐินสักครั้งหนึ่งในชีวิตให้ได้
ลูกเข้าวัดพระธรรมกายเพราะมีคุณพ่อเป็นกัลยาณมิตร ซึ่งท่านจะเพียรอธิบายว่าวัดดีอย่างไร เพราะตอนนั้นลูกฟังแต่ข่าวค่ะ แต่ก็ยอมมาวัดกับท่าน วันแรกที่มาวัดพอหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ ลูกก็นั่งกอดอก คอยฟังว่าหลวงพ่อจะสอนอะไร ลูกมาวัดได้ระยะหนึ่งจึงได้พิสูจน์ด้วยตนเองว่าวัดพระธรรมกายไม่ได้เป็นอย่างที่ข่าวโจมตี แถมหลวงพ่อยังทำแต่โครงการดีๆเต็มไปหมดเลย
หลวงพ่อคะ ก่อนหน้านี้ลูกมีชีวิตลำบากมากค่ะ เพราะเป็นเกษตรกรทำนาแห้ว เมื่อปลูกเสร็จก็ต้องแบกแห้วหนักๆ ขึ้นรถกระบะจากสุพรรณบุรีไปเปิดท้ายรถขายที่ตลาดสี่มุมเมือง ซึ่งใหม่ๆ ไม่มีใครมาซื้อหรอกค่ะ เรียกได้ว่า ทุนหายกำไรหด แถมยังอดหลับอดนอน เพราะต้องนั่งขายนอนขายอยู่คนเดียวตลอด 24 ชม.
วยความที่ลูกเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนมาก พอจบ ม.3 ก็ต้องจากบ้านที่สกลนคร เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ โดยมารับจ้างเลี้ยงเด็ก แล้วส่งเงินเดือนทั้งหมดกลับไปให้แม่ ซึ่งใหม่ๆลูกนั่งร้องไห้ทุกวันเลยค่ะเพราะรู้สึกน้อยใจในชีวิตที่เกิดมาจนทำให้ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ ทั้งๆที่ยังไม่ถึงวัยอันควรเป็นเพราะความจนแท้ๆ
ตั้งแต่ลูกตั้งครรภ์ลูกก็สวดมนต์ทำวัตรนั่งสมาธิดู DMC ทุกวัน อยู่ในบุญตลอด จนกระทั่งสิงหาคม 2555 ลูกก็คลอดลูกชายคือน้องไบร้ท์ ซึ่งปกติเด็กพึ่งคลอดออกมา..จะต้องหลับตาและร้องไห้ แต่คุณหมอทำคลอดบอกว่า น้องไบร้ท์ออกมาแล้วลืมตาเลยและยังส่งยิ้มให้คุณหมอด้วย จนหมอต้องเอาไปทำให้ร้องไห้เพื่อขยายปอดเด็ก พอน้องไบร้ท์ อายุได้ 3 วัน คุณตาก็ขับรถพาน้องไบร้ท์มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ทันที และก็ยังพาน้องไบร้ท์มาวัดทุกวันอาทิตย์ด้วย
