ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่ตายจากมนุษย์ไปแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกมีน้อย โดยที่แท้สัตว์ทั้งหลาย ที่ตายจากมนุษย์ไปแล้ว ย่อมไปเกิดในเปตวิสัย มีประมาณมากกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่จุติจากเปตวิสัยไปแล้ว จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์มีน้อย โดยที่แท้สัตว์ที่จุติจากเปตวิสัยไปแล้ว ย่อมกลับไปเกิดในเปตวิสัย ในนรก ในกำเนิดสัตว์เดรัจฉาน มีประมาณมากกว่า
ความดี คนดีทำได้ง่าย แต่คนชั่วทำได้ยาก ความชั่ว คนชั่วทำได้ง่าย แต่คนดีทำได้ยาก
อานิสงส์ข้อที่ 21. ด้วยผลแห่งบุญนี้จะส่งผลทำให้ลูกๆ จะเป็นผู้ที่ปฏิบัติสะดวกบรรลุธรรมได้ ที่เป็นเช่นนี้ก็เป็นเพราะกระแสธารแห่งบุญจะมาหล่อเลี้ยงใจของตัวลูกอย่างตลอดต่อเนื่องจนทำให้ตัวลูกเกิดความปลื้มปีติเบิกบานในบุญอยู่ตลอดเวลา
การเวียนว่ายตายเกิดอยู่ใน 31 ภูมินั้น หากเราจะเปรียบเทียบสัตว์ที่อยู่ในภูมิอื่นๆ กับภูมิมนุษย์แล้ว จะพบว่า สัตว์ที่เกิดในภูมิมนุษย์นั้นมีจำนวนน้อยมาก
โอกาสสุดท้ายสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวประดิษฐาน ณ มหาธรรมกายเจดีย์ ด้วยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีอานุภาพไม่มีประมาณ วัตถุธาตุใดๆ ในโลกไม่ว่าจะเป็นไม้ ดิน หินศิลา หรือโลหะ แม้จะมีมูลค่าเพียงน้อยนิด หากนำมาทำเป็นสื่อเชื่อมใจถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้เอาโคตรเพชรที่เลิศด้วยมูลค่ามาอุปมา ก็ไม่อาจเทียบได้เพียงแค่เศษเสี้ยวแห่งคุณค่าของวัตถุธาตุนั้นๆ ได้เลย ในโอกาสนี้จึงขอเชิญชวนทุกท่านมาร่วมกันสร้างพระธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อ
มหาสังฆทานวันคุ้มครองโลก “รวมพลังพุทธบริษัท 4 ปกป้องและฟื้นฟูพระพุทธศาสนา”ถวายมหาสังฆทาน 30,000 กว่าวัด ทั่วประเทศ วันศุกร์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2554 ณ วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี
ความสุขหรือความทุกข์ที่ทุกคนได้รับในปัจจุบันชาติ ล้วนเป็นผลมาจากกรรมที่ได้ทำไว้ในอดีตชาติ ผู้ที่สามารถอธิบายเรื่องนี้ได้ดี มีเพียงพระสัมมาสัมพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ และผู้มีรู้มีญาณเท่านั้น
โลกมนุษย์ เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี เป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถใช้สร้างบารมีได้อย่างเต็มที่ แต่ก็มีไม่มากนักที่จะรู้เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ มีเพียงเหล่าบัณฑิตนักปราชญ์เท่านั้น ที่ดำรงชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาท ซึ่งการเกิดมาในภพชาตินี้ของมนุษย์ทุกๆ คน เกิดมาเพื่อสร้างบารมี และต้องใช้ชีวิตในแต่ละวัน
อาสวะเหล่าใดที่ทำให้เศร้าหมอง ให้เกิดภพใหม่ มีวิบากเป็นทุกข์ ให้มีชาติ ชรา มรณะต่อไป บุคคลใดยังละไม่ได้ นั่นแหละเป็นคนหลง แต่ถ้าละกิเลสเหล่านั้นได้แล้ว นับว่าเป็นผู้ตื่นอยู่ทุกเมื่อ
ครั้นเวลาเช้า พระภิกษุสงฆ์มีพระเถระทั้งสองเป็นประมุข ได้ออกบิณฑบาตไปตามถนน แล้วมาพักฉันภัตตาหารที่บ้านของนางนันทมารดาซึ่งได้จัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี เมื่ออังคาสภิกษุสงฆ์ให้อิ่มหนำสำราญแล้ว นางก็เข้าไปนั่งสนทนา เล่าเรื่องที่ได้สนทนากับท้าวเวสสวัณเมื่อรุ่งอรุณให้พระเถระทั้งสองฟัง
