พอลืมตามา ลูกก็เห็นเครื่องกำลัง ดิ่งลงๆ ลูกนึกค่ะ “ตายเป็นตาย ขอทำใจให้หยุดนิ่งเป็นสิ่งสุดท้าย” พอใจหยุดนิ่งๆปุ๊บ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ท่านก็ลอยวูบเข้ามาในกลางท้องเลยค่ะ ใจลูกนิ่งมาก พอเจอพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ปุ๊บก็ยึดปั๊บ “ถ้าจะตายตอนนี้ ก็ขอตายไปพร้อมภาพของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯในท้องนี่แหละ”
ผมชอบคำสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อมากๆ ครับ ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอกว่า ให้ทำสมาธิ 2 เวลา คือ ตอนปิดตาและเปิดตา ผมคิดว่าการปฏิบัติธรรมจะไม่มีวันจบ เพราะเป็นการเตรียมตัวเพื่อการปฏิบัติธรรมในรอบต่อๆไป
บางครั้งความเจ็บป่วยทำให้ลูกท้อ แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกก็คิดว่าคนที่ท้อแท้เบื่อหน่ายเป็นคนตายก่อนหมดอายุ พระเดชพระคุณหลวงพ่อป่วยยิ่งกว่าเรา ท่านยังไม่ย่อท้อ ยังคงอดทนนั่งเทศน์สอนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันได้ทุกคืน เป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง เพราะอยากให้ทุกคนได้รับความสุขแห่งธรรม ทำให้ลูกมีกำลังใจฮึดสู้ต่อโรคร้าย และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาจนปัจจุบัน
หลังจากนั้นลูกก็จะมีประสบการณ์เห็นตัวเองเหมือนเห็นภาพ 3 มิติ เห็นตัวเองใสมากดูนุ่มนวล ใส่ชุดเดียวกับที่กำลังใส่อยู่ รู้สึกตัวหาย เบาสบายเหมือนปุยนุ่นจะลอยได้ ปัจจุบันนี้ บางวันจะนิ่งจนรู้สึกเหมือนแยกใจกับกายออกจากกันได้ ลูกนั่งสมาธิมีความสุขทุกวันเลยค่ะ สุขอะไร ก็ไม่เท่า เฝ้าดูใจเราเอง
ที่ผ่านมาลูกนั่งสมาธิอย่างไม่มีเป้าหมาย ลูกคิดว่า นั่งสมาธิขอแค่ความสงบ ความสบายก็พอ คือ ขอแค่ให้ได้นั่ง นั่งคือนั่ง ส่วนจะนิ่งรึเปล่า ลูกดูเบาไม่เคยที่จะสังเกตวิธีการที่ทำใจให้นิ่ง และจะนึกเสมอว่า ถ้าจะนั่งเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย นั่นเป็นเรื่องยากสำหรับเรา ลูกคงไม่มีบุญขนาดนั้น ลูกจึงได้พบกับความปวด และความเมื่อยเป็นรางวัล
ผู้หญิงคนหนึ่ง เธออยากมีลูกชายมาก เธอตั้งใจรักษาศีลแปดในทุกวันพระ อธิษฐานจิตขอลูกชาย แล้วเธอก็สมความปรารถนา แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่ละเว้นใคร ลูกชายสุดที่รักของเธอต้องมาเสียชีวิตด้วยโรคร้ายเมื่ออายุเพียง 6ขวบเศษเท่านั้น...สูญเสียลูกชายไปได้ไม่นาน เธอก็ต้องมาเสียสามีไปอีก อย่างชนิดที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ เพราะเขาปันใจให้หญิงอื่น
แสงนั้นส่องประกายและหมุนช้าๆ แล้วลูกก็เห็นเศียรขององค์พระ ผุดขึ้นมาค่ะ ท่านผุดมาอย่างช้าๆ ตั้งแต่เศียร จมูก ใบหู ปากและรูปร่างของท่านเต็มองค์ที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ เป็นองค์พระแก้วใสสวยงาม มีแสงที่ใสสว่างในตัว ลูกมองไปที่จุดเดิมอีกไม่นานก็เห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งค่ะ ท่านมาช้าๆเหมือนเดิม ใสและสวยงามไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้ เห็นแล้วลูกมีความสุขมากๆ
ปัจจุบันใจของลูกเย็นค่ะ ไม่โมโหใคร แต่ก่อนใครพูดอะไรที่ไม่สบอารมณ์ ก็ศอกกลับทันที ถ้าซ้ายมาก็ขวาไป แต่เดี๋ยวนี้มีอะไรก็ยิ้มกลับ รู้จักให้อภัย ถ้ามีอะไรที่พูดแรงไป ก็ยอมขอโทษ หรือบางครั้ง เจอหัวหน้าบ่นมากๆ ลูกก็จะภาวนา “สัมมา อะระหัง” ถ้าชักจะเกิดความโกรธก็มีจุดสกัด โดยนึกถึงมหาปูชนียาจารย์และเอาใจเข้ากลาง อารมณ์โกรธก็หายในทันที ความจำในวัยนี้ก็ยังเยี่ยม ใครๆก็รุมรัก แถมงานก็เปี่ยมประสิทธิภาพ
ผมสามารถเห็นดวงแก้วได้เป็นเวลานานๆ เพราะผมรู้วิธีการปฏิบัติแล้ว ขั้นแรกคือ เอาขาขวา ทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย และให้นิ้วชี้มือข้างขวาจรดนิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย จากนั้นก็หลับตาเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกาย ตอนนี้ผมนึกถึงดวงแก้วไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 แล้วภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง” จากนั้นผมจะรู้สึกผ่อนคลายมากๆ แล้วผมก็เห็นดวงแก้ว เกิดขึ้นมาที่กลางท้อง
ในวัยเด็ก เธอเกเรมาก ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ สูบกัญชา ชอบหนีเรียน ชอบขโมยผลไม้ของเพื่อนบ้าน แต่เมื่ออายุ 12ปี เธอก็เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เลิกสิ่งไม่ดีเหล่านั้นได้หมด เธอบอกว่า สาเหตุเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงที่ดังออกมาจากในตัวของเธอ เป็นเสียงของชายและหญิง ที่คอยว่ากล่าวเมื่อเธอทำผิด คอยให้กำลังใจ และยังบอกเหตุที่จะเกิดล่วงหน้าได้อีกด้วย...เธอเคยถูกคนร้ายชิงทรัพย์ ถูกยิงแต่ไม่เป็นอะไรเลย...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
