ถ้าใครจะมาเป็นพระหรือสามเณรที่นี่ เรายินดีต้อนรับ แต่ว่าก็มีกฎเกณฑ์มากหน่อย เป็นพระวัดนี้เหนื่อยกันทั้งนั้น ทั้งเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาส พระเณรทุกรูป ถ้าคิดว่าจะทนเหนื่อยได้มาสิครับ
บุคลากรที่อยู่วัดได้ไม่นาน เพราะเขาทำบุญร่วมกับหมู่คณะมาแค่นี้ จริงหรือไม่ ทำอย่างไรเราจึงจะอยู่วัดได้ตลอดชีวิตตามที่ได้อธิษฐานกันไว้
คำถาม : มีคุณโยมท่านหนึ่งถามมาว่าคนที่ทำงานราชการรับเงินเดือนสูงพอสมควรแต่ไม่ได้ไปทำงานเพราะเป็นตำแหน่งลอย ๆ เจ้าตัวเลยมีเวลาไปอยู่วัดทำบุญทุกวันถึงสิ้นเดือนก็มีเงินโอนเข้าบัญชี แบบนี้เงินที่เอามาทำบุญเจ้าตัวเขาจะได้รับบุญเต็มที่หรือไม่คะ หรือเขาจะบาปไหมคะ
ครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดอัญชนวัน เมืองสาเกต เช้าตรู่วันหนึ่ง พระพุทธองค์พร้อมหมู่ภิกษุสงฆ์ได้เข้าไปบิณฑบาตในเมืองสาเกต พบพราหมณ์ผู้หนึ่งเดินสวนไปนอกเมือง จู่ๆ พราหมณ์ผู้นั้นก็เข้ามาหมอบแทบเท้า จับข้อเท้าไว้แน่น “ ลูก ธรรมดาบุตรต้องปรนนิบัติบิดามารดาในยามแก่ชรามิใช่หรือ ทำไมลูกจึงไม่มาเยี่ยมเราเลย
เรื่อง "สีลานิสังส์สชาดก" ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ทรงปรารภอุบาสกผู้มีศรัทธาคนหนึ่งที่สามารถเดินข้ามแม่น้ำอจิรวดีไปฟังธรรมได้ด้วยอำนาจคุณของศีล ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า...
มาอยู่วัดปากน้ำ ทำวิชชากับหลวงพ่อ ยายไม่ได้หนีไปไหนเลย คนอื่นเขากลับบ้านบ้าง เดี๋ยวไปโน่น ไปนี่บ้าง แต่ยายห่วงธรรมะ รักธรรมะ
ลูกเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาน้องใหม่ค่ะ หรือจะเรียกลูกว่า “เฟรซชี่” ก็ได้ เพราะลูกเพิ่งเข้าวัดได้ไม่ถึงปีเลยค่ะ ซึ่งลูกก็ขอสารภาพนะคะว่า..ก่อนหน้านี้ ลูกไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะต้องเข้าวัดเลย ทั้งๆ ที่ลูกมีพี่สาวที่แสนดีเป็นอุบาสิกาอยู่วัด ภาพที่ 2 อีกทั้งแม่ก็มาวัด คือ ต่อให้ทุกคนชักชวนเข้าวัดยังไง ลูกก็ยังรู้สึกเฉยๆ อยู่ดีค่ะ
หลวงพ่อคะ..ลูกเป็นเจ้าหน้าที่วัดมา 29 ปีแล้วค่ะ ซึ่งสามารถอยู่วัดรอดมาจนป่านนี้ได้ ก็เพราะคำสอนคุณยายจริงๆค่ะ ซึ่งเรื่องมีอยู่ว่าในปี พ.ศ.2528 ช่วงลูกเข้าวัดมาเป็นเจ้าหน้าที่ใหม่ๆ ตอนนั้นสร้างบารมีด้วยความยากลำบากมาก ซึ่งลำบากกายก็ไม่เท่าไรหรอกค่ะ แต่ลำบากใจเพราะเรื่องกระทบกระทั่งนี่สิคะ ถือเป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว
สอนให้สุนทรีไม่มีสมบัติเกินจำเป็น มองโลกในแง่ร้าย อะไรก็ไม่เที่ยง ฝืนธรรมชาติไม่มีเมีย ไม่มีความรู้สึก ไม่ยินดียินร้ายใดๆ ข้อความทั้งหมดนี้จริงหรือไม่ ถ้าจริงคนเราก็ควรมาอยู่วัดให้หมด
ในสมัยหนึ่งครั้งเมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตะวันเมืองสาวัตถี ได้เกิดเรื่องราวถกเถียงกันในหมู่สงฆ์ ถึงเรื่องวินัยสงฆ์ของภิกษุผู้เลี้ยงมารดารูปหนึ่ง ภิกษุที่ว่านี้เมื่อออกบวชในพุทธศาสนาก็ไม่สามารถปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังได้ เพราะต้องคอยมาปรนนิบัติผู้เป็นมารดาที่อาศัยอยู่ในบ้านตามลำพัง
