เรื่องราวของทหารแห่งกองทัพธรรม...ผู้เปรียบประดุจช้างศึก ซึ่งแม้ในบางช่วงของชีวิตอาจเผลอใจไปบ้างเหมือนช้างศึกตกหล่ม แต่เมื่อได้ยินเสียงกลองรบก็ฮึกเหิมขึ้นจากหล่มได้ และเข้าสู่สมรภูมิอย่างองอาจ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของท่าน ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ในวัยเด็ก เขามองตัวเองในกระจก แล้วเกิดคำถามว่า ตัวเขาเป็นใคร มาจากไหน เมื่อโตขึ้นเขาตามหาชีวิตในอุดมคติอยู่เป็นเวลานาน ก็ไม่พบ...จนในที่สุด เขาได้พบกับคุณครูไม่ใหญ่แห่งโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เส้นทางของการสร้างบารมีจึงเริ่มขึ้น...ปัจจุบัน เขาเป็นผู้นำบุญของจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน และจะขอสร้างบารมีติดตามคุณครูไม่ใหญ่ไปทุกภพทุกชาติ จนถึงที่สุดแห่งธรรม
พรุ่งนี้แล้วที่จะเป็นวาระสำคัญแห่งการปิดเจดีย์ วันนี้ขุนรบจากทุกทวีปทั่วโลกจึงได้ส่งข้อมูลของชัยชนะมาให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาได้อนุโมทนากันถ้วนทั่ว
เนื่องจากได้ลูกสาวเป็นกัลยาณมิตร เธอจึงได้มีโอกาสสร้างบารมีกับหมู่คณะ เธอเคยไปปฏิบัติธรรมกับคุณครูไม่ใหญ่บนดอยสุเทพ...ครั้งหนึ่งเธอเคยนั่งสมาธิ มองเห็นองค์พระสว่างจ้า...เคยสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้ตนเอง และบรรพชน สร้างเสาเข็ม สร้างองค์พระแกนกลางในมหาธรรมกายเจดีย์ และได้ร่วมสร้างบุญใหญ่ๆของวัดมาตลอด นอกจากนี้เธอยังเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา อีกด้วย...วันหนึ่ง ความตายก็มาเยือน...ปรโลกของเธอจะเป็นอย่างไร
ปัจจุบันแม่ย้ายออกจากห้อง C.C.U. มาอยู่ห้องพิเศษ ท่านดูเป็นปกติมากๆ และให้กลับบ้านได้ค่ะ ลูกปลื้มแล้วปลื้มอีกมั่นใจว่า เป็นเพราะอานุภาพบุญสร้างองค์พระธรรมกายอย่างแน่นอนล้านเปอร์เซนต์ ลูกอยากให้ทุกๆ ท่านที่ดู DMC อยู่อย่าพลาดโอกาสสุดท้ายในการเป็นเจ้าขององค์พระรุ่นปิดเจดีย์กันนะคะ อย่ารอให้ชีวิตพบความคับขันค่อยคิดสร้างบุญ
อานุภาพแห่งบุญ...ผู้หญิงคนหนึ่ง จากที่ไม่เคยเรียนรู้เรื่องกฎแห่งกรรม แต่เมื่อรู้แล้วก็ได้สร้างบุญอย่างหมดใจในทุกๆบุญ สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวหลายองค์...ละโลกแล้วเธอไปไหน...ความอัศจรรย์ของพระของขวัญซึ่งจะอยู่กับเจ้าของบุญที่แท้จริงเท่านั้น...และอุทาหรณ์ของนักพนัน
ลูกมองไปเรื่อยๆ จนรู้สึกตัวเบา เหมือนลอยอยู่ในอวกาศในสภาพไร้น้ำหนัก ในที่โล่งๆกว้างๆ แขนและมือหายไปหมด เมื่อลูกเห็นดวงแก้วจนเริ่มอยู่ตัวแล้ว ลูกก็เริ่มจะเพ่งค่ะ แต่ทันใดนั้นเอง เสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่อจากซีดี ก็พูดขึ้นทันทีราวกับมีปาฏิหาริย์ว่า อย่าไปเพ่ง ให้ดูไปเฉยๆ มีอะไรให้ดูก็ดูไป เหมือนดูละคร
เมื่อถึงเวลาสว่าง สีเหลืองทองของผ้ากาวพัสตร์ของพระภิกษุสงฆ์นับหมื่น ที่แปรแถวรับบิณฑบาต ช่างงดงามเป็นดั่งถนนทองคำอย่างแท้จริง เมื่อเพลง “ชีวิตสมณะ ภาษาจีน” ดังขึ้น ชาวจีนและชาวไทยต่างน้ำตาไหล ด้วยความปลื้มปีติ นำภัตตาหารใส่บาตรทั้งน้ำตา มีเจ้าของธุรกิจในย่านนั้นบอกว่า ตั้งแต่อยู่เยาวราชมาห้าสิบกว่าปี ไม่เคยทำบุญอะไรปลื้มเท่าวันนี้
