สุราพาให้ทุกข์...ครอบครัวหนึ่ง ต้องกระจัดกระจายแยกย้ายไปคนละทิศละทาง เพราะพ่อบ้านติดสุรา เมื่อเมาแล้วก็ชอบทุบตีภรรยา แม้จะตั้งครรภ์อยู่ก็ไม่ละเว้น...มาร่วมกันศึกษาเรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นลูกกตัญญู ดูแลแม่เป็นอย่างดี แม้ในยามเจ็บป่วย จนถึงเสียชีวิตแล้ว เธอก็ยังรักษาศีล นั่งสมาธิ อุทิศบุญนี้ให้แก่แม่ของเธอ...ด้วยความที่เป็นคนรักบุญ แม้ต้องไปใช้ชีวิตในต่างแดน แต่เธอก็ยังแสวงหาเนื้อนาบุญ...ปัจจุบัน เธอเป็นผู้นำบุญ ที่ประเทศเยอรมัน
จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อมนุษย์กินข้าว นามว่า "เปเล่" ผู้เป็นดวงตะวันของโซโลมอน ต้องเดินทางเข้าป่าลึกไปพร้อมกับ "ทอมมี่ ทิลา" อดีตมนุษย์กินคน ไปสู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในป่าลึก เด็กๆ เข้ามารุมมองเปเล่อย่างประหลาดใจ ราวกับว่าไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อนในชีวิต หรือว่าเด็กๆ มองเห็นเปเล่เป็นอาหารอันโอชะ โรงเรียนของอดีตมนุษย์กินคนสอนอะไรกันแน่ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามอ่านต่อได้ที่นี่
วันหนึ่ง ฉันขณะที่ฉันนั่งนึกถึงดอกกุหลาบเหมือนเดิม แล้วฉันก็เห็นแสงสว่างและมีความสุขอยู่ อยู่ๆฉันก็เห็นพระแบบพระภิกษุ ขึ้นมาในท่านั่งขัดสมาธิ สีทองอร่ามสวยงามมาก ฉันรู้สึกตกใจมาก พอตื่นเต้นตกใจท่านก็หายไป แต่ฉันอยากรู้มาก ทำไม...ไม่เคยมีใครบอกฉันมาก่อนเลยว่า นั่งสมาธิแล้วจะเห็นพระอยู่ในท้อง ทำไม...จู่ๆฉันถึงเห็นพระได้ แล้วทำไมพอเห็นฉันถึงรู้สึกมีความสุขมาก
แม่ฝันว่า มีเด็กผมโก๊ะตัวดำปี๋ มาเกาะขาแม่ และพูดว่า แม่ขอไปวัดด้วยนะ แม่ไม่ชอบก็ทั้งถีบ ทั้งไล่ แต่ก็ยังไม่ไป แถมยังเรียกแม่อีก พอลูกเกิดมาแม่ก็บอกว่าลูกตัวดำปี๋เลย ใครๆเขาก็เลยเรียกลูกว่า “ทองดำ” จะทำยังไงได้ล่ะเจ้าคะ..
เมื่อผมมีประสบการณ์ภายในที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม ทำให้ชีวิตของผมเริ่มเปลี่ยนแปลงไป เริ่มมองทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นจากภายใน และรู้สึกถึงความไม่เที่ยงแท้ของชีวิต เช่น การเกิด แก่ เจ็บ ตาย สิ่งเหล่านี้ไม่มีใครสามารถจะหลีกหนีได้
ลูกรู้สึกสงสารลูกมากค่ะ เพราะไม่น่าต้องมาเจ็บตัวฟรีๆ ปัจจุบันลูกแก้วอายุได้ 7 ปี 3 เดือนแล้วค่ะ สุขภาพแข็งแรงดี และกำลังน่ารักเชียวค่ะ
สักครู่ ตัวของผมก็หายไป เหลือแต่ดวงอาทิตย์ที่เย็นๆดวงนั้น ซึ่งก็กลายเป็นดวงอาทิตย์ที่นวลๆสว่างๆ ผมมีความสุขมากๆ นั่งอย่างมีความสุขสักครู่ ก็หมดเวลา ผมเสียดายมากเลยครับ อยากให้นั่งได้อย่างเดิมอีก
ชาวนาผู้หนึ่ง เขาเคยบวชเป็นสามเณร มีความรักในเพศสมณะ เป็นที่ยอมรับนับถือของผู้คนจำนวนมาก แต่ด้วยวิบากกรรมเก่า ทำให้เขาต้องลาสิกขาออกมาเพื่อช่วยพ่อ-แม่ ทำมาหากิน เขาเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่ลูกในเรื่องความขยันอดทน และไม่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่...เขารักในการปฏิบัติธรรม จนมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี จนตัวเขาเองถึงกับปรารภว่า “ถึงตายก็ไม่เสียดายชีวิต เพราะมีพระธรรมกายเป็นที่พึ่งอันประเสริฐแล้ว”...
