กำหนดการ พิธีปุพพเปตพลี พิธีตอกเสาเข็มต้นแรก สร้างอาคารพระผู้ปราบมาร วันเสาร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ หอฉันคุณยายอาจารย์ฯ / พื้นที่ก่อสร้างอาคารพระผู้ปราบมาร
พระราชภาวนาจารย์ รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เป็นประธานมอบใบแต่งตั้งฐานานุกรมและพัดยศ ให้แด่พระภิกษุสงฆ์จำนวน 4 รูป
ขอเชิญชมนิทรรศการความจริงหลังความตาย ชีวิตชีวิตหลังความตายที่ทุกคนควรรู้ ระหว่างวันอาทิตย์ที่ 8 - วันอาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ.2556 เนื่องในสัปดาห์วันรวมพลังเด็กดี V-Star ครั้งที่ 8 ณ มหารัตนวิหารคด และสภาธรรมกายสากล นิทรรศการเด็กดี
พระภาวนาวิริยคุณ รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เป็นประธานมอบใบแต่งตั้งฐานานุกรมและพัดยศ ให้แด่พระภิกษุสงฆ์จากศูนย์สาขาต่างประเทศจำนวน 3 รูป
ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญความจริงข้อนี้ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ แต่ความจริงหลังความตายกลับกลายเป็นเรื่องที่มนุษย์ปฏิเสธที่จะยอมรับ เพราะยากต่อการพิสูจน์และอธิบายอย่างเป็นเหตุเป็นผล มีเพียงบุคคลเดียวที่อธิบายชีวิตหลังความตายพร้อมวิธีการพิสูจน์ไว้เมื่อ 2500 กว่าปีที่แล้ว นั่นคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงค้นพบว่ามนุษย์ตายแล้วไปไหน
ท่านจงเจริญพุทธานุสติอันยอดเยี่ยมกว่าภาวนาทั้งหลาย ครั้นเจริญพุทธานุสตินี้แล้ว จักยังมนัสให้บริบูรณ์ จักรื่นรมย์ในเทวโลกตลอดสามหมื่นกัป จักได้เป็นจอมแห่งเทวดาเสวยเทวสมบัติถึง ๘๐ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ อยู่ในแว่นแคว้น ๑,๐๐๐ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ โดยคณานับมิได้ จักได้เสวยสมบัตินั้นทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการเจริญพุทธานุสติ
ความเสวยอารมณ์เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัย เช่นเป็นสุขก็ดี เป็นทุกข์ก็ดี ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุขก็ดี เมื่อเบื่อหน่ายในความเสวยอารมณ์นั้น ย่อมคลายความกำหนัด เมื่อคลายความกำหนัด จิตย่อมหลุดพ้น เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ก็มีญาณรู้ว่าหลุดพ้นแล้ว พระอริยสาวกย่อมทราบชัดว่าชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์ได้อยู่จบแล้ว กิจอื่นที่ควรทำ ได้ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นอีกเพื่อความเป็นอย่างนี้ มิได้มีอีกต่อไป
บุคคลใดไม่มีความโกรธภายในจิตใจ และก้าวล่วงภพน้อยใหญ่มีประการเป็นอันมากเสียได้ เทวดาทั้งหลายไม่อาจเล็งเห็นวาระจิตของบุคคลนั้น ผู้ปลอดภัย มีสุขไม่มีโศก
วัดป่างิ้ว ได้รวม วัดพญาเมือง ทางคลองด้านใต้และ วัดนางหยาด ทางคลองด้านเหนือเข้าด้วยกันเป็น วัดป่างิ้ว ตามชื่อท้องถิ่นบ้านงิ้วมีเนื้อที่ ๙๐ ไร่เศษ รูปแบบการก่อสร้างละม้ายไปตามความนิยมของท้องถิ่น ซึ่งเป็นชาวมอญเสียส่วนมาก
เถาวัลย์ชื่ออาสาวดี เกิดในสวนจิตรลดาวัน พันปีจึงออกผลผลหนึ่ง เมื่อมีผลระยะไกลถึงเพียงนั้น เหล่าทวยเทพก็พากันไปเยือนมันบ่อยๆ ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์จงทรงจำนงหวังไว้เถิด ความหวังที่มีผลเป็นเหตุให้เกิดสุข
