พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ได้ดำริและสถาปนาโครงการตักบาตรพระ 500,000 รูป 76 จังหวัดทุกวัดทั่วไทย เพื่อให้พุทธบริษัท 4 ได้ร่วมใจกันช่วยพระและชาวพุทธทางภาคใต้ โดยจัดไปแล้ว 245 ครั้ง
เวลาใจสบายๆ องค์พระก็ขยายใหญ่กว่าโลก ใจของลูกจรดอยู่ตรงกลางอย่างเดียว องค์พระก็ขยายใหญ่กว่าเดิมจนโลกใบนี้เล็กเหมือนผลมะนาว เวลานั่งสมาธิครั้งต่อๆไปลูกจะเริ่มต้นด้วยอารมณ์สบาย ลูกชอบดูดอกไม้ เช่น ดอกกุหลาบ พอดูแล้วสบายใจ ลูกก็นึกเอาดอกกุหลาบไว้ในท้องแล้วหยุดนิ่งไปเรื่อยๆ
วัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย ร่วมกับกัลยาณมิตรทั่วโลก จัดพิธีถวายสังฆทานแด่คณะสงฆ์ 266 วัด ครั้งที่ 48 ครบรอบ 4 ปี และพิธีอุทิศส่วนกุศลแด่ผู้วายชนม์ ในเหตุการณ์ความไม่สงบ 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้
รวมใจสร้างองค์พระ “ปิดเจดีย์ ” จำนวน 200 องค์ และถวายส้มสีทองจำนวน 14 ตัน หรือ กว่าหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นลูก แด่คณะพระภิกษุสงฆ์กว่าแสนรูปจากทั่วประเทศ ในวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน 2552 นี้
ทีมลูกพระธัมฯหาดใหญ่ จึงขอปวารณาว่า จะเป็นเป็นพี่เลี้ยงให้กับทุกจังหวัดในภาคใต้ จังหวัดไหนจะจัดก็ให้ลงกำหนดไว้ไม่ให้วันตรงกัน จะได้เฮไปช่วยกันได้ จะให้ทุกจังหวัดจัดหลักพันให้ครบก่อน แล้วจะจัดใหญ่หลักหมื่นที่พระบรมธาตุเจดีย์ วัดมหาธาตุวรวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราชอย่างแน่นอน ภาคไหนจะเลียนแบบภาคใต้ก็ไม่ว่ากัน
เรื่องของคนสู้ชีวิต...เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน เป็นลูกสาวคนโต ต้องช่วยทำงานบ้านตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ตามความเชื่อของชาวจีนที่ว่า ลูกสาวจะต้องคอยช่วยพ่อ-แม่ทำงาน พอโตขึ้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน...เธอและสามีต้องอดทนต่อสู้ชีวิต โดยไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ช่วงแรกที่มา วัดเป็นป่ารก ทรุดโทรม หน้าวัดเป็นดงงูกะปะ ท่านก็จัดการพัฒนากระทั่งวัดสะอาดขึ้น แล้วท่านจึงหาทางพัฒนาคนในพื้นที่ กำจัดผีสุรา ผีไพ่ ท่านเล่าให้ฟังว่า สมัยมาแรกๆโยมเอาภัตตาหารมาถวาย ใส่ปิ่นโตมา ก็วางไว้เลย ไม่มาประเคนหรือถวายพระ ท่านจึงสอนโยม โดยการไม่ฉันภัตตาหารที่ไม่ได้ประเคน และเทศน์เรื่อยมาเป็นประจำ
กระผมนึกให้น้ำค้างมาหยดอยู่ที่กลางกายของกระผม แล้วพยายามประคองไว้ที่จุดกึ่งกลางกาย พอใจเริ่มนิ่ง กระผมก็จะเห็นภาพขององค์พระที่มองจากด้านบนลงสู่ด้านล่าง ดิ่งลงไปที่กลางท้อง พอมองไปเรื่อยๆก็จะมีจุดเล็กๆอยู่จุดหนึ่ง ที่กลางภาพองค์พระนั้น จะวูบเข้า วูบออก อยู่ที่กลางกระหม่อมของเศียรองค์พระ
เธองามทั้งกาย และใจ ได้สามีที่รักและดูแลเธออย่างดี มีลูกชายเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรม แต่วิบากกรรมไม่ละเว้นผู้ใด เธอต้องสูญเสียสามี และพระลูกชายไป ศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอ เพื่อตอกซ้ำย้ำเตือนใจตัวเอง ให้หมั่นสั่งสมบุญ อยู่เสมอ ทั้ง ทาน ศีล ภาวนา และบุญพิเศษอื่นๆ เพราะความตาย ไม่มีนิมิตหมาย
